03-09-08

Gefeliciteerd volgende week: Finn van Anna en Alexander van Vlaanderen, Jenny Woerlee, Gerrie van Miranda en Jan de Boer, Kees Post de vader van Marco, Henk en Ingrid

Vrijdag zijn er twee redelijk  knappe embryo's ingebracht. De rest was waarschijnlijk niet goed genoeg om in te vriezen maar daar konden ze me tot vandaag  nog niets over vertellen.
Het is toch wat he, heb je een klas vol met eitjes en dan nog komen er maar twee goeie embryo's uit.
Maakt niet uit, als er maar eentje plakken blijft.

Me buik is nog steeds tonnetje rond, het duurt dit keer veel langer voor het afzakt. Ik heb wel een klein beetje hyperstimulatie maar niet zo erg dat ik naar het ziekenhuis moet. Ik heb alleen een hele dikke buik en wat pijn.

Het ziet er naar uit dat we onze Buffy kwijt zijn. Ze lag donderdag avond nog lekker bij me op de bank, is s'nachts buiten gebleven, kwam vrijdag ochtend haar ontbijt halen en is sindsdien niet meer terug gekomen.
Ik denk er de hele dag aan, wist ik maar waar ze is of wat er gebeurd is. Misschien is ze wel gepakt door een slang of aangereden.
Ik heb de dierenarts dichtbij al gebeld en ook de opvang maar die hebben haar ook niet gezien.
Ze heeft ons adres en telefoon nummer aan haar halsbandje dus ik hoop dat ze gevonden wordt. Dood of levend. Het niet weten dat is akelig.

'So you think you can dance - America' is op tv en dat wil ik even kijken dus ik hou het kort.

O en zondag 14 september mogen we pas komen om bloed te prikken dus nog anderhalve week wachten op de uitslag.... pffff....

10-09-08

Gefeliciteerd volgende week: Rene Verdonschot, Margreth Boxma, Nelleke Kes

Het is voor ons nou dagelijks weer een kwestie van afleiding zoeken. En toch spookt het rond, de hele dag, 'zou het lukken dit keer...'
Zondag ochtend moeten we om 7:30 al bij de specialist zijn om bloed te prikken voor 'de test' en dan komt het eindeloze wachten van de afgelopen twee weken tot een groot hoogtepunt... een heel uur wachten op de uitslag van de bloedprik.
Wie zal de dokter bellen voor het allesbeslissende woord? "Ja met Scott Kane...." Wat betekent die uitdrukking op zijn gezicht? Wat zegt de dokter aan de andere kant?

Jakkes. Ik kijk er niet naar uit,  naar dat uur en dat telefoontje.

De kermis foto's die ik hier en daar heb gezien zagen er weer gezellig uit.
Ik hoop dat iedereen het gezellig heeft gehad.

Wij hebben hier vaderdag gevierd zondag. Dat is op een andere dag dan bij jullie.
Scott wilde een beetje niksen de hele dag dus dat hebben we gedaan. Kadootje gegeven van Corey en mij, in bed al. Lekker ontbijtje. Knuffelen en spelen met Corey, boodschappen halen, kadootje bij Pat brengen en wat lekkers mee natuurlijk.
Thuis gekomen stoofschotel aangezet met allerlei lekkers erin. S'middags spelen met Michael en Yvonne en de kinderen en nog wat buurkinderen, allemaal in het park. S'avonds Australian Idol kijken tijdens het eten en een lekker wijntje met de Troys.

Van Jill heb ik een splinternieuwe frituurpan gehad, hij moest wat punten opgebruiken voordat hij naar Nederland ging dus koos hij op een of andere website een frituurpan die naar mij werd verzonden.
Dus dinsdag heb ik nasi balletjes gemaakt en morgen ga ik kroketjes maken. Heb ik een vriezer vol lekkers.

17-09-08

Gefeliciteerd volgende week: Frenck Smit, Barbara (Bam), Jayden Biswana en mijn Scott

De uitslag:
Weer mislukt.

We zijn al een beetje over de schrik heen maar jeetje wat een akelig gevoel weer.
En nou? Weten we nog niet. Eerst even bijkomen.

Ik wil er verder helemaal niet op doorgaan en proberen om er vorm of reden aan te geven ook want dat geeft toch niet.

We waren meteen na de test naar South Bank gegaan en hebben dat enge uurtje tussen de test en het telefoontje een lekker loopje gemaakt en hebben met wat lekkers van de bakker en een koffie op een bankje gezeten aan de rivier.
Daarna heeft Corey heerlijk gespeeld in de speeltuin daar, waar we na wel langer dan een uur eindelijk gebeld werden.
Scott sprak met ze en de schok was al meteen af te lezen op zijn gezicht.
Dan voel je weer even je armen en benen niet, er waait heel snel een ijskoude wind door je aderen  heen.

We zijn naar huis gereden en ik ben meteen met Corey naar de Troys gegaan want Scott moest heel veel leren, hij heeft namelijk een nieuwe baan binnen het bedrijf, een promotie. Dat hoorde hij vorige week en meteen al werd zijn vlucht geboekt om maandag ochtend vroeg naar Sydney te vliegen voor een intense week training.
Donderdag kwam er een dikke map aan in de post die hij voor maandag ochtend moest kunnen dromen, met allemaal aanvullende ziektes op wat hij al vertegenwoordigde. Nog meer kwalen en medicijnen.
De afgelopen bijna 3 jaar bezocht hij dokters praktijken en nou gaat hij alleen nog specialisten in ziekenhuizen bezoeken. Daarom moet hij veel meer weten van het totaal ziektebeeld van hart en vaat ziektes, diabetes en cholesterol inclusief.
Gelukkig vindt hij het allemaal erg interresant en gaat het er goed in maar ja we hadden vlak vorige week een zware week geestelijk dus hij heeft zich enorm moeten inzetten om te kunnen concentreren op wat er van hem wordt verwacht.

Misschien maar beter ook. We willen het achter ons laten.

S'middags toen Corey sliep zijn de Troys gekomen en heb ik die lekkere kroketten en nasi ballen gebakken met patat en sla en biertjes en oliebollen toe.
Toen Corey wakker werd zijn we gaan spelen op de voorstraat met de hele kinderschare die zich daar dagelijks verzamelt.

Dus ondanks het slechte nieuws hebben we toch een leuke dag gehad.

Scott is tot vrijdag avond in Sydney dus Corey en ik hebben alle tijd om samen te knuffelen elke avond.
Hij zingt nou liedjes, dat is zo leuk. Ik moet hem wat Nederlandse liedjes leren maar ben er nog niet mee begonnen.

Het is tijd om te gaan slapen.

24-09-08

Gefeliciteerd volgende week: Miranda Voortman, Dennis de Corn, Debby Molenaar, Amber van Ilona en Edwin vd Werf, Troy-2

Van de regen in de drup lijkt het wel hier deze maand, allemaal dingen waar ik geen controle over heb gaan verkeerd.
Ik ben al vier weken herrie aan het maken bij de gemeente (beschaafde herrie hoor, ik heb nog geen lelijke woorden gezegd maar die liggen al wel klaar op het puntje van me tong) want ze willen ons tuin ontwerp niet goedkeuren.
Ik heb wel minstens vier keer in de week een andere piepersnijer aan de telefoon.

We hebben namelijk die rotswand van bijna 2 meter hoog zo voor ons terras en daar onderaan is nog 70 vierkante meter dat ook van ons is maar daar mochten we dus geen prut en een rotswand hebben omdat er een afvoer pijp onder de grond loopt. Daarom moest die rotswand een meter of 3 naar binnen verschoven worden, wat onze ruimte behoorlijk beperkt. Ik heb het gevoel dat ze me hebben bestolen want wij hebben veel geld betaald, ook voor dat ellendige stuk grond en we moeten er ook belasting voor betalen maar mogen er niks mee doen.
Om dan toch gebruik te kunnen maken van de rest van onze tuin willen we een veranda van die rotswand naar de rand van ons stuk grond laten bouwen. Zodat je die val niet hebt. Hier onder twee foto's van hoe het er nou uit ziet:

Op deze laatste foto zie je links waar de rotswand van de achter buurman begint, zijn stuk grond ligt een stuk lager dan dat van ons. Het land tussen zijn muur en die muur van ons is dus ook van ons. En daar willen we die veranda overheen hebben.
We raken de grond eronder niet aan dus als er ooit iets met die pijp aan de hand is, kan de gemeente er makkelijk bij maar wat denk je, net als bij jullie, zitten er bij ons ook een stelletje eikels in het kantoor van de gemeente. Dat is gewoon overal hetzelfde. Als je geen eikel bent dan mag je bij de gemeente niet aan de bak.

Maar goed, mijn collega Michael die al jaren met me werkt (ik was zijn baas bij Crest) heeft een lieve vriendin, Kara, die nauw samenwerkt met de gemeente en zij heeft er nou een paar mensen achteraan gestuurd dus de tekeningen, waar we overigens een Godvermogen voor hebben betaald, liggen op dit moment bij iemand met iets meer zeggenschap. Natuurlijk gaat dat bolletjes aan en we hebben geen idee wanneer we iets horen want Kara kan er nou ook verder niets meer aan doen, zij heeft haar best gedaan.

Ik ben aan het stressen omdat het bouwbedrijf dat we in de arm hebben genomen, al klaar staat om te beginnen en die hebben een volle kalender met nog meer projecten voor de boeg dus als dit te lang gaat duren dan moeten we wachten totdat ze ons er weer tussen kunnen plaatsen.
En Helen en Martin komen 2 november en ik had echt gehoopt dat we buiten konden zitten met ze.
Want het wordt nou al warmer en ik kan geen raam of deur open zetten want dan verdwijnt Corey. Het is te gevaarlijk met die muur dus ik moet alles op slot houden. Tenzij ik hem vastbind aan een touw dat niet tot de rand reikt. Zie je het al voor je?

Zo daar wilde ik even over klagen. En nou stop ik ermee want nou ben ik weer helemaal boos en dat is geen goed idee zo voor de nacht. Ik ga nog even tv kijken met Scott en ik zal een beker warme melk nemen.
Weet je wat ook zou helpen? Als ik iemand gewoon even een harde klap kon geven. Iemand van de gemeente he.