05-09-07

Gefeliciteerd deze week: Jenny Woerlee, Gerrie van Miranda Voortman en Jan de Boer, Marco Post z'n vader Kees Post

Jenny d'r zus Jose ook gefeliciteerd, zij en Bert hebben een meisje gekregen: Aiden.

Zo, de rust is weer terug gekeerd in ons leven. Zowel op het werk als thuis. Even geen dokters afspraken op inbrekers tijden en Richie is terug uit China dus in het kantoor is het ook weer minder gevaarlijk.
Ik heb eindelijk de keuken schoon kunnen maken en heb alles uitgepakt en afgewassen en de dozen zijn van de buro's af, nou kan ik pas weer denken.
Ook krijg ik niet meer zoveel emails van die Chinese mensies want Fred, onze splinternieuwe manager in de logistiek, is begonnen en nou gaat alles gelukkig naar hem. Hij komt ook uit China dus hij kan veel beter met die mensen overweg, plus dat ie een hele universiteits opleiding heeft gehad in de logistiek, daar kan ik niet tegenop. Boten, schepen, containers vol spullen die overal heen gestuurd worden en vast komen te zitten en bergen papierwerk, bah.
Als je dat nog nooit gedaan hebt dan kun je dat niet even van de een op de andere dag in je schoot gedumpt krijgen, dat werkt niet.
Nou dat Fred en Richie het doen kan ik het zoetjes aan leren.

Het afgelopen weekend was het erg mooi weer dus hebben we er van genoten. We hadden zaterdag zin om met z'n drietjes naar de Gold Coast te gaan, even ontspannen. We hebben, zoals ze het hier zeggen, een ritje gemaakt door 'memory lane'.

Even oude herinneringen ophalen. Eerst zijn we gaan lopen bij Broadbeach, waar ik woonde en werkte in de bar toen ik Scott ontmoette. Toen naar het Casino, waar we altijd lekker gingen eten in het cafe, toen Lucille de beauty salon daar nog had. Ik heb zelfs mijn oude favoriet gekozen van het menu: pompoen soep.

S'middags lekker even naar het strand aan het einde van onze oude straat waar we voor het eerst samenwoonden, in Mermaid Beach.
Zand en water tussen de tenen dat doet een mens goed. Er bestaan niet veel dingen die je hetzelfde gevoel kunnen geven.

Na het strand zijn we naar Mount Tamborine gereden, even snel gedag zeggen bij Lu en Jan en Cees en Roz. Daar konden de winterjassen aan, zo koud is het bovenop die berg. Gelukkig hadden we die mee want het weer is nogal wisselvallig geweest de afgelopen twee weken.

Zondag kwamen Cameron en Angela met de kinderen wat eten. Weet je nog dat ze in februari een miskraam van een drieling had gehad?
Ze is nou 19 weken zwanger van hun vierde, en dit keer is het een jongetje.

Nadat de visite is vertrokken, zijn we naar Sandgate gereden, waar we weer lekker uitgewaaid hebben langs de zee.
En we hebben Corey weer blootgesteld aan de speeltuin. Dit keer ging het een stuk beter.

Morgen ochtend horen we wanneer ze de bevroren embryo's kunnen ontdooien en hopelijk terug plaatsen.

12-09-07

Gefeliciteerd deze week: Rene Verdonschot, Margreth Boxma en Nelleke Kes

Vorige week donderdag hadden we onze afspraak met dokter Warren en tot onze grote teleurstelling gaat hij met pensioen. Ik had gewoon een brok in me keel toen hij zei dat ie na zijn vakantie niet terug komt.
Hij is een van de beste ivf specialisten in Australie en doet alles geheel op zijn eigen manier, wat best wel veel kritiek oplevert. Dat is omdat ie nergens doekjes om windt en alles aandurft.
Heel erg jammer dus, voor ons en al zijn patienten.

Naast hem in het gebouw zit dokter Scott Salisbury en Warren gaf aan dat deze dokter de beste keus is als zijn opvolger. (De verdieping lager zitten die pipo's die er bij Sarah en Jo zo'n puinhoop van gemaakt hebben, daar zullen we maar niet heen gaan). Dus gaan we 20 september met dokter Salisbury praten. Een week of twee daarna moet ik weer beginnen met prikken, dit keer niet om eitjes te groeien, want we hebben nog twee bevroren embryo's om te gebruiken.
Dit spul is om me baarmoeder voor te bereiden op een zwangerschap. Ook weer een handje vol pillen dagelijks natuurlijk, we hebben weer een heel schema meegekregen.
Warren vond dat mijn lichaam een maandje rust nodig heeft dus deze maand geen polonaise aan me lijf.

Had ik net zo goed effe snel voor kermis kunnen komen he. Ik had vorige week me oma aan de telefoon en toen riep me pietje Marie op de achtergrond "As je nou in ut vliegtuig stappe dan ken je nag te kerremus!!"
Niet grappig...
Ik had ook beter niet bij Loek en Carina op de site kunnen kijken naar al die gezellige kermisfoto's. En Showpics, en.. en.. en.. ik ga ze toch allemaal bekijken natuurlijk.
Maar ik ben blij dat iedereen het zo gezellig heeft gehad, ik heb alleen maar goeie berichten gehoord.

Wij hebben zaterdag niet veel uitgespookt, even boodschappen halen s'ochtends en in de namiddag Sammi gehaald bij Pat en Bernice en een loopje gemaakt door Banyo. Voordat we lopen gingen heb ik een hele lekkere maaltijd voorbereid voor s'avonds. Ik had een lekker recept gevonden en wilde het op Pat en Bernice uitproberen.
Ze leven nog dus het is voor herhaling vatbaar.

Het waren erge lekkere worstjes gemaakt van kip gehakt met citroen, fetta kaas, knoflook en verse kruiden, gerold in hele dunne plakjes proscuitto.
Met nog een hele lekkere salade en deegpakketjes gevuld met geroosterde pompoen en courgette dat ik een paar uur daarvoor had gemarineerd in olijfolie, knoflook en verse rozemarijn uit Pat zijn tuin.

Zondag ochtend hebben we Louis opgehaald om 9 uur en meegenomen naar de Gold Coast.
Daar was het koud, we hebben een loopje gemaakt en hebben wat gegeten waarna we even op het strand zijn geweest, om het zand onder onze voeten te voelen maar meer ook niet want het waaide veel te hard.
S'middags zijn we naar Mount Tamborine gegaan zodat Louis kon zien waar Cees en Roz wonen en even hallo kon zeggen.
Dus 'even' Louis halen aan de andere kant van de stad, naar de Gold Coast, terug naar Brisbane via Mount Tamborine, Louis afzetten en door naar de flat, was 4 uur rijden. Zo komt je zondag wel om natuurlijk.
Corey die vond het op het laatst niet leuk meer, het is ook wel een lange zit. Alles ligt zover uit elkaar he.
Maar het was wel een leuke dag. Gelukkig is Corey wel wat gewend want we maken wel vaker een ritje.

Ik zal snel de foto's erop zetten, want ik wil nog even verder in het boekje van me nieuwe camera lezen voordat ik slapen ga. We hadden een maand geleden ook een nieuwe camera, maar die is nou al stuk.
Al vanaf het begin was ik niet onder de indruk en zondag bleef de zoom vast zitten, toen wilde hij niks meer doen. Ik was eerst boos want als me camera het niet doet dan stort me wereld in, vooral midden op de zondag als er nog een  heleboel foto momenten voorbij komen,  maar achteraf ben ik blij want Scott is maandag terug naar de winkel gegaan en heeft een ander merk uitgezocht want diezelfde wil ik niet meer.
Het was een Z5 van Fuji, splinternieuw model. Absoluut niet kopen, helemaal apezak.
Mijn vorige camera was ook Fuji en daar ben ik altijd blij mee geweest, daarom hadden we weer voor een Fuji gekozen.
Nou heb ik een mooie Canon en die is veel beter.

20-09-07

Gefeliciteerd deze week: Frenck van Lydia en Gerard Smit, Bam (Barbara), mijn Scott, Miranda Voortman en Dennis de Corn

Vanochtend om 7 uur hebben we onze nieuwe specialist ontmoet, dokter Scott. Hij is gelukkig erg leuk en zijn kantoor is erg netjes en goed georganiseerd.
Er is niet veel veranderd wat ons betreft, ik moet nou gewoon wachten tot mijn volgende cyclus begint en dan beginnen met prikken.

Ik heb erg veel foto's dus ga ik niet veel vertellen want ik wil nog wat emails beantwoorden, voor iedereen die al drie weken wacht op antwoord: ik kom eran hoor.

Druk weekend gehad, zaterdag ochtend om 7 uur liepen we al buiten, even lekker een uurtje Corey in zijn wagentje heuvel af en heuvel op duwen. Eric en Fran kwamen lunchen en daarna heb ik mijn trouwjurk aangetrokken want we hadden een avondje bij Darryl en Simone aan de Gold Coast en Simone wilde een keer een avond in haar trouwjurk aan de drank omdat ze zwanger was toen ze trouwde tien jaar geleden. Na zes jaar kon de rits nog dicht, dat was een meevaller.
De mannen hebben zich ook maar verkleed gewoon voor de grap.
Wij hadden de laptop van Scott meegenomen met de hard drive van mijn computer, waar 26 duizend liedjes op staan. Darryl en Simone en de andere gasten  hebben niet veel sjoege van computers dus ze vonden het geweldig dat ze al hun favoriete liedjes konden aanvragen, dat hadden ze nog nooit meegemaakt.

Scott en ik waren in het parkeerterrein van het winkelcentrum onderweg naar Darryl en Simone, even bier halen. Scott liep in het baby blauwe pak dat zijn vader al sinds 1965 bezit naar de auto met een krat bier op zijn nek en ik stond naast de auto Corey zijn yoghurt te voeden, in mijn trouwjurk met me sluier op me hoofd.
Een man die tegenover ons geparkeerd stond zat heel raar naar ons te kijken, het zal er ook fraai uit hebben gezien.

Zondag erg lekker bij Darryl en Simone uitgekaterd - dat geldt dus voor Scott en Darryl, die aan de whiskey geraakt zijn.
Simone drinkt niet veel meer en bij mij lijkt het ook wel of er een knop is omgezet in me hoofd want na een paar biertjes had ik geen trek meer dus heb ik het bij die paar flesjes gelaten. Gelukkig heb ik nog wel een bodemloze put in me maag wat bier betreft want er hadden er makkelijk nog twintig in gekund, alle training van voorgaande jaren is geen vergeefse moeite geweest. Maar op het moment heb ik gewoon niet zoveel dorst...
Toch blij dat ik dat nou heb want het is wel lekker als Corey s'ochtends vroeg vol energie wakker wordt en ik voel mezelf dan ook lekker fit. Wel slaapgebrek, maar dat is te doen.
Al met al is het al meer dan twee jaar geleden sinds ik een grote hoeveelheid drank heb laten zakken.

26-09-07

Gefeliciteerd deze week: Debby Molenaar, Nicole Black, Ruud Kes en Malcolm van Jannig (op de berg)

Ook gefeliciteerd Georgie Biswana en Linda met de geboorte van hun zoon Jayden,  en Cor Nootenboom is voor de tweede keer opa geworden - Ilona en haar man Edwin hebben er sinds vanochtend een dochter erbij: Amber Jasmine

Scott z'n verjaardag was stilletjes, hij wil er nooit wat aan doen. Dus heb ik een afspraak gemaakt voor hem voor een echte intensieve schoonheidsbehandeling bij een salon waar ik ook een paar keer ben geweest, ze zijn daar erg goed. Hij heeft zoiets nog nooit gehad en was er huiverig voor... kreeg meteen de wind van voren, allerlei poespas erbij; zandblasting, scrubben, stomen, dit masker en dat zalfje en ook hoofd, nek, gezicht en schouder massage. Hij vond het idee maar niks en liep met slepende voeten de deur uit, maar moest toegeven dat ie het evengoed wel erg lekker vond en dat ie ervan genoten had maar dat mocht ik niet tegen onze vrienden vertellen haha.

Terwijl hij daar was heb ik een lekkere cake gebakken, van een recept dat ik in een boekje had gevonden.
Die cake hebben we naar Pat en Bernice gebracht, daar hebben we gezellig een kopje koffie gedronken op Scott.
Hij mocht zeggen wat ie wilde doen op zijn verjaardag en hij wilde het liefst s'avonds het luchtbed opblazen en daarop een DVD kijken met wat lekkers erbij.
Zo gezegd, zo gedaan. Scott heeft s'middags erge lekkere verse oesters en grote garnalen gehaald bij het visrestaurant waar Pat en Bernice altijd eten, daar hebben we echt van gesmuld. De kok had een grote hand met garnalen gratis in de zak gedaan ook, die heeft Scott zondag opgegeten toen ik uiteten was met Sandra en Riette, de laatste keer dat we met z'n drietjes gezellig konden zeuren in het Nederlands over van alles.

Sandra en Michiel en de kinderen gaan namelijk in oktober verhuizen, terug naar Nederland. Michiel zat hier op een dood punt in zijn carriere en had een hele goeie baan aangeboden gekregen in Nederland, ze gaan in Breda wonen. Hun huis hier gaan ze verhuren omdat ze nog niet weten of ze terug willen komen in de toekomst.

Zondag hebben we gezellig in de Roma Street Parklands gezeten met Jo en Sarah en Michael en Yvonne en alle kinderen. Dat is midden in de stad, best leuk.

En nou zitten we met een glaasje champagne.
Waarom? Nou Riette haar moeder had een groot stuk echte Nederlandse kaas vacuum verpakt aan Riette meegegeven als kadootje voor ons.