08-10-09

Jarigen deze week: Jannig Snoek, Sam van Jessica en Johan Steur, Irene van Madoet, Kim van Sonja en Marcel Swildens, Edwin Karregat, me moedertje, Jenny Bond, Lex van Linda en Jeroen Bond, Ilona Nootenboom

Gister was ik er niet met me verse pagina want een druiloor van het telefoon bedrijf had alvast me telefoon afgesloten, een hele maand te vroeg !! En toen deed me internet het dus ook niet.
Na de nodige woorden te hebben gesproken (want het zou wel minstens 48 uur duren voordat ze me weer zouden kunnen aansluiten) was ik vanochtend alweer aangesloten. Maar daar heb ik dus wel eerst erg boos voor moeten worden.
Het KAN dus wel. Als je maar boos genoeg bent. Lekker motto is dat. Lief vragen daar bereikte ik niks mee namelijk.

En nog erger. Eerst was ik met de klantenservice in India verbonden (ik heb niks tegen Indiers hoor, even voor de duidelijkheid) en ik legde vriendelijk uit dat ik pas over een maand in het appartement ga wonen, op het moment woon ik nog in dit huis waar ze per ongeluk de telefoon hebben afgesloten. Ik ga pas over een maand verhuizen, dus op die dag wil ik de nieuwe aansluiting hebben in het appartement en mogen ze de oude telefoon afsluiten.
Vraag die piepersnijer hoe het bevalt in me nieuwe appartement !! Ik had NET uitgelegd dat ik daar pas over een maand ga wonen!! Ik wilde erg hard vloeken maar heb het maar bij de naam van Onze Lieve Heer gehouden. Dat heb ik maar een keer  (luid) gezegd en toen viel ik stil van woede.
"Are you there madam? Are you still there? Are you ok madam?"
Uiteindelijk heeft ie me doorverbonden naar de klantenservice in Australie.

Het afgelopen weekend was leuk, ook al was Scott er niet. Corey en ik hebben boodschappen gehaald zaterdag ochtend en Graeme en Michell kwamen koffie met me drinken in het winkelcentrum, terwijl Corey daar in het speeltuintje heeft rond gerend.
S'middags kwam Mandy, die bleef logeren. We hebben vroeg gegeten en daarna even bij Steve en Noelene voor het huis met Robbie en Tam en de kinderen een wijntje gedronken en eenmaal thuis na een half uur tv kijken zijn we lekker vroeg op bed gegaan.
Zondag ochtend gingen we naar de markt in Petrie, waar Graeme en Michell kwamen ontbijten met ons. Daarna is Corey in het brandweer autootje geweest en ook nog op een echt paardje.
Om 17:30 stonden Corey en ik weer te kijken hoe het vliegtuig met Scott erin landde. Net als vorige keer stond hij voor het raam en riep hij keihard "Captain !!!! You have to stop the plain because my daddy needs to get off !!!"

Verder heb ik het erg druk met veel papierwerk lezen en handtekeningen zetten en telefoontjes maken en emails naar belangrijke mensen sturen met nog belangrijkere vragen en antwoorden.

14-10-09

Jarigen deze week: Riette, John Schilder, Sanne van Melanie en Jack Tol, Francine Linzell, Vincent Sjamin, Miranda Steur

Het afgelopen weekend zijn we weer serieus begonnen met inpakken.
Omdat we een tijdje in ons appartement gaan wonen in de stad, kunnen de meeste spullen in dozen onder het huis van Pat gezet worden want we hebben natuurlijk beperkte leefruimte voorlopig.
Dat wordt weer even wennen, van een groot huis met vier slaapkamers, twee badkamers, een kantoor en een grote tuin met terras naar een appartement met twee slaapkamers.
Wel hebben we een groot balkon dat helemaal dicht is, dus veilig voor Corey. Dat hadden we in de flat van Grandma niet namelijk en die schuifdeur naar het balkon is maar een keer open geweest en dat was toen onze meubelen eruit gingen.
Ook kan ik hier wat schilderijtjes enzo aan de muur hangen omdat dit appartement van ons is en we lekker mogen doen wat we zelf willen.
Dan voelt het niet zo alsof in een garage box wonen, als we een paar plaatjes aan de muur hebben.

Afgelopen vrijdag was ik jarig en ook al wilde Scott me uit eten nemen, was mijn wens om in me ochtendjas  ongestoord 'Better Homes and Gardens' te bekijken. Dat is me favoriete programma, met koken en knutselen rond het huis en nog meer leuke dingen.
Troy 1 was weg voor zijn werk dus Troy 2 kwam even alleen langs met een kadootje voor mij en wat risotto voor hem en Scott, overgebleven van donderdag avond.
Op mijn werk was er iets te doen en ze hadden ons meegenomen naar een Chinees restaurant dus ik zat nog helemaal vol rond etenstijd.
Toen de risotto op was heeft Corey 'happy birthday' voor me gezongen en me kaarsjes uitgeblazen op de amandel croissant die Scott voor ons had gehaald.
Corey vroeg toen Scott jarig was of we ook een 'party hat' voor zijn pappa hadden, dus hebben we er samen eentje uitgezocht in de winkel.
Natuurlijk vroeg hij ook of ik een party hat zou dragen tijdens het liedje zingen en kaarsjes blazen. Dus diezelfde hoed moest ik ook op. Stond mooi hoor met me ochtendjas aan.
Ik had eigenlijk mijn gewone kleren nog aan maar om 19:25 riep Troy dat mijn programma bijna begon en dat ik maar snel me ochtendjas moest aantrekken.
Dit is wel ernstig he.
Een van me beste vrienden in Volendam zei dat ie er een brok in ze keel van had.
Ja ik weet het. Ouwe tuf. Wil niks meer doen.
Maar ik vond het zo helemaal leuk.

Zaterdag ochtend zijn we wel uit geweest. We hebben erg lekker ontbijt gegeten in een restaurant in West End, dat ligt naast de stad.
Toevallig kwamen Martha en Justin er ook in lopen. Dat is hier heel wat want Brisbane en omstreken heeft heel veel leuke restaurants te bieden en uitgerekend komen die twee zo daar binnen lopen. Terwijl wij 40 minuten rijden naar het noorden wonen en hun 15 minuten naar het zuiden.
Erg leuk dus en zo hebben we ons ontbijt wel nog een uurtje uitgerekt met nog een koppie en een sappie erbij.

De rest van het weekend hadden we een heleboel te regelen en te doen. En zo zal het de aankomende drie weekenden ook wel zijn.

21-10-09

Jarigen deze week: Hans Pul (Bont), Chantal Tuijp, Jacqueline Veerman, Sven van Anna en Alexander v Vlaanderen

Helen en Martin zijn vandaag 2 jaar getrouwd, gefeliciteerd !

Scott was gisteren trainen, vanavond een belangrijke chirurgen vergadering en morgen ook.
Ik had nog een dichte fles cola in de koelkast liggen die wij van z'n leven niet op zullen drinken en ook had ik nog wat kruiden over dus T2 kwam dat allemaal even ophalen.
Aangezien Scott er  niet is en T1 ook een hele week weg is voor zijn werk, zitten wij gezellig aan een wijntje.
En op woensdag avond moet ik koste wat kost me site doen. Dus moest T2, nadat we Corey naar bed hadden gebracht, mee naar het kantoor om de site te maken. Zoooooo saai in me kantoor want alle foto's van me favoriete mensen zijn al van de muur af en er hangt zelfs een echo als je spreekt.
De man van de bank vroeg van de week of ik hem van 'speaker phone' af wilde halen omdat ie me niet goed kon verstaan van het holle geluid. Ik zeg "nee dat is geen speaker phone, dat is mijn lege  huis!!"
Meer reden voor T2 om bij me te blijven zitten met nog een beetje wijn erbij geschonken en OE Angela, zo lekker, we hebben je laatste twee chocolade kikkers en  muizen opgegeten. Corey zou boos zijn geworden als hij ons had gezien.

En nou dat ik toch een van de Troys hier had tijdens mijn een-na-laatste week van de site in ons huis in Eatons Hill, heb ik hem gevraagd (bevolen) iets te schrijven:

Guest appearance here from T2...

Our husbands are away, Sandy and I are drinking wine... and I've been told that I have to write on the site this week... because "that's just the way it is"... and those of you who know Sandy know that you don't argue with her...

I know there are a lot of people out there who look forward to reading this website every week... you are all hanging out for your fix. You look forward to the weekly update of what is going on in Scott, Sandy and Corey's life, and also maybe just a little bit of what the rest of us are up to too.
If the website is late one week, you know that Sandy is working her hardest to get it up and running so you can get your fix.
Well T1 and I have been lucky enough to have them in our lives almost full time for nearly 2 years, and in less than 2 weeks we have to say goodbye to our closest neighbours.  
Think of us... we'll be looking out our window across the road and know that it's not right... that something is missing. We've shared laughter and tears, lived through storms, drank too much, eaten enough to feed the starving nations of Africa, watched a child grow... basically shared our families and our lives. But as you all stay in touch in your own way... an occasional e-mail, phone call or sms... we'll keep in touch too, and the Troys will keep popping up on this website as often as we can... keep your eyes peeled...

Love T2!

Dus.
Dat was T2.
En volgende week hopelijk een bericht van onze T1. Die heeft ook nieuws.

Al met al... zullen we de Troys verschrikkelijk missen. En de rest van de buren ook natuurlijk.
Maar T1 en T2 die zijn 'familie' geworden. En we hopen dat het zo zal blijven.

Zoals je zult zien op de laatste foto vandaag, ben ik nou echt loof. Dus welterusten allemaal.

Carina en Johan...... VEEL PLEZIER !!!!

28-10-09

Jarigen deze week: Michel van Miranda, Ome Tom Lautenschutz, Daphne van Katuschka en Robert, Joel van Theresa, Mirella Swildens, Kyanu van Jill en Riette, Storm van Marleen en Laurens

Het kan zijn dat ik er volgende week niet ben.
Want na die capriolen van een paar weken geleden heb ik er weinig vertrouwen in dat het telefoon bedrijf mij probleemloos weer de lucht in helpt na de verhuizing.
Maar laten we positief blijven en er vanuit gaan dat ik er wel ben.
Zo niet dan heeft de klantenservice in Inda een zeperd want ik zal me in ze vastbijten en niet loslaten totdat alles weer is zoals het hoort.

Aankomende zaterdag ochtend om een uur of half 8 komt de verhuiswagen onze spullen halen.
We hebben alles nou wel geregeld en gedaan en ik hoop zaterdag avond dan ook op ons balkon te zitten en met een glaasje wijn van het uitzicht op de lichtjes in de stad te genieten.

Morgen ochtend om 7 uur begint de schilder in ons appartement, dat is wel zo lekker zie je, een vers verfje op de muren. Ik ga alvast met een paar dozen heen.
Scott is weer weg deze week, die komt donderdag avond pas terug.

T1 zou hier een wijntje komen drinken vanavond want hij heeft ook schokkend nieuws voor jullie en ik vroeg of hij dat zelf zou vertellen.
Helaas heeft hij het ook erg druk dus heeft hij zijn bijdrage per email gestuurd.
Hou je vast:

Hi All

Well as most of you probably heard, I have some news.
There has been a lot going on with my work over the last few months.
Basically we were told that our office in Brisbane is closing down and were all told that we could either be made redundant (overtollig gemaakt) or we could take our jobs in Sydney.

As the job market is very tough out there I decided to take a plunge and move to Sydney. (For Now)

It was only late last week I was officially told that they would like me to be in Sydney to start on Tuesday 3rd of November.
At this stage I will be put up at Homebush Bay for at least 4 weeks then after that will need to find a place of my own to live.
Troy and I have decided to keep the house until I see how things go in Sydney over the next 3 to 6 months, T2 will be staying in Brisbane in the meantime.
Who knows I may hate Sydney and be back in a month. Lol

If I happen to like things down in Sydney though T2 may move down too after 6 to 12 months.

This has been a very hard decision to make and have had a lot to think about, however I think I would kick myself later if I didn't give it a crack.
The hardest bit will be being away from home, Troy, The Family and hockey, but I will especially miss my nephew Austin who has only just turned 6 months and is changing everyday.

I will be back to spend the weekend every month or two, I am sure Sandy will keep you posted with how everything is going

Anyway, lots to do so hugs n kisses to you all and stay tuned for the next update.

T1

Voor degenen die het niet goed begrepen hebben in het Engels:
Het bedrijf waar T1 werkt heeft het kantoor in Brisbane gesloten en de werknemers moesten kiezen: verhuizen naar Sydney en daar hun baan voortzetten, of ontslag.
T1 gaat voorlopig naar Sydney verhuizen en dan wachten ze af of hoe hij het daar vindt. Is het niks, dan komt hij terug. Vindt ie het leuk, dan gaat T2 misschien ook naar Sydney.

Dus zaterdag gaat T1 om 4 uur s'ochtends van huis om naar Sydney te rijden (een ritje van 11 uur) en wij vertrekken rond 9 uur met de verhuiswagen.
Opeens is onze wereld veranderd.
Ik kan niet zo goed uitleggen hoe dat voelt want het is allemaal zo snel gegaan, we hebben nog geen tijd gehad om het te beseffen.
We hebben leuke dingen in het vooruitzicht maar zijn  verdrietig om dit boek dicht te doen. We kunnen nog wel af en toe door de laatste hoofdstukken bladeren omdat T2 voorlopig nog in het huis blijft en daar zullen we nog wel komen koken, eten en slapen.
En zodoende kunnen we langzaam, niet te snel, aan een nieuw boek beginnen.

Afgelopen zaterdag hadden we een afscheidsfeestje met de buren en wat familie bij de Troys. Je kent ze allemaal wel dus ik ik hoeft de namen er niet bij te zetten.
Het is erg gezellig geworden, zoals altijd.

Nou, nogmaals; geen paniek als ik er volgende week niet ben. Dan doet me internet het gewoon nog niet.