05-11-08

Gefeliciteerd volgende week: Annabel van Michel, Mitchel van Mirella en Johan, Kay van Petra en Jacco vd Hogen, Maart van Klaas Knobbel, mijn ome Cees

06-11-08

Ook nog gefeliciteerd van 23 Oktober ( akkefietje met me kalender) Chantal Tuijp

Nou hier zijn de foto's dan  hoor. Sorry voor de vertraging, zoals ik al vertelde gister is het de schuld van die lange, die we trouwens wel erg lief vinden.

Iedereen wordt bedankt voor de berichtjes op onze telefoons en voor de emails om te vragen of Martin wel durft... haha hij begint zich bijna te schamen.

Voor de mensen die niet weten waar ik het over heb; dat komt omdat je niet trouw op woensdag meteen hebt gekeken. Toen was er namelijk geen nieuws want Martin vond het niet nodig. Kijk maar hier onder.

Ik zal snel de foto's erop zetten en niet langer blijven sukkelen met verhaaltjes over dit en dat.

15-11-08

Gefeliciteerd volgende week en deze week: Tom Spek, Nathan

Veel gedaan, weinig tijd om te zitten dus meteen de foto's. Het is al erg laat en iedereen slaapt al behalve ik omdat de site nog gedaan moest worden.

19-11-08

Gefeliciteerd volgende week en deze week: Lenny van Bianca en Dennis Buis, Jessica Bolle, Ian van Louise, Gerrit van Saskia, Sander Diepenhorst, Mike Tol, Denise van Jenny en Guido Woerlee, Mitchell van Laura en Edwin, Grandma, ome John Lautenschutz, Pijtje Yvonne, en als allerlaatste onze Martin

Aloys en Kim zijn afgelopen weekend getrouwd, ook gefeliciteerd

Er is net weer een hele zware storm begonnen dus ik moet afmaken zodat ik alles uit kan zetten.
Afgelopen zondag zijn we namelijk getroffen hier in Brisbane door de zwaarste storm in 25 jaar. De noord kant van Brisbane, waar wij dus precies wonen, is tot ramp gebied verklaard. Er was hagel, windstoten van 130km per uur, stort regen, noem maar op. 200.000 huizen hebben stroom verloren en sommige mensen hebben nog steeds geen stroom, al 4 dagen lang.
Wij hebben van zondag middag een uur of 3 tot maandag avond 6 uur zonder stroom gezeten. Gelukkig kon ik alles uit me vriezer maandag ochtend naar Pat brengen... me eigen gemaakte kroketten en nasi ballen enzo...

Mount Tamborine en het noordelijke deel van Brisbane zijn het hardst geraakt en wat denk je??? Wij waren op Mount Tamborine toen het begon en toen moesten we nog naar huis, dus precies het pad van de storm volgen.
Om 3 uur s'middags leek het op de berg wel alsof het midden in de nacht was, je zag geen hand voor ogen.
Toen het ergste voorbij was zijn we begonnen aan de rit naar huis maar na 10 minuten kruipen over de weg zagen we auto's stil staan en omdraaien.
Er zijn twee wegen die van de berg af leiden en de weg die wij moesten begaan lag vol met stroom draden en omgevallen bomen.
Dus moesten we de  lange weg naar huis. De snelweg helemaal naar Brisbane (zo'n 80km) stond ook helemaal vast want mensen durfden niet sneller dan 40km per uur te rijden.

Een uur of drie later waren we bijna thuis en langzamer hand werd ons al meer duidelijk wat een woeste storm dit was geweest.... overal lagen bomen om en alles was donker omdat er nergens stroom was in onze wijk.
De Troys waren met ons mee en eenmaal thuis gekomen kwam hun buurvrouw meteen naar buien in de regen om te vertellen dat hun hek was omgewaaid ( uit een muur van cement gerukt) en de hond helemaal overstuur was.
Scott is daar gebleven om te helpen terwijl ik thuis de schade ging bekijken.
Meteen al zag ik de splinternieuwe barbeque van Scott voorover op het terras liggen. Dat hele zware ding was 5 meter meegesleept en toen omgegooid door die  harde wind. Helemaal stuk natuurlijk... wat vond ie dat erg....

Verder een beetje water in de gang omdat me voordeur water binnen laat, daar was ik al achter gekomen want dat is met gewone regen ook dus het bouwbedrijf mag daar iets aan gaan doen.
De gang was wel een vijver geworden en het liep ons kantoor in maar gelukkig liggen daar allemaal tegels.  Twintig handdoeken later was dat ook weer verholpen.
Alleen erg vervelend dat we zo bedakken moesten met kaarsjes overal.

Troys hebben boven waterschade maar verder ook niks. Ja dat hek dan.

Maar goed, wij hebben erg veel geluk gehad want er zijn 5 minuten rijden bij ons vandaan  hele daken van huizen gerukt, bij een gezin lag het dak in het zwembad en bij anderen weer een hele boom door het huis heen. Heel veel mensen kunnen niet meer in hun huis wonen, het is echt zielig. Het leger helpt nou ook mee met opruimen en er is ruim 100 miljoen dollar schade zeiden ze vanavond op het nieuws.

Helen en Martin heb ik gister weer naar de Gold Coast gebracht, die zitten veilig in dat mooie hotel waar we vorige week ook sliepen en ze genieten volop nog steeds. We hebben het aldoor leuk.
Morgen halen Corey en ik ze weer op en zaterdag gaan ze helaas alweer weg!! Jakkes, ik krijg het er nou al koud van want we zullen ze wel erg gaan missen. Corey helemaal want die is zo gek op ze en die snapt straks niet waarom ze nou opeens weg zijn. Tot God mag weten wanneer weer. Hou op anders ga ik al snotteren.

26-11-08

Gefeliciteerd deze week: Pijtje Yvonne, Mooie Martin !! , Andre Tol, Tiny Tol, Carla Sijmonsbergen
Orno Tuip zou ook jarig zijn geweest op de 28ste

HELEN IS ZWANGER!!!!!

Jaaahaaa... ze waren eigenlijk al met z'n drietjes toen ze hier kwamen, en Helen maar denken dat ze zo'n verschrikkelijke jetlag had! Aldoor tokkies doen en autoziek, voorin de auto moeten zitten enzo omdat ze achterin misselijk werd.
Ik dacht wel 'wat gaan haar kleren nou strak zitten, vooral haar topjes...' maar durfde niks te zeggen want dan zou ik wel de wind van voren krijgen en een harde klap. Zelf zei ze ook steeds dat ze veel te veel had gegeten en zo stom toch want nou moest ze weer lijnen als ze thuis kwam.

Eind Juli komt het.

Eh... wat moest ik  nog meer vertellen?? Het afscheid.... wat zal ik daar nou over zeggen.... ga er maar naar raden hoeveel tranen wij hebben gelaten.
En dan was het nog tien keer erger dan dat je denkt. En meer zeg ik er ook niet over want dan ga ik weer huilen.

Het huis is verdomd leeg, we kunnen er niet aan wennen.
Ik heb hun bed nog steeds niet afgehaald want ik wil niet eens die lege kamer en badkamer zien. Komt morgen wel en anders zaterdag of zondag.

Scott ligt op het moment ziek op de bank. Donderdag nacht begon Corey met overgeven, helemaal over mij heen zodat ik met me pyjama aan onder de douche moest gaan staan. Daarna wilde hij alleen nog maar op de grond liggen omdat hij zijn bed schoon wilde houden. ("Mummy's cleaned the bed, mummy and Corey lay down on the floor") Dus hebben we met z'n tweetjes op een dekentje op de grond gelegen en elk half uur moest het emmertje er weer bij komen. Arm kind...en hij was zo erg lief de hele tijd... je wilt het ziek zijn wel van ze afpakken.
Dat heb ik dan ook gedaan. Zaterdag middag, uitgerekend tijdens de laatste paar uurtjes dat Helen en Martin hier waren, kreeg ik het. Met een emmertje mee naar het vliegveld s'avonds. En gelukkig maar dat ik dat emmertje mee had want anders had de auto naar de sloop gekund.

Scott was ook gebroken zaterdag want die had vrijdag avond zijn vlucht gemist uit Cairns, dus heeft zijn collega hem van het vliegveld gehaald en meegenomen naar huis. Daar zou hij op de bank slapen maar haar man is een herstellende alcoholist en dat is nog maar zijn kleinste probleem. Onder andere slaapt hij ook niet dus zat hij naast de bank waar Scott op lag en heeft de tv luid aan gehad tot 3 uur s'nacht terwijl hij met het beeld mee praatte.
Scott moest om 4 uur opstaan en weer naar het vliegveld, die kwam om 7:30 s'ochtends thuis helemaal gebroken.

We zijn die nacht nog een paar keer gestoord door het een en ander dus zondag hebben we niet veel gedaan want er was geen energie hier in  huis. En toen maandag nacht begon Scott met overgeven en is tot 5 uur druk in de weer geweest.
Pat heeft het nou en dan hopen we dat het ons verlaat.