03-10-07

Gefeliciteerd deze week: HeinTol, Jannig Snoek (van Malcolm), Sam van Jessica en Johan Steur, Edwin Karregat (van Francis)

Helen en Martin zijn inmiddels in ondertrouw, het gaat nou bijna gebeuren!
Op het moment hebben ze het heel erg druk met hun huis, daar willen ze graag in voordat ze gaan trouwen.
Me moeder heeft een pluim verdiend zegt Helen want die is de hele dag met Helen meegeweest afgelopen weekend, kaarten bezorgen in de regen en ze helpt ook met spullen inpakken.
Martin werkt erg hard om het huis klaar te krijgen, ik denk dat ze na die bruiloft wel een uurtje rust gaan pakken.

Wij hebben een erg druk weekend achter de rug. Vrijdag avond zijn Scott, Corey en ik een loopje gaan maken bij Kangaroo Point en South Bank, daar hebben we lekker oesters gegeten, wijntje gedronken en een lekkere maaltijd benuttigd bij een leuk Grieks restaurant. Daarna nog even gewandeld om het lekkere eten te laten zakken, het voelde net alsof we op vakantie waren want het is nou ook echt een vakantie temperatuurtje buiten s'avonds, heerlijk.

Zaterdag ochtend vroeg naar de kapper en s'avonds vierden we de 21ste verjaardag van Nicole Black.
Mandy paste op Corey, dus had ik eerst iets erg lekkers met lam klaargemaakt en hebben we alvast gezellig met een wijntje hier aan tafel gezeten met Mandy.
Het was weer een verkleed feestje dus heb ik me trouwjurk maar weer aangedaan. Nou heb ik het wel gehad met die jurk, die kan voor een paar jaar weer de kast in, totdat we weer een verkleed feestje hebben...als ik er dan nog in pas...het kon nog maar net zie je.

Zondag ochtend hebben we een oude fiets van ons onder het huis vandaan gehaald bij Pat en Bernice, die hebben we naar Louis gebracht. Hij heeft nou een baan en komt daar met de bus maar hij fietst liever. Reken maar dat je fit blijft met al die heuvelachtige straten hier.

Bij Louis vandaan gelijk doorgereden naar Mark en Yvonne en hun zoontje Rick, ook Nederlanders. Daar hebben we echt genoten van 12 uur s'middags tot half 6 s'avonds. Ze wonen heel mooi, maar 5 minuten rijden buiten de stad maar het lijkt wel of je in een huisje van Centerparks zit, met allemaal bos achter hun huis met paden enzo.
Wij hadden lekkere dips meegenomen met stokbrood en crackers en Mark heeft wat vlees op de barbeque gebakken, weer een echte vakantie dag.
Corey heeft de hele dag rond gedarteld, achter Rick en zijn vriendje aan.

Bij Mark en Yvonne vandaan zijn we weer doorgereden naar Jill en Riette. Dat was niet de bedoeling maar we moesten iets bezichtigen.
Het zit zo, Sandra en Michiel zijn vegetariers. Jill is een grote vleesliefhebber. Nou dat Sandra en Michiel naar Nederland terug verhuizen, vond Jill dat het wel doodzonde was dat ze helemaal geen biefstuk hier hebben gegeten. Want het vlees hier is top kwaliteit en uit principe hoeft je het ook niet te doen want de koeien hebben hier een goed leven. Dusssss hebben ze zich over laten halen om bij Jill thuis biefstuk te komen eten.
Nou hebben ze mazzel want Jill maakt een heeeeeele lekkere biefstuk klaar, hij stopt er echt liefde in, vol met passie.
Ik moest wel erg lachen dat hij ze zover heeft kunnen krijgen en toen zei hij vrijdag dat wij dan ook maar moesten komen eten want hoe meer getuigen, hoe leuker.

Zondag ochtend hadden we alletwee een zwaar hoofd van zaterdag avond en toen moest ik een hele dag aan eten, kleren, speeltjes, flesjes enz voor Corey inpakken, plus nog lekkers om mee te nemen naar ons eerste uitje en daarna naar ons tweede uitje. Dus vier tassen en twee koeltasjes met ijsblokken later, konden we eindelijk de deur uit. Bepakt en bezakt de weg op dat gaf dus ook een vakantie gevoel, net als de rest van het weekend.

Toen we zondag avond thuis kwamen zijn we onder het tanden poetsen al in slaap gevallen.

10-10-07

Gefeliciteerd deze week: Helen en Martin, die trouwen voor de wet! We wensen jullie een hele mooie dag toe

Gerda Keizer en Jaap Bont gaan ook trouwen zaterdag, ook gefeliciteerd en een mooie dag gewenst!

En de jarigen: mijn moedertje, Jenny Bond, Ilona Nootenboom, Riette, John Schilder ( van Barbara)
Melanie Lautenschutz ook nog gefeliciteerd van vorige week

Er gaat een gerucht rond over Volendam, dat ik als verrassing evengoed kom opdagen om de bruiloft van Helen en Martin bij te wonen.
Ik zal de teleurstelling maar niet nog groter maken, door jullie alvast te waarschuwen dat dat echt niet lukt.
Parre: Je zit er naast hoor, helaas.

Ik wou dat het anders was maar de timing is gewoon fout.
Wij beginnen morgen weer met prikken en pillen, ik heb weer een koelkast vol met medicijnen voor een klein vermogen.
Als Helen haar jurk nog even bekijkt voordat ze zenuwachtig haar hoofd op het kussen legt om te gaan dromen van haar prins die haar morgen de kerk in begeleidt, zit ik precies tegelijkertijd bij de specialist om weer bloed te geven.

Een paar uur later, als bij Helen de eerste mensen op de deur kloppen om met haar jurk, haar en make up te helpen, mogen wij Doctor Salisbury bellen, die ons vertelt  wanneer die week mijn twee embryo's ontdooid worden.
En dan erg hard bidden en hopen dat ze mogen blijven leven om ons nog een keer duizelig van geluk te maken zoals Corey dat al heeft gedaan.

Van alle kanten zit het er gewoon  niet in: timing, geld, vakantiedagen, en ga zo maar door.
Scott heeft wel een heleboel vakantie dagen maar ik niet omdat ik nog maar een korte tijd geleden met me nieuwe baan begonnen ben.
Ons huis kost een berg met geld en al die specialisten ook. Om nou even een paar weken met z'n allen naar Volendam te komen dat gaat ons duizenden dollars kosten. En dan moet mijn ivf weer uitgesteld worden.
Zoals je ziet, gaat het al niet vanzelf en uitstel is geen optie.

We hebben het er wel over gehad hoor, wel honderd keer. Want het is nou al vier jaar geleden met kerst, sinds ik terug ben geweest. En dat begint nou wel te prikken.

Maar ja, hier gaat ook alles gewoon verder.

Ik kom er net in, Corey en ik zijn met Pat en Bernice uiteten geweest bij het visrestaurant. Erg lekker weer.
Scott is vanochtend vroeg weer naar Mount Isa vertrokken, tot vrijdag avond.

Afgelopen zaterdag hadden we weer zo'n erge drukke dag, hopelijk gebeurt dat nou niet meer.
Zaterdag ochtend moesten we allemaal naar een park aan de rivier komen om 9:30 om afscheid van Sandra en Michiel te nemen. Eerst nog even snel naar het winkelcentrum, om bij het ziekenfonds wat geld terug te halen van dokters rekeningen.
Daarna weer 40 minuten terug naar huis rijden, koelbox achter in de auto vol pakken met eten en drinken voor Corey en een hele pot met kipsate voor het verjaardags feestje van Cameron (die is gelijk als mij jarig) waar we s'avonds heen moesten. Iedereen was verzocht een gerecht mee te nemen.
Met een volle auto 45 minuten gereden naar het tegelbedrijf waar we onze tegel keuze moesten vastleggen voor ons huis.
Daarna even wat eten ergens in die buurt, toen door naar Jo en Sarah om wat geleende CD's met kinderliedjes terug te geven, daarna door naar Cameron en Angela, die bij hun 'in de buurt' wonen, twintig minuten rijden.

Het was erg gezellig bij Cameron, we zijn tot tien uur gebleven en toen was het hoog tijd om naar huis te gaan, ook weer 45 minuten rijden.

Zondag hebben we eerst even 'uitgeslapen' tot 7 uur, Corey ook gelukkig. Toen hebben we een tent gekocht en die opgezet bij Pat en Bernice in de tuin terwijl Corey daar in zijn bedje ging voor zijn middag slaapje.

In de namiddag hebben we gezellig wat gedronken en gegeten bij South Bank met Rob en Julie.

Gister was ik jarig, dus hebben Pat en Bernice hier even gezellig gezeten met een wijntje en allemaal lekkers op de tafel. Verder wilde ik er niks aan doen. Het was maar een doordeweekse dag en bovendien is het maar niks om hier in de flat mensen te gaan  uitnodigen.
S'ochtends had ik een gezichtsbehandeling terwijl Corey bij Bernice was. Ik had een kado bon van Jill enzo gehad vorige week, omdat ze me met alle shit hadden laten zitten toen ze naar Europa gingen.
Dus daar heb ik lekker van genoten.
De rest van de dag heb ik lekker met Corey thuis doorgebracht.  Toen Corey zijn middag siesta hield, heb ik feest gevierd in me eentje met een broodje met ham, mayonnaise en geimporteerde Maasdam kaas met als toetje ontbijt koek met chocopasta en cafeine vrije koffie, terwijl ik gezellig de soap van Jan van afgelopen zondag op de computer bekeek.

We hebben nou al een paar dagen achter elkaar hier en daar storm, hopelijk vult de dam een beetje met water. Het is wel snikheet overdag geweest de hele week, vandaag was het voor het eerst niet zo plakkerig.

Nou , Buffy de poes komt steeds om het hoekje van me slaapkamer kijken of ik al naar bed kom dus ik ga maar want ik ben eigenlijk wel moe.

17-10-07

Gefeliciteerd deze week: Miranda Steur en Hans Pul. Lex van Linda en Jeroen ook nog gefeliciteerd van vorige week.

John Veerman en Monique Smit trouwen aankomend weekend en natuuuuurlijk onze Helentje en Martin gaan zondag trouwen in de kerk! Alvast gefeliciteerd.

Melanie en Jack Tol gefeliciteerd met de geboorte van jullie dochter Sanne.
Melanie zou eigenlijk getuigen toen Helen en Martin afgelopen maandag voor de wet trouwden. Gelukkig stond ons pijtje Yvonne al klaar om in te vallen want Sanne is diezelfde ochtend geboren.

Mariette Honingh heeft me meteen al foto's gestuurd van het hele trouw gebeuren, helemaal geweldig, ik kan haar niet genoeg bedanken, ze heeft een hele reportage voor me gemaakt. Ik zet hier wel een paar foto's bij.

Van me moeder kreeg ik een vol verslag aan de telefoon de volgende dag en over alle emoties enzo, dat was wel even moeilijk. Me kleine Helentje helemaal getrouwd, ik wil haar zo graag even stijf zoenen.
Ze hebben een hele leuke dag gehad, alles ging erg goed en het was erg gezellig met een vol huis voor een koppie bij me moeder tot s'avonds laat aan toe.

Bij ons in het kantoor is het lekker rustig want Jill, Vanessa en Richie zitten in Hong Kong. Ik werk deze week maar twee dagen omdat we vrijdag weer naar de Gold Coast moeten naar het hoofdkantoor van het bouwbedrijf voor een gesprek met de electricien, over waar alles moet komen enzo.
Ik zou donderdag werken in plaats van vrijdag maar omdat het zo lekker rustig is op het moment neem ik het er even van, ze waren me toch nog wat tijd tegoed dat ik extra had gewerkt.
Jill belde vandaag en vertelde me al opgewonden dat ze volgende week een heleboel werk hebben als ze terug zijn uit Hong Kong. Natuurlijk weer precies als ik mijn embryo's in leven probeer te houden. Maar dit keer hou ik me rustig.

O en ik had nog wat te vertellen, het is voor mij al oud nieuws want ik mocht nog niks zeggen: Riette is 9 weken zwanger. Die waren ook alweer een tijdje bezig, Riette deed helemaal gezond, net als mij; koffie zonder cafeine drinken, uitkijken met alcohol enzo. Toen ze in Nederland was heeft ze alcohol gedronken, echte koffie, van alles gegeten wat niet goed voor je is, en ze komt zwanger terug.
Nou drinkt Riette niet veel hoor want ik dacht 'dan ga ik ook los!' maar los voor mij of los voor Riette dat zijn twee totaal verschillende begrippen. Dus doe ik het toch maar niet...

Vorige week heb ik gelunched met Kate, die voor me werkte. Ze stuurde me een berichtje of ik haar wilde ontmoeten in het winkelcentrum want ze had verdriet. Haar vriend Ross heeft het na anderhalf jaar opeens uitgemaakt. Erg zielig. We waren al een paar dagen aan het berichten maar ze wilde er nog niet over praten omdat ze dan te veel huilen moest.
Vorige week woensdag was ze na twee vrije dagen weer op haar werk maar heeft de hele ochtend gehuild dus wilde ze me bezoeken om te praten. Ze is zo lief, ik vind het zo zielig voor haar.
Volgende week gaat ze, als het doorgaat met het huis dat ze gevonden hebben, met haar vriendin Megan samenwonen. Dat is de eerste keer dat ze het huis uit gaat dus dat komt wel op een goed moment, dan kunnen ze gezellige dingen doen samen. Ze gaan dichtbij het uitgaans centrum wonen, helemaal mooi want ze zijn 21 en gaan er nog gezellig elk weekend uit.

Afgelopen weekend hebben we lekker de zon en de zee opgezocht twee dagen lang. Zaterdag ochtend is Pat meegegaan naar de Gold Coast. (Er kan er maar eentje tegelijk mee want de ander moet bij Grandma blijven) Daar hadden we s'ochtends om 9 uur afgesproken met Simon en Kylie en hun hond Angus. Sammi was ook mee, die heeft lekker gerend en gespeeld.
S'middags vliegend douchen en naar het vrijgezellen middagje van Amanda, in de stad in het mooie hotel waar Scott en ik op onze trouwnacht geslapen hebben. Daar hadden we heel deftig met een stuk of vijftien dames 'high tea'. Een heerlijk buffet met allemaal kleine broodjes met zalm en andere lekkere dingen en heel veel kleine cakes en scones en gesmolten chocolade om aardbeien in te dopen.
Champagne erbij, kopje koffie toe, mijn dag kon niet meer stuk. S'avonds was ik wel helemaal gaar en lagen we er om 9 uur al op.

Zondag zouden we met Steve en Merideth een kopje koffie drinken bij de speeltuin aan het water in Sandgate maar die belden om half 8 s'ochtends om het af te zeggen want hun zoontje Flynn was ziek met koorts. Toen hebben we Bernice opgehaald en zijn we gezellig naar de Sunshine Coast gegaan, waar we weer lekker van het strand genoten hebben. Een heerlijke lunch met een wijntje erbij en weer naar huis, via de display village waar het voorbeeld van ons huis staat. We wilden het een en ander nog even bekijken, de huiskamer is groter dan dat we ons herinnerden dus dat viel weer mee.
Eenmaal thuis aangekomen moest ik weer de deur uit vliegen naar Riette om met nog wat meiden pizza te eten voor haar verjaardag, die we altijd met alleen meiden vieren omdat Jill dan altijd in Hong Kong zit vanwege de grote Electronics Trade Show die elk jaar gehouden wordt.

Dinsdag ochtend was het ook warm dus ben ik met Corey naar South Bank gegaan s'ochtends, daar heeft ie weer lekker rond gerend in het water met andere kinderen. S'avonds zijn we naar het Prince Charles ziekenhuis gegaan, dat is hier vlakbij, want daar ligt Jannig Snoek op het moment. Dit ziekenhuis specialiseert in hart operaties en Jannig heeft weer last van haar hart. Ze moet er een hele week blijven voor een hele reeks onderzoeken. Vandaag hebben ze met een slang via haar mond in haar slokdarm foto's gemaakt van haar hart. Vrijdag gaan ze via haar lies met een slangetje voor nog meer beelden van haar hart. Wat er daarna gebeurt dat weten we nog niet. Jannig zei al tegen de dokter "misschien kunnen jullie me dan meteen opereren als je wat vindt!" Maar nee, daarvoor moet je weer overnieuw op een wachtlijst en zoals Jannig zegt op ze Volendams - Engels: "Dat takes moetje moar roikene forever"
Nou is het hier lang niet zo erg als in Nederland hoor, waar ze je gewoon dood laten gaan, maar Jannig loopt alweer een tijdje met klachten dus het zou wel leuk zijn als ze het binnenkort verhelpen.

Het is een hele rare week voor me, volgens ons eerste plan had ik nou eigenlijk in Volendam moeten zijn voor Helen en Martin en ook zou volgende week ons meisje geboren worden. Ik moet zeggen dat ik hier niet blij van word, ik heb echt een heel raar gevoel in me lijf.

Maar aan de andere kant voel ik me schuldig als ik ga lopen klagen want we hebben onze Corey en afgezien van die twee kapotte plannen, hebben we een heerlijk leven. Er zijn mensen die het slechter hebben, dat staat vast.

Nou Helen en Martin, veel plezier met de laatste voorbereidingen. Wij zijn er wel hoor in gedachten. Jullie oren zullen wel branden want we praten elke dag over jullie.
Ik hoop dat het een hele mooie dag wordt maar dat kan niet anders.

24-10-07

Gefeliciteerd deze week: Jacqueline Zwarthoed (Veerman), Sven van Anna en Alexander van Vlaanderen, mijn ome Tom Lautenschutz.
Me pietje Marie ook nog, die is afgelopen maandag 70 geworden.

En me vriend Berry Peterolie en Marga trouwen vrijdag, ook gefeliciteerd.

Nou heb ik verdorie net een heel verhaal zitten tikken, zat opeens dit kut ding vast en kan ik weer overnieuw beginnen. O wat heb ik gevloekt.
Mooi dat Corey slaapt....ik mag wel uitkijken wat dat betreft en me mond uitspoelen want binnenkort gaat ie me nazeggen.
Dat hadden Jill en Riette laatst: Jill zette Kyanu op zijn schoot in de auto zodat ie het stuur kon vasthouden. Toen zijn vingertjes het stuur vastpakten, ging ie er voor zitten en zei luid: "FUCK".
Een paar dagen later waren ze in een speelgoed winkel en zetten hem in een speelgoed autootje. Kyanu trekt het deurtje dicht, pakt het stuur vast en weer: "FUCK". Ze schrokken zich wezenloos!
Hahaha hij denkt nou dat als je een stuur in je handen hebt, dat je dat hoort te zeggen. En krijg dat er maar weer uit...

Onze Helentje is getrouwd, ze hebben een geweldig mooie dag gehad, alles was perfekt.
De bruiloft was ook erg gezellig, de wensen waren super goed en de optredens ook.

S'ochtends om 6 uur terwijl Bianca haar haar aan het doen was, had ik haar al aan de telefoon. Ik zeg "vraag even aan Bianca wie jou gaat nadoen in de wens van je vriendinnen". Bianca giechelen natuurlijk maar ze zei mooi niks. Ik zeg "ik heb me geld op Linda Wit gezet". Mooi dat ik gelijk had, en ze heeft echt Helen neergezet. Knobbel zei "die Linda Wit, die moet hogerop!"
Ik kan het niet afwachten om de DVD te zien.

Wij hadden zondag de oppas op Grandma de hele dag want Pat organiseert eens per jaar een reunie voor zijn oude collega's van een jaar of 25 geleden, er komen dan rond de 70 mensen dus het is wel leuk als ze dan alletwee heen kunnen.
S'middags heb ik dus Helen al kunnen spreken op haar telefoon en s'avonds, net voordat we weg gingen, ging mijn telefoon weer. Ik maar zeggen "hallo? hallo?" en hoorde maar niks. Opeens hoorde ik het wel: Helen en Martin waren elkaar het ja-woord aan het geven in de kerk!" Ik had geen idee wie me belde want het nummer verscheen niet op me telefoon. Even daarna, toen ik naar huis reed met Corey achterin, heb ik zelfs luisteren kunnen naar Mary en Petra zingend in de kerk. Tegen de tijd dat ik thuis kwam waren me wangen klisnat.
Dat was dus Jenny Bond. Die zat, zoals ze zelf zei, "echt voir lul, moar dair gaf ik dus niks om" met haar mobiele telefoon in de lucht in de kerk. Lief he.

Eenmaal thuis gekomen, had ik al meteen foto's op de computer van Martin ze zus Miranda en Michel en ook van me pijtjes Yvonne en Jeanet.
Ook heb ik de dag erna van me pijtjes allemaal foto's van het feest gekregen, ik zal er een paar bij zetten vandaag.

Ze hebben wel aan me ziel getrokken hoor op dat feest want ik ben de hele nacht wel vijf keer per uur wakker geweest. S'ochtends, toen ze bij jullie biefstuk aan het eten waren en ik op het punt stond om naar me werk te gaan, heb ik Helen weer gesproken, die was helemaal tevreden.
Het was wel moeilijker dan ik had verwacht om er niet bij te zijn, moet ik toegeven.

Zondag zijn wij niet naar de specialist geweest, die had de afspraak verzet naar dinsdag. Alles zag er goed uit en op het moment zijn ze mijn twee embryo's aan het ontdooien. Als we donderdag niks horen dan zijn ze blijven leven en worden ze er vrijdag in gezet. Dus elke keer als me telefoon gaat morgen dan zal ik het wel aan me hart krijgen. Kan ik er wel bij hebben, ik heb het toch al aan me maag van al die pillen.
Gister zijn er nog meer pillen bij gekomen, Scott heeft weer een heel schema voor me uitgeschreven, dat hangt weer aan de koelkast. Dan moet ik alles wat ik neem afstrepen, zodat ik niet in de war raak en alles wordt genomen op tijd.
Ook zijn er weer prikken bij gekomen, ik ga het bijna lekker vinden, al die naalden zal ik missen straks.

Deze specialist die is verstrooid lijkt wel. Ik moest hem herinneren aan wat voor medicijnen ik allemaal in me koelkast heb, zodat hij me kon zeggen wat ik moet nemen en wanneer in de aankomende twee weken. "O, heb je dat ook liggen? Hm ja dan kun je dat ook net zo goed nemen... neem er maar 2 of eh 3 per dag..."
Gelukkig had ik nog het schema liggen van me vorige specialist, die hij me had gegeven voordat hij met verlof ging, aan de hand daarvan heb ik de doseringen maar aangepast.

We hopen natuurlijk dat ik hierna een lekkere dikke buik krijg met een of twee baby's erin, maar mocht het niet zo zijn, dan gaat we niet terug naar deze piepersnijer. Dan gaan we liever naar Ross Turner, die Corey op de wereld heeft gezet. Hij is naast verloskundige ook ivf specialist.

Steek maar weer aan al die kaarsen, we hebben het weer nodig deze week.

Dinsdag zijn we weer bij Jannig geweest, die zou eigenlijk afgelopen vrijdag een hart catheterisatie krijgen maar dat was uitgesteld tot maandag, toen dinsdag en toen opeens terwijl wij op visite waren, kwamen ze haar zeggen dat ze maar naar huis moest gaan want er stonden teveel mensen op de wachtlijst en ze zouden haar wel bellen als ze terug kon komen. Die heeft dus na die kijk operatie van vorige week voor Jan Lul in het ziekenhuis gelegen.
Ze deelde de kamer met een dove lastige oude vrouw en aangezien Malcolm nog een rit van anderhalf uur voor de boeg had, heb ik Jannig meegenomen naar het winkelcentrum voor wat te eten en een loopie, dat is beter dan in die ziekenhuis kamer zitten wachten.
Mazzel dat ze het kwamen zeggen terwijl ik er nog was, want ik had net al haar wasgoed in een zak gestopt om mee naar huis te nemen. Anders was ik mooi gevlogen met haar kleren. Dat zou ik woensdag weer terug brengen. Omdat ze onverwachts langer moest blijven had ze geen schone kleren meer, vandaar.

Vanavond zit ik helemaal alleen, want Scott is vanochtend om 7 uur in een vliegtuigje gestapt naar Longreach. Dat is in het noord westen van Queensland, in 'The Outback', en daar is net als in Mount Isa veel rode prut en kladdige mannen.
Toen ik hem net sprak heeft hij vergeefs gezocht naar een restaurant of ergens waar hij eten kon afhalen, totdat hij een Chinees vond die open was maar hij zei dat ik geen brief hoeft te verwachten waarin staat hoe lekker het was.

Hier een klein stukje van het internet af over Longreach, in het engels want ik heb geen zin om het te vertalen:

'Pioneering country' best describes Longreach and its environment and it was for this reason that it was chosen as the site for the Australian Stockman's Hall of Fame, built as a tribute to the pioneers - explorers, stockmen, Aboriginal tribes, poets, writers and artists - all of whom contributed in some way to the history and lifestyle of Outback Australia.

Longreach was settled in the 1870s and is now the largest town in the Central West. Historically, Longreach is also known for its role with Qantas. The hangar at the airport was the first operational base for an airline which began life in Queensland's Outback and grew into our first international carrier. It was in this hangar that Australia's first six aircraft were built between 1922 and 1934. The hangar now houses the Qantas Founders Outback Museum.

Ik heb nog heel wat foto's te bewerken dus ga ik eraan beginnen.