Nog maar een weekje te gaan!

Een vroeg loopje op zondag ochtend van Kangaroo Point naar Dockside voor een kopje koffie

Op visite bij Theresa Kok

Lekkere dingen kopen bij de Hollandse winkel, die is niet ver van haar huis

De buren passen een uurtje op Corey, hij is in slaap gevallen terwijl Katie aan het voorlezen was

Ze zijn er! Lola Grace en Cara Marie

Twee gezonde meiden en ze wegen zelfs een beetje meer dan Corey toen hij geboren was

Corey is 10 weken ouder, lijkt wel een monster tussen die twee poppetjes in

Ellie en Katie, de kinderen van de buren, zijn erg lief en vragen steeds of ze even op Corey mogen passen

Oma Roz

En we zijn weer een weekje naar Hervey Bay, dit keer is Bernice mee

Hij krijgt naast borstvoeding ook 1 flesje per dag, dat gaat helemaal goed

In de verte zie je Fraser Island. Op de pagina met vakantie foto's van John Pan en Annet kun je hele mooie foto's van het eiland zien.

De feiten:

Wij zijn een paar jaar geleden op avontuur gegaan naar Fraser Island, met Guido en Jenny Woerlee en Ruud Kes. Dat heeft me 10 jaar van me leven gekost

Als ik 2 seconden stil staan krijgen we dit

En met dat ik ga lopen is het over

Louise, Michelle en Tilly op een kinderboeken party.

Daar hebben we Annet en John Pan

Het standaard ritje door Brisbane, naar Mount Coottha

We zijn een dagje gaan rijden via de Blue Mountains naar de Sunshine Coast en door de bergen weer terug.

De camper die ze gehuurd hebben. Daarmee gaan ze helemaal naar Cairns en weer terug, een ritje van 3400 km in totaal.

Het gaat beter als Bernice het geeft, bij mij doet ie moeilijk omdat hij weet dat ik lekkerder spul heb

Regenen dat wil je niet weten, koud (in de zomer, je gelooft het niet maar het is echt waar) en kaaaaal bedakke.

Op de laatste ochtend was ik s'nachts al tekeer gegaan want alles was nat, zelfs de matrassen. Ik stond erop dat we vertrokken zodra de eerste boot ons mee kon nemen met de auto en aanhangwagen.

Toen we eieren met spek gingen koken voor het ontbijt, leek het op te klaren dus vonden Scott en Guido dat we misschien nog wel een dagje konden blijven. Met dat ze dat zeiden begon het opeens keihard te hozen en op hetzelfde moment ontplofte de gasfles van het kampeer fornuis. Ik ben in het wc gebouw gaan staan me nagels lakken, het was het enige dat ik kon doen om te kalmeren.

Nadat Jen en ik de grote viese natte modderige tent moeizaam in de zak gepropt hebben en de hele aanhangwagen volgepakt was, zeil eroverheen gebonden met veel touwen en knopen, vroeg Scott waar ik de autosleutels had gelaten. IN HET ZAKJE IN DE TENT.

Ik heb vandaag op Kyanu gepast want Riette ligt met bloedarmoede in het ziekenhuis.

Ze hebben allemaal leuke leerzame boeken enzo. Ik heb een boek gekocht met allemaal Australische kinderliedjes erin en een CD erbij. Ik kan Corey namelijk niet met '1, 2, 3, 4 hoedje van papier' naar de kleuterschool sturen want dan lachen ze hem uit. Maar ik ken al die liedjes hier niet dus raak ik aan het leren.

Scott kan trouwens ook erg goed hoedje van papier zingen, heeft ie jaren geleden geleerd op een Nederlandse cursus. Dat is het enige dat hem bij gebleven is. Verder praat ie mij een beetje na... ik weet niet of dat nou wel zo'n goed idee is...