Vanochtend zouden we eindelijk met onze tweede poging ivf beginnen. Nog even een onderzoek en dan zouden we de prikken mee naar huis krijgen.
Mijn specialist was er niet dus deed een andere dokter het, dezelfde die er een puinhoop van heeft gemaakt bij Sarah en Jo. Hij zei dat de echo niet goed was, dat ik aan de pil moest voor een paar maanden omdat er problemen met mijn eileiders waren.... een hele grote teleurstelling.
De afspraak was om half 6 s'ochtends, daarna zou Scott naar Toowoomba rijden voor een werk vergadering. Dit is 3 uur rijden de bergen in. Ik ben meegegaan want ik wilde na dit slechte nieuws niet alleen thuis blijven.
2 Dagen erna ben ik naar mijn eigen specialist gegaan, die een tweede onderzoek deed. Hij zei dat het flauwekul was en dat we die dag WEL zouden beginnen! Ik moest een verhoogde dosering hormonen hebben omdat we al twee dagen te laat waren nou.
Dat deze man weet waar ie het over heeft blijkt wel want 2 weken later was ik zwanger van Corey!
En ik mag alleen maar relaxen want mijn twee embryo's zijn een paar dagen geleden ingebracht.
Eentje was al in een tweeling gesplitst dus in feite zou er een drieling in mijn buik kunnen groeien.
Het is gelukt!! We kunnen het niet geloven en hebben 3 van deze kaartjes gebruikt.
Dit is een echte bloedtest die de dokter ook doet.
Scott heeft een hele bloedcentrefuge en naalden enzo meegenomen van het laboratorium waar hij werkt, dus mijn serre ziet er uit als een heus laboratorium. We mogen namelijk 16 dagen nadat de embryo's zijn ingebracht voor een bloedtest komen bij de specialist maar wij doen het thuis 2 dagen eerder.
Sarah kwam ook bij ons om haar bloedtest te laten doen en is ook zwanger. Jammer genoeg krijgt ze 7 weken later weer een miskraam.