13-05-09

Jarigen vorige week: Francis Karregat, Isa van Geer en Jack Gaus, Jacco vd Hogen, Robin van Geery en Dick Schokker

Jarigen deze week: Jan Karregat, Luna van Jill en Riette, Marco Post, Mitchell van Sylvia en me neef Kees Tol, Evert Seek

Na een lange week vol frustraties zijn we er gelukkig. Me hele website was er helemaal af een paar dagen lang. Waarom? Lang verhaal maar in het kort: alles moest overnieuw opgeladen worden.

Een kleine vooruitgang is dat de foto's in de voorafgaande maanden weer in een 'slideshow' staan, dus niet meer onder elkaar.
Dit kon ik al vanaf december 2007 niet meer doen want toen had die man mijn computer 'gemaakt' en was ik opeens een heleboel functies kwijt.
Ik weet wel dat het voor jullie makkelijk kijken is als ze onder elkaar staan, maar het kost zo veel geheugen en dan loopt het zooitje wel eens vast. Dus dit is voor mij beter. En dan moet je maar gewoon elke week trouw kijken bij de verse foto's die wel onder elkaar staan, dan hoeft je die slideshows niet te kijken in de vorige maanden.

Alles doet het nou op me nieuwe computer, behalve me foto programma. Het wil maar niet lukken met installeren. En nog een paar andere programma's ben ik mee bezig op me oude computer, dus nou ziet mijn buro er uit als dat van een echte computer nerd, met twee computers erop. Dat blijft nog wel zo, totdat iemand dat foto programma aan de praat kan krijgen. Tot die tijd doe ik de foto's op de oude computer en zet ze over op de nieuwe als ze klaar voor de site zijn.

Wat hebben we allemaal gedaan...

Nou Tiffany van Tammy en Rob had haar 'school formal'. Of zoals ze dat in Amerika zeggen 'Prom Night'.
Ze zag er erg mooi uit, evenals haar klasgenoten. Rob had ingestemd om iedereen (kinderen en ouders)  bij hem thuis een drankje te tappen voordat alle tieners in extra lange limousines naar het feest werden gebracht.
Ik dacht dat er een paar mensen op de stoep zouden staan maar toen ik de straat in kwam rijden leek het wel kermis, zoveel mensen en auto's waren er.
Wij ook allemaal aan de champagne natuurlijk en we hebben het geheel zitten bekijken bij Steve en Belinda op de stoep want die wonen er tegenover.

We zijn naar de Caboolture Markets geweest, zondag ochtend om 7 uur al. Dat is een soort country markt  en daar lopen allemaal neven en nichten van Ma Flodder.
Je kan er goedkoop hele verse groenten en fruit kopen en ook planten en dan nog lugubere dingen zoals tweedehands schoenen (jakkes).
Ook staat er al jaren een poffertjes kraam dus dat was ons ontbijt natuurlijk met een lekkere capuccino en de zondag krant erbij.
Er stond een oud mannetje zijn spulletjes te verkopen, dat zijn hele zware stenen beelden die hij zelf maakt. Eentje daarvan is mijn moederdag kado geworden, zie de laatste foto van deze week.

We hebben nog een feestje gehad bij Steve en Trix want hun dochter Mel is 21 geworden. Steve handelt in pizza ovens en heeft er zelf natuurlijk ook een. Hij heeft maar liefst 40 pizza's gebakken ! Trix had ze allemaal van te voren gemaakt en je gelooft niet hoe lekker ze allemaal waren met heerlijke speciale ingredienten allemaal.

Pat is weer een  maand in Sydney geweest en kwam vorige week terug. Dus bracht hij de 5e verjaardagstaart voor Corey. Die heeft er erg lekker met zijn vingertjes aan zitten peuteren. Heerlijk smeren.
Hij was natuurlijk al de hele dag door het dolle heen, zo opgewonden omdat hij zijn Poppy heeft gemist.
Hij heeft een zitje gehad van Pat, voor achterop mijn fiets. Daarbij moest natuurlijk ook een helm komen en daar is ie zo gek op dat ie hem niet meer af wil zetten. Hij zat er zelfs mee op achterin mijn auto, de auto's naast me zullen wel raar gekeken hebben want dat ding is reuze groot op zijn kleine hoofdje.
Achterop de fiets dat heeft ie nog nooit meegemaakt dus toen het eenmaal zo ver was, heeft ie zowat zijn stemmetje verloren van de luide kreten van plezier. Iedereen in de straat heeft ervan kunnen genieten.

En met moederdag zijn we naar Bernice gegaan, samen met Chris en Annette. Alana zat bij ons in de auto voor de rit van anderhalf uur. Ze hebben heerlijk elkaar bezig gehouden achterin.
Het was een erge leuke dag.

Zo, ik zal de lange rits met foto's erop zetten. En nou maar hopen dat ie vanavond goed wil opladen voor het eerst op me nieuwe computer, ik  hou me hart vast.

19-05-09

Jarigen deze week: Demi van Bianca en Dennis Buis, Theresa Kok, Thijs Steur, Tante Roz, Tess van Miranda en Jan de Boer, Michelle van Carla en Marc Sijmonsbergen

We zijn er een dag eerder deze week want vorige week woensdag deed me programma nog steeds rare dingen en duurde het een uur of vier voordat me pagina er op stond. Ik heb er weer de hele week mee zitten rommelen maar weer niet wat eraan scheelt, dus als het weer in de soep loopt en het gaat weer een paar uur duren dan is ie er in ieder geval rond woensdag ochtend wel wel denk ik.
Dit houdt ook in dat ik geen emails heb beantwoord wegens tijdgebrek, dus mijn excuses aan iedereen die nog wacht op antwoord.

Zoals je op de eerste foto ziet, was Corey's verjaardag vorige week nog steeds aan de gang want hij kreeg een grote doos in de post van zijn tante Angela en Opa en Oma Klaas en Maart Knobbel.
Een hele mooie brandweer auto met sirenes en al zat erin. En nog een water schieter ook. Weer verwend.
Die brandweer auto heeft al een paar dagen met zijn sirenes staan loeien op ons kussen, tussen de klok van 6 en 7 uur s'ochtends. Superrrrr leuk.

We hebben geen boeiend weekend gehad, zaterdag een beetje rommelen thuis terwijl ik een grote pan tomaten soep de hele dag had staan pruttelen. In de namiddag werd in de straat vermeld dat we weer allemaal ons eten bij Steve en Belinda mochten brengen als we daar zin in hadden. Wij gingen  niet want we zouden Lindal en Rebecca op visite krijgen maar haar dochtertje was ziek dus die belden af. Zijn we evengoed naar Steve gegaan, pannetje tomatensoep mee. We hebben weer heerlijk gegeten en gelachen. Niet tot erg laat dit keer en ook niet zoveel wijntjes want we hadden zondag een drukke dag.
Een oud collega Samantha kwam langs met haar vriend Chad. Hij is bijna afgestudeerd als dokter en werkt nou in het ziekenhuis, dus hij heeft een beetje meer tijd om vrienden te bezoeken. Hij heeft het erg druk gehad de afgelopen jaren met zijn studie en heeft ook veel gereisd ivm de studentenvereniging waar hij het een en ander mee te doen heeft.
Sam heeft mij destijds geholpen met mijn geboortekaartjes toen Corey geboren was.
Ze zou dat foto programma voor me installeren maar het is niet gelukt jammer genoeg. Als resultaat staat die oude computer nog steeds op me buro zodat ik daar me foto's mee kan doen.
Ik moet er maar op een andere manier aan zien te komen.

Ik ben zondag middag naar Marnie's huis gegaan aan de andere kant van de stad. Ze had een lunch georganiseerd met de oude collega's van het laboratorium. Was heel erg leuk, want we hebben nog steeds allemaal wekelijks kontakt via de email maar het is toch leuker om allemaal bij elkaar aan de tafel te zitten.
Alleen Caroline (de baas), Debbie en Marnie werken er nog.
Marnie heeft ook twee kleine jongetjes en die hebben erg lief gespeeld met Corey.
Ik heb wat foto's van Marnie en David's huis genomen, het is een 'Old Queenslander' van bijna 100 jaar oud. Net zoiets als ons vorige huis. Erg mooi maar ook erg veel werk en geld gaat erin zitten omdat alles van hout is. Blij dat wij er vanaf zijn, ook al had het ook zijn charmes.

Scott is thuis gebleven want hij zou een heleboel werk in de voortuin gaan doen want onze nieuwe brievenbus (een groot beeld in de vorm van een lang gezicht is het, met een gleuf in zijn voorhoofd) wordt deze week bezorgd.
Toen ik thuis kwam zat hij heel belabberd tv te kijken want hij had bijna niks gedaan in de tuin. Gewoon, omdat er van alles tussen kwam. Dat heb je wel eens en daar kun je dan niks aan doen. Hij was helemaal niet blij en wilde niet eens buiten komen om een biertje te drinken met de buren.
S'avonds nadat ie met Corey in bad had gespeeld ging het wel weer en toen kwamen de Troys met hele lekkere  zelfgemaakte kleine roze fairy cakes en zo is de zondag toch nog goed gekomen.

27-05-09

Jarigen deze week: Onze vriendin hier, Mandy, Melinda van Laura en Edwin Bond, Pascal Aaltink, Sara van Larissa en Arjen Staubach, Sandra van Michiel, Justin van Sylvia en me neef Kees Tol

Wij hebben een groot avontuur beleefd met onze Corey, die is voor het eerst in een vliegtuig geweest.
Scott is lid van Qantas omdat hij alle vluchten voor zijn werk met Qantas maakt. Nou was hij bijna 'zilver' lid, waar veel voordelen aanvast zitten, onder anderen ook dat je meer bagage mag meenemen als je internationaal vliegt. En dat hebben wij wel nodig straks als we in December naar het dorp komen.
Hij had nog maar 1 vlucht te boeken voor het einde van Mei, dan werd hij zilver.
Voor zijn werk moest hij nergens meer heen, dus vroeg hij of ik soms zin had om naar Sydney te gaan met hem. Corey ook mee natuurlijk.
Twee weken geleden geboekt, vorige week donderdag avond zijn we om half elf geland in Sydney. We hadden via me Ome Ross een leuk apartement geregeld voor twee nachten.
Vrijdag hebben we gelopen van s'ochtends vroeg tot s'avonds laat, regen en windstoten hielden ons niet tegen. Zaterdag weer vroeg op pad, tot 5 uur s'middags want we vlogen om 7 uur s'avonds weer terug naar Brisbane.
Zondag gingen we namelijk naar Lu en Jan want die organiseerden een verassings feestje voor Roz, die zondag 60 is geworden.
Dat was nog even spannend want ze heeft vorige week weer in het ziekenhuis gelegen met weer een ernstige ontsteking op de plek waar de borstkanker eruit was gehaald. Lu had veel te regelen en moest het eten gaan voorbereiden maar 1) zou Roz wel uit het ziekenhuis zijn en 2) kunnen mensen wel de berg op komen want er waren overal overstromingen
Alles is gelukkig goedgekomen, Roz was zaterdag veel beter en mocht naar huis en ook de weergoden waren ons goedgezind.

Ze had geen flauw idee dat ze een feestje kreeg. Ze vertelde dat ze maar 1 keer in haar leven een feestje heeft gehad voor haar verjaardag, toen ze 16 werd. En toen ze na het feestje al haar kadootjes zou openen in haar kamer, zat Lu daar al, die had alle kadootjes al open gemaakt! Dus dit was een goedmaker van 44 jaar geleden.
Er was erg veel lekker eten dat Lu had gemaakt en hele leuke oude bekenden van Roz. 22 Mensen in totaal. Zelfs haar dochter Ameeka was uit Sydney gevlogen, samen met Ome Ross.
Die stonden te schuilen bij Lu in de voorraad kast. Toen Roz naar de kast werd gestuurd om wat te pakken voor Lu, sprongen ze eruit en begon Roz te huilen van de schrik.Toen haar kennisen een voor een binnen kwamen moest ze weer huilen natuurlijk.
Het was een super leuke dag.

Wij hadden Ross de dag ervoor ook nog gezien in Sydney. Hij heeft daar een leuk winkeltje met allemaal kunst en antieke spulletjes... een Godvermogen kost het allemaal.
Ook heeft hij de stoelen waar Nicole Kidman op zat met Keith Urban, toen ze trouwden. Daar zit een verhaal aan vast met als conclusie dat Nicole een bitch is. Als je het verhaalt wilt horen dan stuur je me maar even een email.
Dion, de zoon van Lu, heeft zijn winkeltje om de  hoek van Ross, dus die hebben we ook bezocht en we hebben even gezellig wat gedronken met hem in een bar.
Ze zitten een straat achter Oxford street, waar alles te doen is in het centrum. Heeeeele interessante mensen lopen er rond. Echt van alles wat.
We hebben een half uurtje bij Ross voor de winkel gezeten met wat lekkers van het restaurantje naast hem, en ik  heb me ogen uitgekeken. Wat een typetjes op de straat...

Corey vond het allemaal geweldig natuurlijk, die heeft een ritje in al zijn favoriete dingen gehad: vliegtuig, bus, trein, mono-rail, boot en als klapper op het allerlaatst mocht hij in de cockpit als enige van de hele vlucht! Hij liep namelijk op de piloot af toen we het vliegtuig uit zouden lopen en hij zei heel beleefd "Thank you Captain..." dus vroeg de piloot of hij wilde kijken waar ze zitten. Hij mocht alles aanraken ook.
Het feit dat hij er donderdag erg laat op lag en twee dagen achter elkaar geen middag slaapje had gedaan (afgezien van een kleintje in zijn wagentje met toeters en bellen om hem heen in de stad) daar was niks van te merken, zo opgewonden was hij van alles dat we hadden gedaan.
Toen Pat ons ophaalde van het vliegveld kwamen alle belevenissen er in een grote vloedgolf uit rollen, alles door elkaar  heen.

Wij vonden het ook geweldig, we hebben heerlijk gelopen en echt genoten van de stad, ondanks het erge slechte weer. Scott komt er vaak voor zijn werk maar het is toch anders als je er gezellig met je gezin bent vond ie.