07-05-08

Gefeliciteerd deze week: Francis Karregat, Isa van Geer en Jack Gaus, Jacco vd Hogen

Een hele lange rits foto's deze week dus een klein verhaaltje.

We hebben afgelopen zaterdag ochtend Corey z'n verjaardag gevierd met een feestje in een park. Dat doen ze wel meer hier en dat is erg handig als je geen geschikte woonruimte hebt om visite te ontvangen.
Er kwamen 41 volwassenen en 25 kinderen dus dat ging niet in de flat he...

Corey is natuurlijk weer verwend met kadootjes, die we een voor een  tevoorschijn halen in de aankomende weken in plaats van alles tegelijk, want het is hem allemaal even te veel anders en dan waardeert ie zijn nieuwe speeltjes niet.

Zondag vierden Michael en Yvonne de eerste verjaardag van hun jongste spruit Amelia. Ook weer een hele gezellige dag.

Maandag was het een feestdag (ja weer eentje, vorige week ook al een lang weekend) en kwamen Eric en Fran bij ons lunchen. Pat en Bernice hadden we ook gevraagd en het was een gezellige middag.

Maandag avond waren wij weer on-uitgerust, bijna net zo moe als vorige week aan het eind van het weekend.

Zo. Dat was mijn kleine verhaaltje.

14-05-08

Gefeliciteerd deze week: Marco Post, Mitchell van Sylvia en Kees Tol, Evert Seek en Demi van Bianca en Dennis Buis

Geen verhaal deze week, sorry

21-05-08

Gefeliciteerd deze week: Theresa Kok, Thijs Steur, tante Roz Lautenschutz en Michelle Sijmonsbergen

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen.... Bernice is vorige week dinsdag weggelopen en woont nou 125 kilometer bij ons vandaan, het binnenland in.  Ze heeft de poes en grandma meegenomen.
We zijn het allemaal nog aan het verwerken dus ik kan me verder niet over de feiten uitlaten.

Ik zat heel erg over Corey in omdat ze hem vanaf zijn geboorte bijna elke dag in haar armen heeft gehad.
Hij heeft het gelukkig niet in de gaten, hij vraagt alleen wel steeds als hij in de lege garage van Pat staat: "car?? car??" want de auto staat er natuurlijk niet meer. En als we de trap oplopen en de keuken in stappen kijkt ie even om het hoekje want daar stond ze altijd op hem te wachten maar hij zegt niets en loopt gelijk naar zijn speeltjes.
Hij zwaaide haar gedag gister avond toen Pat hem in mijn auto zette. Maar ze stond dus niet bij de deur terug te zwaaien.

Hij gaat nog steeds twee dagen in de week naar Pat als ik werk, dus gelukkig kan hij nog lekker die twee dagen met zijn poppy knuffelen.
En als het even niet gaat dan kan hij altijd een extra dag naar het kinderdagverblijf want die hebben genoeg plaatsen vrij.

We krijgen volgens het bouwbedrijf 10 juni de sleutel van ons huis. Aankomende dinsdag hebben we een afspraak met het bouwbedrijf in het huis om alles te bekijken voor de overdracht. Gister was ik er even met Pat maar ze zullen wel verdomd snel moeten werken als ze dinsdag onze goedkeurende handtekening willen zien.

Ik heb een bedrijf in de arm genomen die je helpt met de overdracht. Er komt een man met ons mee dinsdag en die inspecteert het hele huis grondig en geeft ons en het bouwbedrijf na afloop een gedetailleerd verslag van alle defecten die dan zo snel mogelijk verholpen moeten worden.
We hebben zelf al het een en ander ontdekt en in een lijstje vastgelegd maar dat is allemaal cosmetisch. Bouwkundig inzicht hebben wij niet, daar is die man voor.

Zaterdag ochtend om half 12 belde Michael, of we soms met spoed op de kinderen wilden passen want Yvonne had haar rug bezeerd en moest naar het ziekenhuis want ze hield het niet meer uit van de pijn. Ze was er doodziek van, overgeven en al.
Scott heeft Corey en mij snel thuis gebracht zodat Corey even kon slapen en hij is tot half 6 bij Michael en Yvonne geweest.
Ze is maandag al onder het mes gegaan en ze  hebben allerlei enge dingen met haar rug gedaan met een positieve uitkomst.
Dit had ze te danken aan een ongelukje in 1999 toen een patient op haar viel ( ze is verpleegster) en de dokters hadden haar toendertijd al gewaarschuwd dat ze ongeveer 9 jaar baat zou hebben bij de operatie die ze toen hebben uitgevoerd.

Dus gister heb ik mijn vrije dag opgeofferd om voor alle zielige mensen snert te maken. Vier uur lang heeft het staan sudderen met een grote hambeen erin dat ik knorrend van genot heb gekluifd...  Pat en ik hebben heerlijke warme snert bij Michael gebracht, die gelukkig hulp van zijn moeder heeft. Ze is binnen en dag in het vliegtuig gestapt voor onbepaalde tijd.
Pat heeft ook een vriezer vol snert en Scott en ik zijn ook zielig dus voor ons ook een koelkast vol met snert.

Scott en Chris zijn vanavond met Simon en Kylie en de baby bij Pat want er is een belangrijke voetbal wedstrijd. Ik ben alleen gebleven voor de pizza en heb Corey mee naar huis genomen. We hebben weinig slaap gehad de afgelopen week dus ik wilde lekker alleen in de flat zitten met mijn warme zachte ochtendjas aan.
Het is heerlijk koud elke avond, komt mooi uit want dan smaakt de snert beter.

28-05-08

Gefeliciteerd deze week: Mandy, Melinda van Laura en Edwin Bond, Pascal Aaltink, Sandra van Michiel, Justin van Sylvia en Kees Tol, Marije de Wit

Zoals we al verwachtten, waren er een heleboel dingen niet goed met het huis. Allemaal kleine dingetjes, maar het moet gewoon perfekt afgewerkt zijn want daar betalen we voor. Scheve kastjes met stukken eraf (hele deurtjes en laden moeten vervangen worden) en lelijk schilderwerk dat kan niet door de beugel.

De grote witte vouwdeuren zijn zo lelijk geschilderd, het lijkt alsof een aap het met zijn linker voet heeft gedaan.
De man van het bouwbedrijf plakte op alle plekken die niet goed zijn kleine ronde rode stickertjes. Nou je kan zeker wel raden hoe dat eruit zag na twee uurtjes.
Ik zeg "Je mag best tegen de schilders zeggen dat ik een stom lastig wijf ben hoor, dat vind ik helemaal niet erg. Ik vind het veel erger als ik straks zelf alles over moet schilderen na al het geld dat ik jullie heb betaald."
Na het loopje door het huis hebben Pat, Corey en ik gezellig even met Troy-2 een koppie gedronken want hij heeft een week vakantie en was thuis.

We krijgen 10 juni de sleutel en dan hoop ik voor hun dat alles goed is. Want lastig zijn dat kan ik erg goed.

Vrijdag middag viel Corey in de auto al in slaap, nadat we hem hadden opgehaald van het kinderdagverblijf. Het zag er naar uit dat ie uitgeteld was voor de nacht want hij had daar geen slaapje gedaan en had erg druk gespeeld vertelde de juf.
We zouden bij Pat eten dus hebben we Corey daar gelijk in zijn bedje gelegd. Hij werd niet eens wakker toen we zijn pyjama aantrokken. Scott en ik zijn daar toen ook gezellig blijven slapen.

Zaterdag ochtend waren Scott en Pat al vroeg de weg op met Chris, ze gingen naar Bernice om te praten.
Ik ben naar Michael en Yvonne gegaan, even kijken hoe het met haar was na de rug operatie.
Ze vroegen of Scott en ik in de  namiddag ook wilden komen om wat te eten, zodat de kinderen gezellig spelen konden.
Dat was dus een leuke dag voor Corey want met al die ruimte in dat huis is ie helemaal in zijn nopjes. En voor ons was het natuurlijk ook gezellig daar. We hadden eigenlijk een etentje met een groep collega's van Scott maar hij had geen zin om zijn blije gezicht op te zetten. Bij Michael en Yvonne kunnen we gewoon rustig zitten en dat is ook wel eens lekker.

Zondag hadden we met de oud collega's van het laboratorium afgesproken in New Farm Park. Ook even leuk.
We zijn niet lang gebleven want we hebben twee zware weken achter de rug en we zijn geestelijk een beetje uitgeput. We hadden geen energie om gezellig te doen.
We zijn weer naar Pat gegaan en hebben daar een tijdje gezeten.

Corey en ik besteden veel tijd met Pat. Omdat hij geen auto meer heeft, heeft hij een nieuwe auto uitgezocht en totdat ie die kan ophalen kan ie mijn auto gebruiken, dus we halen elkaar op en de een zet de ander weer af enzo. Ook hebben eten we vaak gezellig met elkaar.