02-06-10

Jarigen deze week: Sandra van Michiel, Justin van Sylvia en neef Kees Tol, Marije de Wit, Frank van Hilda en neef John Tuip, mijn Oma, Jack Gaus, Orry, Nico Porgel, Megan van Theresa en Joel Saunders, Alice van Sylvia en Johan de Corn, Keano van nicht Kim Lautenschutz

Weinig gebeurtenissen deze week, ook weinig gesprekstof.

Ik ga lekker naast Scott op de bank zitten.

10-06-10

Jarigen deze week: Alana van Chris en Annette, Joey van Margreth en Jerry Boxma, Georgie Biswana, onze Gerrit Smit, Melissa van Debbie en Jeroen Kemper, mijn zusje Helen, Miep de moeder van Koele Erik, Jennifer Bond, Isabella van Rebecca en Ton Dijkgraaf
 

16-06-10

Jarigen deze week: Brenda Nootenboom, Marga van Berry Peterolie, Chanel van Miranda en Jan de Boer, Bernice (die wordt 70 !!) Cornell van Laura en Edwin Bond, Nico Boelsz

Jessica van Kade was afgelopen week jarig, ook nog gefeliciteerd!

Weer geen gesprekstof deze week, ik ga het een beetje korter houden voortaan denk ik. Bij de foto's staan toch ook altijd al verhalen.

23-06-10

Jarigen deze week: Serra van Lydia en Gerard Smit, Scott van Margret en Frank Tuip, Charley van Chantal en Jeroen Tuijp, Kim van Petra en Marcel vd Bergh, nichtje Patricia Lautenschutz, Sam van neef Kade Lautenschutz en Mireille, Coen van Jessica en Johan Steur

Wat er vandaag toch gebeurde bij ons op het werk hoor....
Caroline was er niet toen ik erin kwam vanochtend. Debbie vroeg me even te gaan zitten.
"Caroline komt vandaag waarschijnlijk niet. Drie weken geleden heeft een specialist haar verteld dat ze kanker heeft en ze zal binnen 2 jaar dood zijn."

'Waar kan ik in overgeven...???!!??? Geef me een vuilnisbak ??!'

Dit mens is toch wel in de top 5 van allerliefste mensen die ik in me hele leven ken.
Ik zie witte vlekken voor me ogen.

Deb ging verder:
"Ze heeft het niemand verteld want de specialisten moesten de afgelopen 3 weken heel veel onderzoeken verrichten en zelfs pathologen binnen ons bedrijf hebben haar geholpen met de verwerking van haar beenmerg na de pijnlijke punctie.
Gister had ze de afspraak voor de uitslag van alle onderzoeken en het is minder ernstig dan de eerste specialist aanvankelijk dacht.
Het zit wel in haar bloed, het is een soort bloedkanker, maar is op dit moment niet aktief. Het kan jaren lang stabiel blijven maar het kan haar ook opeens te grazen nemen.
Voor de rest van haar leven moet ze elke 3 maanden naar een hematoloog voor een grondig onderzoek want het zal altijd op de loer blijven liggen.
Het geweldige nieuws is dat ze op dit moment gezond is en het kan wel 30 jaar zo blijven."

Pffff..... Dit was toch wel het langste gesprek van me leven.
En Caroline.... de afgelopen 3 weken hebben haar wel geraakt. Ze heeft het niet eens aan haar kinderen verteld en wil het ook niet vertellen.
Ze gaat het een en ander veranderen. Niet veel, want dit is een gezin dat toch al zoveel van elkaar genoot dat er niet veel aan te verbeteren is.

Caroline is een van die mensen die echt een verschil maakt in deze wereld. Omdat ze zo ontzettend lief is en een spoor van positiviteit achterlaat, altijd en overal.
Ik ken haar al 11 jaar en geloof mij, ze is echt bijzonder. Daarom kwam ik daar de afgelopen 6 jaar nog steeds thuis, nadat ik niet meer voor haar werkte.

Ze zou dus vandaag niet komen omdat ze na deze lange slopende 3 weken echt even moest uitrusten en dat heeft ze gedaan met een paar glazen wijn en omdat ze absoluut niet kon slapen heeft ze de hele nacht de voetbal wedstrijden gekeken.
Toen kwam ze evengoed maar naar het kantoor omdat ze nou eenmaal zo is. Ze 'moest' een paar dingen regelen en doen.
Grote sterke mannen stonden met natte ogen in de rij om haar een knuffel te geven want die hadden gister allemaal hetzelfde gesprek met Debbie gehad.

Wij hebben haar natuurlijk ook allemaal verteld wat ze voor ons betekent.

Ze komt trouwens met haar man en 3 kinderen naar Volendam dit jaar in November. Ze hebben een paar jaar keihard gespaard om een paar weken door Europa te reizen met z'n allen. En omdat ze er zoveel over gehoord heeft de afgelopen 11 jaar, rijden ze helemaal met een auto naar Volendam en gaan een nachtje bij iemand thuis slapen, die kamers verhuurt. Bij Stella d'r vader en moeder in de straat.
Dus ik hoop dat als ze op de dijk lopen, ze door een enkele dorpeling zullen worden aangesproken, want dat zou toch wel leuk zijn.
Ik zal van te voren natuurlijk nog even een foto van ze hier laten zien.

30-06-10

Jarigen deze week: Ons vader, die zou 63 worden vandaag, Kelly van Carla en Marc Sijmonsbergen, Suzanne Kortekaas, Peter Linzell, Colin van Niels en Angela Molenaar, Maura van Irene en Jeroen Ballap, Anouk van Linda en Kees Molenaar, Sandra de Wolff, Ingrid van Hans Pul

Gister hebben we de sleutel van ons nieuwe huis in ontvangst genomen! Er moet nog wel het een en ander afgemaakt worden, en ik regel zelf de vloerbedekking enzo, dus we kunnen er nog niet in. Maar over anderhalve week is dat aan de orde.
Tot die tijd zijn we nog in ons appartement met lege kasten want we hebben afgelopen weekend alles al in dozen gepakt.
Ik ben namelijk op mijn 2 vrije dagen in het huis zodat al die werklui al die dingen kunnen afmaken, dus dan heb ik geen tijd meer om hier alles in te pakken.

De laatste paar dagen zijn voorbij gevlogen want we hebben erg veel telefoontjes gepleegd om alles voor elkaar te krijgen wat de oplevering betreft.
Er was namelijk een 'mevrouw' die bij de bank werkt en zij zou even helemaal zelf de oplevering met een week of wat uitstellen.
Ze zit, heel dapper, 3000km bij ons vandaan achter een burootje aan de telefoon en wilde beweren dat opeens haar sommetjes  niet goed uitkwamen en dus ging ze de laatste betaling aan het bouwbedrijf niet overmaken.
Wij wisten wat het euvel was (het ging niet eens om zoveel geld en de fout was in hun systeem) maar zij was gewoon uiterst onbehulpzaam en vanaf de eerste minuut nog eens donders onbeleefd ook.

Eind goed al goed, we hebben een paar belangrijke mensen bij die bank aangesproken en net op de valreep, een paar uurtjes voor de oplevering, hadden we die laatste betaling dan op papier.
En die mevrouw, die gaat een lesje leren over hoe het niet moet. De manager van de bank bij ons om de hoek was er enorm van geschrokken en heeft er meteen werk van gemaakt.

Iedereen van het bouwbedrijf is helemaal geweldig geweest, vooral Greg, die altijd bij ons huis te vinden was om te zorgen dat alles goed ging. Wat dat betreft is dit een hele goeie oefening geweest, met bijna geen problemen.

Alleen dat verdomde verhuizen... konden we dat maar overslaan....
Mandy is zondag avond gekomen met een heerlijke stoofschotel, dat ging er wel in na al dat verhuiswerk.