06-06-07

Gefeliciteerd deze week:  Nico Porgel, Louise, Alana en Georgie Biswana

Scott, Corey en ik zijn alledrie ziek dus ik zet de foto's erop en dan ga ik even een beker warme chai thee voor Scott en mezelf maken, daarna vroeg naar bed.

Behalve een snotneus voor drie dagen rond kerst, is Corey nog nooit ziek geweest dus we hebben geluk gehad een heel jaar lang. Hij is nou echt niet lekker, hij wil al een paar dagen niet eten ook, alleen yoghurt wil ie nog wel hebben maar meer ook niet. En veel koud water.

Over water gesproken, het regent al vanaf gister ochtend. En ook gelukkig is er veel regen in onze dam gevallen, ze zeiden op het nieuws dat we nou een extra maand water erbij hebben. Dat is niet veel maar het is een begin. We bidden allemaal dat dit nog even zo doorgaat.

Nou het water kookt dus ik ga ons kopje intappen. We hebben er erge lekkere geimporteerde koekjes bij uit Oostenrijk mmmmm.. Twee weken geleden had ik krakelingen, amaretto koekjes , scholiertjes en bokkepootjes gekocht bij een winkel waar allemaal lekkere geimporteerde spullen te koop zijn.

13-06-07

Gefeliciteerd deze week:  onze Gerrit en onze Helentje, Melissa van Debbie Molenaar en Jeroen Kemper, Brenda Nootenboom en Chanel van Miranda Voortman en Jan de Boer.

Wij zijn gelukkig weer beter, alleen nog een beetje snotterig maar dat is over een paar dagen ook wel over.

We hebben lekker een weekend van 3 dagen gehad, maandag werd de verjaardag van de Engelse koningin gevierd. Niet dat iemand er een fluit om geeft hier, maar toch leuk dat we er een vrije dag voor krijgen.

Zaterdag zijn we naar Mount Tamborine gereden, ome Jan, opa Cees en oma Roz bezoeken. Lu was er niet, die moest werken. Het was er 6 graden s'ochtends! Echt ijs en ijskoud, de hele dag blies er een koude harde wind. Ze hadden een kacheltje op wieletjes in de huiskamer, dat hielp een beetje, maar toen ik naar de wc ging ben ik bijna vastgevroren aan de bril. Daar moeten ze maar een berevelletje op plakken want dit kan niet.
Het was weer gezellig, Roz had een heerlijke pan met pompoenen soep voor ons gemaakt, ik had slaatje gemaakt s'ochtends om me te nemen ; 'heheh... lekker zitte lekker oite, wet wil un mins nag mair' zou me oma zeggen.

Die is trouwens 82 geworden vorige week, wie had dat nou verwacht. In 2003 waren Scott en ik met spoed naar Volendam gekomen omdat ze zou sterven.
Ze wordt nou wel krakkemikkig hoor, gister sprak ik haar nog en ze heeft erg veel pijn in haar rug en benen waar niks aan gedaan kan worden. Ze heeft wel vorig jaar een operatie aan haar rug gehad maar dat heeft niks gedaan.
Ik ben zo bang als ik te lang wacht, dat ik haar niet meer zal zien en dat zij Corey nooit zal zien... het is zo moeilijk te peilen wanneer ik terug moet komen, ik zit er echt mee. Hier gaat ook alles gewoon door, ik kan niet zomaar alles laten vallen dus het is erg moeilijk.
Scott en ik zijn niet zo gek op vakanties ver van te voren plannen, dus net zo goed dat we opeens op het dorp verschijnen, je weet maar nooit. Maar zoals het er nou uitziet duurt het nog wel even.

Zondag zijn we s'ochtends bij Jo en Sarah geweest, s'middags Alana haar kadootje gebracht want die was jarig.
Maandag ochtend hebben we Mount Beerburrum beklommen met Chris, Annette, Alana en Pat. Daarna hebben Scott en ik een grote salade gemaakt en een zootje kip gemarineerd dat Pat op zijn barbeque heeft gebakken, we hebben met z'n allen gezellig gegeten.

De winter is nou echt begonnen, wij hebben ook s'avonds en s'ochtends vroeg ons kacheltje aan in de flat.
Ik zit lekker met me wollen sloffen aan, gezellig naar de 3 j's te luisteren. Wat is hun nieuwe liedje weer mooi he, ze zijn wel erg goed hoor.

Ik ga even een gedichtje voor Helen schrijven en dan heb ik me best weer gedaan vanavond.

Lieve Helentje

Ik probeer aan je gedicht te beginnen

Maar er bruist teveel van binnen

Bruisend van emoties voor mijn zusje 

Dit schrijven wordt nog een moeilijk klusje

Als ik naar je foto kijk kan ik je voelen en ruiken

Dan vullen mijn ogen met tranen, mascara loopt door, dat kunnen we  niet gebruiken

Wat zou ik je graag even voor mezelf willen stelen

En Corey wil zo graag met zijn tante Helen spelen

Hij is tenslotte ook jouw vlees en bloed

Het is moeilijk dat je alle vreugde die hij brengt missen moet

We zeggen steeds 'wij zijn dit gewend'

Maar soms komt er toch een traantje los, hoe sterk je ook bent

Want al 29 jaren ben jij mijn zusje lief

En nou ben je Martin's hartedief

Bijna getrouwd en al...

Stoppen met snikken Sandy doe niet zo mal

Het moest een blij gedichtje worden voor mijn Helen Beertje

Dus voor de 29ste keer...daar gaan we nog een keertje:

Van  harte Gefeliciteerd

Nou ben je temet DARTEG en dat klinkt zeker wel verkeerd!

1978

20-06-07

Gefeliciteerd deze week:  onze altijd reddende engel Bernice, Cornell van Laura en Edwin Bond en Serra van Lydia en Gerard Smit

Miep, de moeder van Koele Erik, was vorige week ook jarig, gelijk met Helen op de 14e. Ze is 60 geworden, alsnog gefeliciteerd!

Denk je dat je het ene virus kwijt bent, valt de volgende op je dak. Iedereen in onze direkte omgeving heeft buikgriep. Collega's, vrienden en familie...er is geen ontkomen aan.
Scott en Corey werden dinsdag ziek met overgeven en diarree, Pat en Grandma vandaag.
Bernice en ik hebben het gelukkig niet, hopen dat het zo blijft.
10 Minuten geleden werd Corey weer wakker en heeft hij, net als gisteravond, weer overgegeven in zijn bedje. Dus terwijl de een hem huilend vast houdt, moet de ander snel zijn bed weer verschonen. De wasmachine draait overuren, hij heeft van alles onder gespegen vandaag. Hij is in 13 maanden nog nooit ziek geweest en nou zullen we even de wind van voren krijgen.
We hebben net onze vriendin Gill (de vrouw van Chook) gebeld, zij is huisarts en had goed advies voor ons.

Scott moet morgen voor zijn werk twee dagen naar Kingaroy, dat ligt hier 3 uur rijden vandaan in het westen, het boerenland. Dus ik kan die griep niet goed gebruiken.
Hij is vandaag thuis gebleven met Corey en aangezien die nog steeds ziek is, blijf ik morgen thuis van me werk.

Over ziek gesproken, als jullie nou toch kaarsjes branden voor onze volgende ivf poging, denk dan ook even aan Gijs. Hij en zijn vrouw Thea zijn trouwe Cats fans en sturen me vaak leuke foto's van me vader, Gijs en ik emailen elkaar regelmatig. Gijs heeft sinds een paar maanden een hardnekkige tumor waarvoor hij chemo behandelingen heeft ondergaan. Ze hebben vorige week gehoord dat dit niet het gewenste resultaat heeft opgeleverd. Dit is Gijs:

Gelukkig is er ook goed nieuws deze week:

Ton Dijkgraaf en zijn vrouw Rebecca hebben een  dochter gekregen, Isabella Ebony !

Voor degenen die Ton niet kennen, hij komt dus ook uit Volendam en woont met zijn Australische vrouw in Newcastle, 800 km bij ons vandaan. Het ligt net boven Sydney. Ton is een paar keer bij ons geweest toen hij voor zijn werk in Brisbane was.

Het waren spannende dagen voor Ton en Rebecca want er is namelijk een zware storm geweest in hun omgeving met als resultaat hevige schade en overstromingen. Alle stroom uit, telefoonlijnen uitgeschakeld, precies wat je nodig hebt als je bevallen moet.

Gelukkig zijn ze er zonder schade doorheen gekomen en is Rebecca veilig in het ziekenhuis aangekomen. 

Op het moment worden ze weer getroffen door een storm, het zag er even eng uit maar het oog van de storm is richting de oceaan gedreven.

Ga naar de foto's van Juni voor wat foto's van Newcastle in de week dat Rebecca uitgerekend  was.

27-06-07

Gefeliciteerd deze week:  Kim vd Bergh, van mijn nicht Petra Klouwer wordt 1 , mijn nichtje Patricia, Coen van Jessica Bolle en Johan Steur, en me vader

Gijs Kok (van mijn verhaal vorige week) en zijn vrouw Thea waren afgelopen zaterdag  23 Juni 40 jaar getrouwd, gefeliciteerd.
Scott en ik waren diezelfde dag 6 jaar getrouwd.

Wat denk je, heb ik effe helemaal niks deze week. Scott en Corey zaten nog steeds niet lekker in hun vel zaterdag en zondag en het was vies koud weer ook dus zijn we alleen even in het winkelcentrum geweest en verder lekker thuis met het kacheltje aan.

Zaterdag avond hebben we pizza gehaald en gezellig bij Pat en Bernice hele oude dia's bekeken, van toen Scott en Chris nog heel klein waren. Dat was erg leuk om te zien want ik kan het aantal foto's dat ik van Scott als klein jongetje heb gezien op een hand tellen.

Vanochtend heb ik Scott om 7:30 afgezet op het vliegveld, die is nou naar Mout Isa voor zijn werk en komt vrijdag avond weer thuis. Daar is echt helemaal niks te beleven en het is er niet mooi ook, kijk maar:

Mount Isa is een industrie stad in Noordwest-Queensland. De stad werd gesticht omdat het gebied waarin Mount Isa ligt enorme mineraalvoorraden bevat. De stad werd gesticht nadat John Campbell Miles in 1923 een zilver-lood ader ontdekte ten westen van Cloncurry. Mount Isa is waarschijnlijk een van de productiefste mijnen in de geschiedenis: er wordt lood, zilver, koper en zink gewonnen. De delfstoffen worden 900 kilometer vervoerd naar de haven van Townsville en van daaruit naar onder andere Groot-Brittannië verscheept.

Er wonen naar schatting 21050 mensen in Mount Isa, en met een oppervlakte van 41.225 km² gold Mount Isa lange tijd als de grootste stad ter wereld.

Het mag dan wel de grootste stad zijn geweest maar het is dus echt een gat met veel stof. Het is 1800 km bij Brisbane vandaan, ongeveer 2.5 uur vliegen. Hieronder kun je zien waar het ligt. Rechts zie je Brisbane; links boven in onze staat, Queensland, zie je Mount Isa.