09-07-08

Gefeliciteerd vorige week:  Lola en Cara, Colin van Niels en Angela, Sandra de Wolff, Ingrid Bont, Milly, Micky en Kade en Martin z'n moeder Neel

De aankomende week geen jarigen op mijn kalender, dus als je jarig bent laat het dan even weten, kan ik dat gat vullen

Vrijdag 27 juni waren we aan de etenstafel aan het bespreken wat we allemaal zouden doen in de aankomende week en dan was het plan om 5 juli voor het eerst in het huis te slapen.
Maar toen we het eten op hadden zagen we zo erg tegen de afwas op dat we eerst met een wijntje in de bank zijn gaan zitten zeuren over hoe lekker straks in ons huis met alle ruimte om ons heen en weer een afwasmachine en geen ketting rokende alcoholist boven ons die elke ochtend om 5 uur in het putje van de douche spijgt zo boven ons hoofd en niet meer de was  beneden in die viese ouwebakken garage doen en ga zo maar door.... Om kwart voor 9 stond de afwas dus nog steeds en Scott smeekte te me of we gewoon alles in de vuilnisbak konden gooien zodat we de keuken niet hoefden schoon te maken want hij had het echt helemaal gehad met de flat en kon zichzelf niet meer uit de bank hijsen.

Ik zeg "als we nou snel gaan afwassen, dan pak ik wat dozen uit de garage en dan pak ik alles zo snel mogelijk in en dan gaan we morgen al verhuizen dan zijn we hier uit vandaan!"
Daar had ie wel oren naar want hij schoot als een pijl naar de keuken en we zijn tot half 1 s'nachts druk in de weer geweest. Zaterdag hebben we een paar auto's vol naar het huis gebracht en zondag ook. Zaterdag hebben we nog bij Pat geslapen want onze vriend Lindal kwam daar gezellig eten en zondag hebben we voor het eerst in ons huis geslapen.
Helemaal geweldig en het wordt elke dag beter lijkt wel, we hebben het gevoel alsof we in een vakantie dorp wonen.

Het enige nadeel van de week was dat Corey op de zondag erg ziek werd met hoge koorts en dat ging maar niet over. Hij sliep bijna niet (wij ook niet) en stopte zelfs helemaal met eten en drinken, dus hebben we hem woensdag naar de dokter vlakbij ons huis gebracht. Dit was een nieuwe dokter voor ons, die Scott al kende omdat hij haar bezoekt voor zijn werk. Ze komt uit India en ziet er niet uit; dikke witte sportsokken met teenslippers en een lange paarse jurk, maar ze is een engel en ze is erg goed.
Corey had een ernstige oor ontsteking en kreeg meteen antibiotica en iets anders voor het vreselijke hoesten. De volgende ochtend belde ze zelfs om te vragen hoe het met hem was, dat stelden we erg op prijs want hij was echt heel erg ziek.
Ik heb ook maar twee dagen gewerkt die week want ik was zelf ook niet lekker en Corey wilde alleen maar op me buik liggen in de bank dus wilde ik hem niet weg brengen. Lekker knuffelen met zijn mamma en af en toe even een beetje huilen, dat wilde hij en dat mocht dan ook.
Gelukkig knapte hij na twee dagen op en hij is nou alweer de oude.

O ja en zaterdag avond na een lange dag van dozen sjouwen en heen en weer rijden, stopte me auto ermee. Helemaal kapot, niks geen lampje of wat dan ook. Vlak om kwart voor 7 toen we haast hadden omdat Lindal om 7 uur op de stoep zou staan om met ons te eten, ik ging stroganoff koken. Dat gebeurt natuurlijk altijd op het juiste moment. Er kwam me toch een golf met vuil uit me mond vliegen dat wil je niet weten. Voor een Godvermogen is ie weer helemaal nieuw. Had eigenlijk toch een grote beurt nodig dus toe maar dan.

Scott en ik zitten nou in ons nieuwe kantoor, elk aan ons eigen buro... glaasje wijn erbij... mooie liedjes van Bread & David Gates aan... helemaal  het einde.
Scott heeft eindelijk de ruimte om zijn werk te doen, die arme stakker heeft 21 maanden aan het puntje van de etenstafel gezeten met al zijn werk spullen in dozen onder het buro ernaast.

Corey is ook helemaal in zijn nopjes, die hoor je niet want die rent de hele dag van de ene kamer naar de andere. Hij heeft zelfs een kamer speciaal voor zijn speelgoed, waar ik onze oude tv, dvd en versterker met speakers heb aangesloten.
Zondag kwamen Michael en Yvonne met de kinderen, toen pakte Corey gelijk de hand van zijn vriendje Ben (die is een jaar ouder) en liep met hem naar de speelgoed kamer terwijl hij hard riep "Toys!! Toys!!" Omdat Ben een grote speelkamer heeft thuis, wilde Corey hem trots laten zien dat hij er nou ook een heeft.

Hij is in de afgelopen week zoveel gaan zeggen dat we er van schrikken af en toe. Erg grappig.
Gelukkig vraagt hij niet meer naar zijn GG en zijn grandma. Of ie ze aan het vergeten is weet ik niet maar hij denkt niet aan ze denk ik.
Hopelijk ziet  hij ze binnenkort want hij heeft ze maar 1 keer gezien in de afgelopen twee maanden en dat is niet best.

Nou, snel de foto's erop zetten want morgen om half 7 staat de tegelzetter voor de deur om ons terras te betegelen. Ook komen er nog andere mensen langs want ik  heb nou elk bedrijf wel terug moeten roepen voor iets dat niet goed was. De deur van me inloop kast in de keuken moet vervangen worden want die is zo krom als een banaan, de deurtjes van me keukenkastjes zijn nog niet terug, het airco bedrijf moet komen want me kamer wordt niet warm en de verdeling van de zones klopt niet, vorige week heb ik een hele nieuwe oven gekregen maar nou is er weer iets niet goed met de deur....  wat een geluk dat ik twee dagen in de week thuis ben om al die mensen binnen te laten want anders had ik al erg veel vrije dagen moeten nemen.

En er staan nog talloze dozen om uit te pakken, dat houdt me nog wel een paar dagen bezig.

16-07-08

Gefeliciteerd volgende week:  Maurice Lautenschutz, Cor Nootenboom, Cees Jozef, Ingrid Post en Sandy van Jenny en Wesley
Gina Worst nog gefeliciteerd van gister

Leuk weekend gehad; veel gelachen, gegeten en gedronken en veel gedaan in huis.

Erg moe, veel fotos, geen verhaal.

23-07-08

Gefeliciteerd volgende week:  Milou van Sandra en Michiel, Edwin Bond

Zo, we zijn een beetje tot bedaren gekomen hier in huis. Nog niet volledig hoor, daar zal wat tijd overheen gaan.
Maar me keukenkastjes zijn terug, de gordijnen eindelijk gestreken (daar kreeg ik echt een maagzweer van, die verkreukelde gordijnen), een paar dingen aan de muren, geen dozen meer in huis (alleen nog een garage vol...), wat draden weggewerkt.

Scott is ook deze week weer weg met zijn werk, van maandag ochtend tot vrijdag avond aan de Gold Coast voor een periodieke bijeenkomst waarbij het personeel vanuit alle hoeken van Australie wordt gevlogen.
Dus Corey en ik hebben weer het rijk alleen. Kan ik rustig nog een paar dozen uitpakken met tierelantijntjes en schilderijtjes.
Toch is het inmiddels al woensdag en heb ik nog niet veel gepresteerd wat uitpakken betreft.
Maandag avond had ik Pat hier te eten (die had hier thuis op Corey gepast zodat ie de man van de airco bij de Troys kon binnen laten), dinsdag ochtend spelen met Corey, toen hij zijn middag slaapje deed werd mijn muziek systeem geinstalleerd en s'avonds terwijl de Troys even langs kwamen heb ik de gordijnen gestreken en vanavond moest ik eerst Corey halen bij Pat, toen was er file ivm een ongeluk en toen een hapje Indisch eten bij de Troys.
En nou me site, dat  neemt de rest van me avond in beslag.

Gelukkig ben ik morgen thuis, dan hoop ik wat meer te kunnen doen.

Over dat muziek systeem gesproken, daar ben ik wel heel erg blij mee. We hebben binnen speakers in het plafond in de huiskamer en buiten op het terras ook. Het systeem heet 'Sonos' en is geweldig.
Het werkt zo, wij hebben een bedraad netwerk laten aanleggen in de muren. In elke kamer kan ik een stekkertje in de muur steken zodat ik toegang heb tot alle bestanden in mijn computer in het kantoor. De Sonos is ook op die manier aangesloten en speelt alle muziek die ik op mijn harde schijf heb en het wordt gesorteerd naar mijn keuze; op genre of titel of artiest of album enz. Alle delen van dit systeem maken draadloos kontakt met elkaar en ik kan het allemaal regelen via de computer of via een afstandbediening die eruit ziet als een groot uitgevallen Ipod:

Dus ik kan met een biertje buiten zitten met mijn gasten terwijl ik met mijn muziek selectie bezig ben.

Ik kan allemaal liedjes achter elkaar in de wacht zetten voor binnen en buiten want ik kan buiten en binnen dezelfde muziek spelen of twee verschillende soorten tegelijk en de deuren dicht houden zodat je twee aparte feestjes hebt. (Niet dat wij nou grote feestbeesten zijn  hoor....) Ook kan ik radio via het internet spelen want het staat immers in verbinding met mijn computer. Dus Radio 538 en Radio 10 Gold enzo.
De TV heb ik er ook op aangesloten, die hoor je nou ook uit die speakers.

De Love radio heb ik er nog niet op gevonden, ik moet er nog even mee spelen want ik heb dit ding gister pas gekregen en ben nog aan  het leren.
Daarom heb ik nou de Love aan op me computer zelf. Erg lekker zit ik hier helemaal in mijn eigen Volendamse wereldje, met een mooi schilderij aan de muur van  het doolhof dat Lucille en Jan een paar jaar geleden op een veiling hebben gekocht en af en toe dat bekende platte Volendams tussen de liedjes door: "Je zitte lekkerder oender un zonwoiring van Froik Dekker...der..."

We hebben hier nog steeds het gevoel dat we in een vakantie dorp wonen, omdat iedereen van onze leeftijd is en gezellig en leuk met elkaar omgaat.
Zondag ochtend zouden we de auto instappen om te kijken wat de 'Samford Show' nou eigenlijk inhield. (Samford is hier 12km vandaan) Niels en Kylie waren de caravan aan het inpakken voor een paar dagen weg en die besloten om even mee te gaan. Hebben we gezellig koffie gedronken in Samford Village en daarna naar de 'show'. Ik wist niet wat ons te wachten stond want meestal als er een spandoek hangt dat er een 'show' in een dorpje is, dan zitten er een paar oude vrouwtjes op klapstoeltjes met eigengebakken koekjes en gehaakte schoot dekentjes te koop of hebben de boeren wedstrijden over wie het snelst een schaap kan scheren en wie de mooiste kippen heeft.
Maar dit bleek een kermis te zijn. Ook met een schuur vol met van die viese koekjes en een biggen race en een houthakkers wedstrijd want het is tenslotte een klein dorp in de bergen.
Maar ook veel kleur en gezellig lawaai.

S'middags weer even met Corey en de Troys naar het park en een biertje op de stoep gedronken.

Het is alweer laat, de woensdag avond vliegt altijd voorbij.
Tijd om te gaan slapen.

Ik hoop dat iedereen een mooie vakantie heeft, vakantie foto's zijn altijd welkom!

30-07-08

Gefeliciteerd volgende week:  Stella Tol, Sandy van Gracia en Tom Koning, Annette, Jan Lollie

Dit weekend was niet echt noemenswaardig... zaterdag ochtend rustig aan gedaan. Toen naar Paddington gereden om een spiegel te kopen voor in de gang. Daar hadden we de spiegel voor de badkamer in ons vorige huis ook gekocht in een heel leuk winkeltje en gelukkig was dat winkeltje er nog en hadden ze nog steeds leuke spiegels.
Paddington is heel knus en leuk om even een loopje te maken langs de winkeltjes daar met een kopje koffie en iets lekkers van de bakker in je hand.

Zaterdag  middag kwam Troy-2 aanlopen met een doosje: "Kijk, er zat een muisje in onze garage en vanochtend heb ik een val gezet en nou zit ie hier in." Natuurlijk moest ik even kijken naar dat beestje niet groter dan mijn duim.. "oooch zo pittig!" En met die woorden sprong  het pittige muisje uit het doosje en rende RECHTSTREEKS mijn huis in, onder de koelkast. Ik natuurlijk gieren als een echte vrouw in nood.
"Nou die val laat ik maar hier dan" zei Troy. Zaterdag nacht geen muisje te bekennen en zondag nacht om precies 4:10 hoorde ik het luikje van de val dicht schuiven. Ik sliep namelijk met me oren gespitst he. Ik sloop me bed uit, pakte het doosje op en kon het muisje voelen krabbelen en schuiven. Fluisterde de kamer in: "Scott.... ik heb de muis..." waarop ik naar het kantoor ging om het luikje met plakband dicht te plakken zodat het niet kon ontsnappen terwijl ik nog een uurtje ging slapen tot de wekker van 6 uur. Maar..... toen viel de bodem van het doosje eruit en rende dat muisje zo onder me buro!!!
O wat was ik boos.
Corey ook gelijk wakker van al  het gestommel en de lampen aan. Dus die nog even tussen ons in proberen maar hij lag te woelen en ik ook want ik barstte van woede en frustratie.

En nou heb ik dat vriendelijke valletje al vanaf maandag ochtend staan en sinds maandag avond ook twee valletjes die hem meteen  hartstikke dood meppen.
Maar dacht je dat die schurk zich nog liet vangen?
Ik weet niet eens of ie nog wel hier in huis is want ik hoor of zie niets. Maar die valletjes laat ik mooi nog een paar dagen staan.

Zondag kwamen Eric en Fran te eten, die zijn wel het grootste deel van de dag gebleven en dat was erg gezellig. Ze hadden kadootjes mee; twee kussentjes en twee mooie handdoeken en een heel mooi ding voor aan de muur gekocht in Singapore. Daar waren ze even op de terug weg nadat ze mijn moeder hadden bezocht.
De schilderijen van ome Henk hangen nou op een andere plek want dit ding hangt naast de bank het mooist.
Ik had een hele lekkere lasagne gemaakt en toen het uit de oven kwam vonden we dat er wel erg veel te eten was dus hebben we de Troys gebeld of ze ook honger hadden. Natuurlijk wel, stel niet zulke domme vragen...
Nog even snel met Corey naar de schommel in het park voordat de lucht naar beneden kwam om 5 uur.

Verder ben ik nog steeds aan het uitpakken, ongelovelijk, het lijkt wel of er elke nacht een paar dozen worden bij gezet in de garage.