04-07-07

Gefeliciteerd deze week:  Lola & Cara van Jo en Sarah, Colin van Angela en Niels Molenaar, Sandra de Wolff, Ingrid van Hans Pul (Bont) en de drieling; Milly, Micky en Kade

Aankomende zaterdag gaan we naar de berg want dan vieren we de verjaardag van Amelia, Ameeka en Kade.
Vrijdag komen Kade en Sam aan in Australie. Dit is de eerste keer in 17 jaar dat ze hun verjaardag samen vieren. Micky woont al jaren in Sydney en Kade is op zijn 17e in Volendam komen wonen om te leren tegelzetten. Het feit dat hij geen Nederlands kon verstaan was geen enkel probleem, daar zorgden de mannen op de bouw wel voor. Na een jaar ging hij plat Volendams vloekend weer terug naar Australie en voordat we het wisten was hij weer terug want hij voelde zich thuis in Volendam, waar hij sindsdien is gebleven.

Ik heb vorige week geleerd dat ik meer naar me eigen gevoel moet luisteren. Corey  heeft buikgriep gehad maar toen dat over was ging de diarree maar niet over, hij had het al tien dagen vrij ernstig, echt alles ging meteen door hem heen en kwam er als water weer uit. Wat inhield dat ik hem ook zijn nachtrust moest afnemen, wel twee keer per nacht, want dan kon ik het in de deuropening van zijn kamertje al ruiken. Daarna was het natuurlijk minstens een half uur huilen geblazen want dat stelde  hij helemaal niet op prijs, uit zijn lekkere warme bedje vandaan in deze kou.

De dokter zat me alleen maar aan te kijken en gaf als  advies 'alleen water en wit brood geven, niets anders' wat ik erg gemeen vond klinken, een gevangenis dieet in Bali is nog beter.
Nou deden we dat al tien dagen hetzelfde zonder enige verbetering en de dokter zei gewoon dat we dat moesten volhouden.
Maar als je verandering wilt zien dan moet je niet steeds hetzelfde blijven doen want dan krijg je ook steeds hetzelfde resultaat.
Dus ben ik naar zo'n gezondheids winkel gegaan en die hadden druppeltjes voor baby maagjes.
Ook heb ik het witte brood in de vuilnisbak gegooid en heb Corey weer bruin brood gegeven en zijn lekkere warme flesjes melk en pap en ook aardappelen en groenten.
Diezelfde dag is hij al opgeknapt en de dag erna was de diarree helemaal weg.
Als ik naar de dokter had geluisterd had ie nou in het ziekenhuis gelegen.
Ze had ook gezegd dat ie minstens 6 weken geen melk en pap mocht... arme Corey dacht steeds als de magnetron aan stond, dat ie een warm flesje kreeg, dan begon hij met zijn vingertje te wijzen en werd ie helemaal opgewonden maar dan had ie het weer mis.
We zitten midden in de winter en hij mocht alleen maar koud water hebben. Ook misten we onze knuffels terwijl hij zijn flesje in me armen drinkt.
Waar ik ook van schrok is wat er gebeurt in je lichaam als je geen melk en fatsoenlijk voedsel krijgt. Al vanaf Corey's geboorte knip ik elke week op dezelfde dag zijn nageltjes omdat die zo snel groeien. Deze week hoefde ik ze voor het eerst niet te knippen want ze waren bijna niet gegroeid. Dat is best eng want ik vraag me af hoe dat dan gaat met zijn botten en tanden.
Maar goed, hij is weer helemaal de oude.

We hebben weer een druk weekend gehad, wij hebben eigenlijk geen tijd om ziek te zijn. Zaterdag ochtend ben ik al om kwart voor 9 naar het winkelcentrum gegaan om boodschappen te halen, daarna zijn we bij me oude danspartner Cameron en Angela op visite geweest. Dat is altijd even gezellig, ze zijn erg leuk.

S'avonds hadden we een heel leuk feest van Kate, die voor mij gewerkt heeft voordat Corey geboren was. Kate, Shannon en Patrice zijn drieling en ze zijn vorige week 21 geworden. Dat wordt hier altijd groots gevierd. Hun ouders hadden een deel van een hele mooie oude opgeknapte pub gehuurd vlakbij South Bank. Het gebouw is 4 verdiepingen hoog en in elk deel is er wel wat te doen. Scott en ik kennen heel veel van Kate's vrienden en ook haar ouders dus we hebben het erg gezellig gehad. We zijn heen en terug met de trein gegaan met de Blacks, de buren van Pat en Bernice. Nicole is namelijk opgegroeid met de drieling dus de ouders zijn ook al jaren bevriend. Ik heb maar 5 glazen wijn gedronken maar Scott deed net of ie ook pas 21 was geworden... zondag ochtend voelde hij zich lang geen 21 meer haha.
Toen we Corey bij Pat en Bernice vandaan haalden zondag ochtend zijn we even gaan kijken hoe Nicole en haar broer Karl wakker waren geworden, die zagen er net zo belabberd als Scott uit. Dat deed zijn ego wel goed denk ik, dat de jonge mensen ook een kater hadden en hij niet de enige was.

Gelukkig waren we bij Eric en Fran uitgenodigd voor een BBQ om 1 uur waar hij zijn katertrek kon strelen onder het genot van verse gemarineerde gamba's, kipstokjes met mijn sate saus, biefstuk en bier.
We kwamen s'avonds om 8 uur pas weer in Brisbane aan. De wekker deed pijn maandag ochtend.

Die boot die vast lag op het strand van Newcastle is na veel pogingen eindelijk losgetrokken na 25 dagen.
De overstromingen in het zuiden van het land zijn nog erger geworden vorige week en bij ons heerst er nog steeds erge droogte.

Gister heb ik weer even op de Nederlandse tv gekeken via het internet en heb ik Monique Smit gezien met haar nieuwe liedje, zo grappig. Leuk hoor.
Het dorp is wel weer in de belangstelling he tegenwoordig met al dat talent. Eindelijk weer positieve aandacht.

Als er nou eens wat op tv is bij jullie, waarvan je denkt dat ik het wel leuk zou vinden, laat het me dan even weten want dan kan ik het gaan kijken.
 

11-07-07

Gefeliciteerd deze week:  Mijn neef Maurice Lautenschutz is helemaal alleen in de gloria deze week

Gracia en Tom Koning gefeliciteerd met de geboorte van hun tweede dochter Babette!

Het is druk geweest dit weekend; vrijdag avond wat gedronken met oude collega's van Crest,  om half acht heb ik Scott en Corey naar huis gestuurd en ben ik nog even gaan chinezen met Jill, Vanessa, Richie en nog wat oude collega's. Daarna bij Richie nog een wijntje gedronken en erg gelachen en gedanst. Het was weer eens ouderwets gezellig.
Jill was helemaal door het dolle heen omdat ik er eindelijk weer eens een keer bij was want zoals hij zegt ben ik al twee jaar saai.

Zaterdag ochtend al vroeg naar de kapper, daarna even wachten tot Corey wakker werd van zijn ochtend slaapje en toen snel naar Mount Tamborine gereden waar we de verjaardag van Micky, Milly en Kade vierden.
S'avonds pas om 9 uur thuis gekomen, het was een geweldig mooie dag. We hebben echt genoten van iedereen's gezelschap, het geeft me nou nog een warm gevoel als ik weer aan de dag terug denk.

Zondag ochtend om 9 uur al naar de supermarkt gegaan om boodschappen te halen en wat lekkers voor bij de koffie want om 10:30 kwamen Richie en Julie langs met hun kersverse baby zoon Akira.
S'middags zijn we op pad gegaan voor een videocamera en een nieuwe gewone camera want die van mij is stervende.
We hebben beiden gevonden, het fototoestel krijgen we volgende week en de videocamera hebben we al maar ik moet de gebruiksaanwijzing nog lezen. Wanneer ik daar aan toe kom dat weet ik nog niet dus voorlopig zullen jullie nog geen filmpjes zien.

Scott is gister gebeld door een ander bedrijf, een grote concurrent van zijn huidige bedrijf. Ze willen hem graag een baan aanbieden. Of nou ja de Nationale Sales Manager belde mij omdat ie Scott z'n nummer niet had. Ik ken zijn vrouw, ik werkte met haar in het laboratorium dus zodoende hadden ze mijn nummer.
Vanmorgen heeft hij een gesprek met ze gehad en maandag willen ze weten of hij hun aanbieding wil accepteren. Hij heeft al besloten dat ie het niet doet. Het bedrijf waar hij nou zit is op dit moment beter voor zijn carriere.  Zijn bazen zijn zeer tevreden over hem en wat hij doet dat doet hij erg goed.
Vorige week bijvoorbeeld vroeg hij of hij een cursus mocht doen in Sydney, dat hem op weg helpt naar een toekomstige managers baan. Zijn baas en ook de hoge pieten van het hoofdkantoor hebben het meteen voor hem goedgekeurd en vanmiddag is hij al naar Sydney gevlogen, tot morgen avond laat. Zo kan ie nog veel meer cursussen doen, allemaal betaald door het bedrijf.
En het bevalt hem gewoon erg goed dus geen reden om voor een klein beetje meer geld weg te lopen.

Voor mij is het ook een spannende week.
Morgen heb ik een gesprek met Jill, Vanessa en Richie want die hebben mij officieel een baan aangeboden. Hun bedrijf loopt nou al een jaar en ze zijn enorm snel gegroeid. Ze hebben op het moment mensen nodig die ze kunnen vertrouwen en aangezien ik al eerder met ze gewerkt heb twee jaar lang, val ik in die categorie. Ik was toen manager van een team en voor acht maanden tijdelijk nog een ander team van een paar mensen erbij. Jill, Vanessa en Richie waren alledrie veel hoger dan mij. We hebben altijd goed met elkaar gewerkt dus ik weet dat dat wel goed zit.
Of ik het doe dat weet ik nog niet, daar gaan we het morgen over hebben want de positie beschrijving is wel heel erg lang en ik weet niet of ik al die taken aankan, er zit veel bij dat ik nog nooit gedaan heb. Ook wil ik absoluut niet fulltime werken.
Ik zou het wel rottig vinden voor mijn manager en collega's om na 5 maanden al ontslag te nemen, vooral omdat ze het heel druk hebben en het is heel moeilijk om goed personeel te vinden.
Nou ja, ik maak me er nou allemaal al druk om, zo van 'als nou dit.... en als nou dat...' Ik wacht af wat er uit ons gesprek komt morgen. Zou wel leuk zijn om weer met ze te werken en ik mis het wel, werken met alle nieuwste technische snufjes want ik loop nou echt op achter wat dat betreft omdat ik er al anderhalf jaar uit ben.
Ze weten ook dat ik weer zwanger wil worden en dat is geen probleem voor ze.
Dat feest gaat overigens weer beginnen, volgende week donderdag de 19e gaan we weer naar de ivf specialist.

Nou ik zou eigenlijk niks schrijven omdat ik zoveel foto's heb en het is al laat omdat ik te lang met mijn vriendin Merideth aan de telefoon heb zitten kwekken. Maar toch zit ik dan weer een heel verhaal te vertellen...
 

18-07-07

Gefeliciteerd deze week:  Cor Nootenboom, Cees Jozef en Ingrid Post

Even terug denken hoor.
Donderdag middag ben ik uit mijn werk naar E3 gegaan, het kantoor van Jill, Richie en Vanessa. Daar heb ik uitgelegd dat ik niet weet of ik al die taken wel aankan en dat ik ook maar drie dagen werken wil. Af en toe vier dagen is niet zo erg, maar niet elke week.
Ook besef ik dat ik geestelijk 'lui' ben geweest een paar maanden lang, ik heb geen enkele uitdaging aan willen nemen. Mijn huidige baan is wel erg druk, maar het is iets dat ik makkelijk kan. En eerlijk gezegd is het helemaal niet stimulerend, het geeft me absoluut geen bruisend gevoel aan het eind van de dag, dat staat vast.
Dat had ik wel altijd bij Crest voordat het bedrijf kopje onder dreigde te gaan onder begeleiding van een nieuwe slechte bedrijfsleider.
De producten en alle deals enzo die gemaakt worden is gewoon razend interessant.
In ieder geval: nadat ze me een uurtje lang stellig hebben zitten overtuigen dat ik toch echt de juiste persoon ben voor de baan, ben ik op hun aanbod ingegaan.

Maandag heb ik ontslag genomen, volgende week donderdag ben ik voor het laatst.
Darren, mijn erge lieve manager, heeft het zwaar te verduren op het moment want maandag liep Jodie er boos uit, die heeft op staande voet ontslag genomen. Ze maakte er namelijk een puinhoop van op het werk en nadat Darren daar al een aantal keren wat van gezegd had, was ze vorige week weer goed bezig geweest dus kreeg ze maandag een geschreven waarschuwing en daar was madam niet van gediend. Nou dan maar niet.
Dinsdag ochtend nam Arlita ontslag omdat ze maandag middag een nieuwe baan aangeboden kreeg door reisburo, waar ze al een tijdje op zat te vlassen.
Van de drie meiden in het kantoor heeft ie er nou dus nog maar eentje over en dat is Chrissy. Ben ik even blij dat ik weg ga... maar aan de andere kant heb ik echt met Darren te doen.
Het is niet zijn schuld, hij werkt er nog maar net zo lang als mij, maar het hoofdkantoor mag wel het een en ander opknappen als ze hun personeel langer vasthouden willen want de manier van werken is echt prehistorisch, net als het gebouw. Alle systemen zijn volledig antiek en er valt niet mee te werken.
Ik gaf er  niet zoveel om want ik had me al voorgenomen dat ik een 'makkelijke' baan wilde hebben en nergens bij betrokken wilde raken, even lekker onder de rader vliegen.

Maar goed, ik ga een hele spannende tijd tegenmoet en kan het niet afwachten.

Dit is de website van E3: www.e3style.com

Vrijdag middag heb ik met Bernice boodschappen gehaald en s'avonds kwamen Pat en Bernice gezellig bieten met vis eten.

Zaterdag ochtend zijn we samen naar het winkelcentrum gegaan, Scott en ik winkelen graag samen. Zonder hem vind ik er eigenlijk helemaal niks aan.
S'middags zijn we weer naar Melissa van het bouwbedrijf geweest, het zoveelste kontrakt opgehaald, wat zullen er toch een bomen gehakt zijn voor al die kontrakten van ons, jeetje wat een papier en tijdverspilling.

Zaterdag avond heeft Corey bij zijn poppy en grandma geslapen want wij gingen naar de Gold Coast om Simone d'r 40ste verjaardag te vieren. We waren maar met z'n achten want ze wilde een klein groepje aan tafel hebben zodat we gezellig konden praten. We hebben erg lekker gegeten bij een Thais restaurant. Na de nodige wijntjes waren Lisa en ik aan het praten over muziek die we mooi vinden. Hier vindt dus iedereen dat ik een 'nerd' ben vanwege mijn smaak. Terwijl ik hele mooi smaak heb juist in muziek vind ik zelf haha ze zijn hier allemaal gek. Alle muziek die in Volendam wordt gedraaid, of gewoon in Nederland, engelstalige liedjes die de hele wereld kent, vinden ze hier drie keer niks. Alleen maar punk en funk en al die ruk die op de tienerpop stations wordt gedraaid.
Lisa en ik blijken van dezelfde muziek te houden, wat maar zelden voorkomt, dus wij waren helemaal in ons eigen wereldje aan het praten.
Ze had eeuwen lopen zoeken in tweede hands winkels (had ze zo van het internet kunnen halen, maar ja..) naar 'Where do you go to my lovely' van Peter Sarstedt en had eindelijk een hoesje in haar handen. Breed lachend ging ze naar de kassa... konden ze de disc niet vinden die erin moest. Ze heeft gesmeekt of ze wilden zoeken en twee weken later werd ze gebeld met het blije nieuws dat de disc terecht was.

Ik werd meegesleept vanuit het restaurant-de rest keek ons met vragende blikken na-naar haar auto, waar de disc al dagenlang gespeeld werd, en we hebben samen luid zitten te zingen terwijl mijn petekinderen Katie en Lauren achterin zaten te giechelen om de twee ouwe dozen voorin de auto.

Na nog een wijntje en gezellig lachen bij Darryl en Simone thuis kwamen we pas om 1:30 s'nachts thuis... dat uurtje rijden duurde erg lang... Scott reed omdat ik vanaf deze week geen alcohol meer mag hebben dus heb ik een paar wijntjes gedronken. Ik was niet dronken hoor want zoveel drink ik niet meer maar het kostte me heel veel moeite om niet in slaap te vallen. Ik heb ertegen gevochten omdat het anders een saaie rit terug naar Brisbane was voor Scott. Zondag ochtend moesten we weer om 10:30 paraat staan want Amelia van Michael en Yvonne werd gedoopt.
Daarna hebben we gezellig van een lichte lunch genoten bij hun thuis met wat vrienden en familie.

Maandag avond hebben we erg lekker en weer gezellig gegeten bij Jill en Riette. Katuschka en Robert hebben we jaren geleden leren kennen via de Hollandse borrelclub en die zijn bijna vier jaar geleden terug naar Nederland verhuisd. Ze wonen nou in Belgie. Op het moment zijn ze hier op vakantie en zijn na een grote rondreis met fourwheel drives en tentjes in Brisbane aangekomen met hun drie kinderen. Dus hebben Riette en Jill ons allemaal bij hun uitgenodigd. Het was erg leuk om ze weer te zien.

Corey heeft officieel zijn eerste woord gesproken. Eerst dachten we dat het toeval was, of gewoon babybrabbel, maar hij heeft toch echt een woord dat hij steeds zegt, waarvan hij ook weet wat ie zegt.
Het is verdorie geen daddy of mummy, ook geen pappa of mamma, neeee... het is BOB.
Ja, Bob de bouwer, of Bob de builder zoals ie hier heet. Daar is ie helemaal gek van. Als het liedje begint aan het begin van een aflevering dan is het "bobobobobob!"
Bernice zei vanmiddag toen ik hem ophaalde "kijk even wat ie nou doet". Ze gaf hem de hoes van zijn Bob video, waarop Bob uiteraard op de voorkant is te zien. Hij pakte hem aan, hield hem voor zich uit en riep weer keihard "BOBOBOBOB!" terwijl hij ermee weg liep.
Ook op zijn yoghurtjes staat Bob en die wil hij perse vasthouden terwijl ik hem zijn warm eten geef. Tussen de hapjes door roept hij ook weer al wijzend naar het yoghurtje de naam van zijn grote vriend Bob.

25-07-07

Gefeliciteerd deze week:  Edwin Bond, Stella Tol en Sandy van Gracia en Tom Koning

En natuurlijk Wesley en Jenny gefeliciteerd met de geboorte van hun dochter Sandy op zaterdag 21 Juli!
Jaja ik ben weer vernoemd, snotter snotter jeetje zo emotioneel weer. Ik ben al de hele week in de wolken want dit geeft me toch wel een erg speciaal gevoel.
De geboorte was een hele toestand, ze heeft haar armpje gebroken en al. Maar alles gaat nou goed.

We hebben afgelopen zaterdag weer afscheid genomen van Kade en Sam, die hebben een hele leuke vakantie gehad. Rossi was er ook weer en Micky was er nog, dus het was gewoon weer erg gezellig, zoals altijd.
Kade en Sam moesten dinsdag om 14:00 de lucht in maar dat is bijna niet doorgegaan. Kade werd s'nachts ziek met hele erge buikpijn, zo erg zelfs dat Cees hem naar het ziekenhuis heeft gebracht, waar ze dachten dat hij een blinde darm ontsteking had.
Dan zou hij onder het mes moeten en wel minstens twee weken langer hier moeten blijven.
'Niet zo erg' denk je dan, maar Sam moet op vrijdag weer met zijn moeder op vakantie met het vliegtuig, wat dan niet door kon gaan. Roz heeft de hele ochtend aan de telefoon gezeten om alvast van alles te regelen, voor het geval dat...
Na allerlei onderzoeken konden de dokters niks vinden en hebben hem laten gaan, net op tijd; grote paniek, razendsnel rechtstreeks vanuit het ziekenhuis naar het vliegveld gereden en op de valreep zijn vlucht gehaald.

Zaterdag avond had ik een vrijgezellen avond. Het was een komisch getinte show met vijf zingende jongens, die op het laatst helemaal nakend op het podium staan te zingen. Best grappig maar ik zou er niet nog een keer heen gaan. Wel leuk en gezelllig was dat er allemaal ex collega's van Crest waren. Ik zat tussen Riette en Kate in.  
Ik ben daarna niet mee eruit gegaan, ik voelde me al de hele middag grieperig en ook wil ik niet drinken omdat we weer met ivf in de weer zijn. Kate en haar vriend moesten de dag erna om 5 uur s'ochtends op het vliegveld zijn dus hij haalde haar op na de show en heeft mij ook thuis gebracht.

De ivf behandeling gaat dit keer iets anders dan de vorige keer. Toen moest ik een maand of twee lang een neusspray nemen waardoor mijn hormonenpeil op nul werd gebracht. Daar word je moe van en je voelt je erg lusteloos.
Daarna begon ik dan met prikken om twee weken lang extra eitjes te groeien.
Omdat ik zo weinig eitjes groeide de laatste keer, wil de specialist dit keer niet mijn  hormonen uitschakelen. Dat betekent dat ik nou moet wachten tot ik ongesteld word en dan meteen begin met prikken. Dat doe ik 12 dagen lang en dan worden de eitjes er al uitgehaald, waarna de embryo's er op dag 14 weer ingezet worden. We schrokken wel even, dat het zo snel gaat dit keer! We zijn er erg blij mee natuurlijk, dit is beter dan drie maanden lang klooien.

Scott is deze hele week in Melbourne, die heb ik zondag weer naar het vliegveld gebracht. Vrijdag avond komt hij pas terug.
Mandy is dinsdag avond weer bij me komen eten, afgelopen donderdag was ze hier ook. We hebben namelijk een goeie ruil. Ik kook lekker eten voor haar en zij masseert daarna me rug, nek en schouders. Dat kan ze erg goed want daar heeft ze cursussen voor gedaan. Ze komt maar al te graag want ze vindt mijn eten erg lekker; alletwee blij. En aan gesprekstof hebben we ook nooit tekort.
Vanavond heb ik gegeten bij Pat en Bernice, dus ik ben nog niet zielig.

Morgen lekker mijn laatste dag tussen de garage deuren. Vanmiddag heb ik geschreeuwd tegen die man die er al honderd jaar werkt, Charlie. Daar had ik nou al vijf maanden lang zin in dus het voelde erg lekker om even tekeer tegen hem te gaan.
Hij is namelijk erg humeurig, loopt iedereen altijd af te katten en ik was het meer dan zat. Ik had hulp nodig met iets waar ik helemaal niets vanaf weet en hij verdomde het om me antwoord te geven, ik kreeg een lullige opmerking tegen me hoofd aan geslingerd.
Ik heb niet net als een viswijf staan schreeuwen hoor, gewoon drie hele rake zinnen.
Heh, ik voel me nou weer lekker als ik eraan terug denk. Daarna was ie mooi poeslief, had ik het nou maar wel vijf maanden geleden al gedaan, maar ja dat kun je niet doen he als je net ergens begonnen bent.
Een collega zat te giechelen en zei dat ze wenste dat ze dat ook durfde. Zij wordt al jaren door hem afgekraakt namelijk. Mijn manager weet ook dat hij een eikel is maar kan er niks aan doen.

Vanmorgen heeft me moeder voor het eerst Corey op de webcam kunnen zien! Dankzij me pijtje Jeanet en ome Tom en hun kids Maurice en Patricia. Die hebben al heel veel tijd besteed aan mijn moeder en haar computer. Toen eindelijk is het vanmorgen gelukt.
Want ze mist zoveel he, om hem even in het echt te zien lopen en horen brabbelen is toch leuker dan foto's.
Alleen haar microfoon doet het niet, dus daar zijn ze nou mee bezig.

Nou verder heb ik niks te melden, ik wil nog even de soap van de 3 J's kijken voordat ik slapen ga.