01-01-09

Jarigen deze week: Angela Knobbel, Daniel en Amelie de Wit, Troy-1, Jessica Tuf, Alexander Tol, Dean van Stella en Mike Tol

Gelukkig Nieuwjaar allemaal!

Natuurlijk denken we weer aan de ouders, familie en vrienden van de slachtoffers

Wat een week....
Eerste kerstdag begon de drukte al om kwart over 6 met kadootjes uitpakken bij ons thuis met de Troys.
Daarna gingen we Louis ophalen om vervolgens kadootjes bij Chris en Annette uit te pakken.
Met een auto vol leuke kado's door naar Eric en Fran voor weer een heerlijke en gezellige lunch en in de namiddag naar Mount Tamborine om mijn familie allemaal bij elkaar te zien.
Ameeka en Rossi waren uit Sydney gekomen, evenals Dion en Zane van Lucille. En natuurlijk zijn Kade en Jessica er, dus dolle pret daar in huis tot  10 uur s'avonds.
Terug naar Brisbane gereden om Louis af te zetten en om kwart voor 12 s'avonds staken we weer de steutel in de deur, vanaf 9 uur s'ochtends. Dat was precies 224km rijden op eerste kerstdag.

Tweede kerstdag hadden we allerlei uitnodigingen maar dat ging mooi niet door want wij bleven lekker thuis.
De Troys zijn de hele dag bij ons geweest en Michell en Graeme zijn s'middags gekomen voor een barbeque. Erg gezellig weer.
De dag erna zijn we even bij Michael en Yvonne langs geweest s'ochtends en later kwamen Martha en Justin te eten, ook weer gezellig natuurlijk en ook weer met de Troys want die horen nou eenmaal bij ons en kunnen het uitstekend vinden met al onze vrienden.
Michael en Yvonne kwamen s'middags met de kinderen en we zijn allemaal in het zwembad van de Troys beland want het was snikheet.

En daarna geen visite meer uitgenodigd, we hebben lekker een beetje gerommeld thuis. Scott is een kast aan het bouwen langs de hele achtermuur in de garage en ik hou me lekker bezig met Corey.

Met oud & nieuw hebben we erg gezellig gezeten in de straat, we hebben zo gelachen dat een van de buren zelfs in zijn broek had geplast!
De buren zijn allemaal zo leuk, het was echt een super avond. De afgelopen paar jaar hebben Scott en ik met moeite de klok van 12 uur gehaald ( en soms sliepen we al voor die tijd) maar gister waren we tot 3:30 buiten zonder dat we daar erg in hadden.
Je kunt wel raden dat we vandaag een luie dag  hadden. De foto's van gister en vandaag komen volgende week want ik heb een hele sliert van de afgelopen dagen.

Voor ons was 2008 een mix van vreugde en verdriet, we zijn er zeker van dat 2009 alleen maar beter kan worden.
We wensen iedereen een mooi jaar toe.

07-01-09

Jarigen deze week: Rowena van Margreth en Jerry Boxma, Kees van Ingrid en Hans Bont, Johan Koning, Noa van Geer en Johan Snoes

Weer aan het werk... t is wat... en Corey is deze week voor het eerst drie hele dagen bij het kinderdagverblijf, in plaats van twee dagen.
Hij vermaakt zich prima daar.

Ik had vanmiddag weer een hele creche bij ons op de stoep, de vier buurmeisjes stonden opeens allemaal voor de deur want ze wilden even een praatje met me maken. Scott en Corey waren er nog niet dus heb ik gezellig even met ze op de stoep gezeten voordat Corey met veel drukte thuis kwam.

Scott en ik hadden het erover gister avond hoe anders het hier in deze wijk is vergeleken met onze vorige twee huizen. Daar was je vrijwel anoniem. Hier maken veel mensen een loopje in de namiddag, of ze staan een praatje te maken voor de deur. Dus als wij met Sammi en Corey lopen na het werk dan is dat erg gezellig.
Scott zegt "nou heb je toch een klein beetje wat je zo mist van Volendam, dat je  aanspraak hebt op straat."
En daar heeft ie helemaal gelijk in. Heb ik gewoon weer gekregen waar ik om gevraagd heb, zoals met de meeste dingen in me leven. Wat een wonder he.

Nou nog een baby als het mag. Ik heb het al zo lang zo netjes gevraagd.

15-01-09

Jarigen deze week: Saul Jonk, Mark Rijneker, Saskia Veerman, Guido Woerlee, Tessa van Sylvia en Johan de Corn, Annemarie Consul

Jan en Bonnie nog gefeliciteerd met de geboorte van jullie zoon!

Het is een druk weekend geweest dus veel foto's.
We zullen nou even rustig aan gaan doen. Proberen. Nou ja je weet wel, iets minder eten en drinken en meer slapen. Vooral meer slapen.

Zaterdag ochtend kwam Jo op visite, een hele lieve kennis. Ze is verpleegster en had geregeld dat ze dienst had op de dag dat Corey geboren werd en de twee dagen erna. Helemaal super was dat, ze  heeft ons zo geholpen. Ze had ook geregeld dat ik een prive kamer had, met mijn eigen badkamer.
We hadden haar al een hele tijd niet gezien dus dat was heel erg leuk om even bij te praten. Ze zou komen voor een kopje koffie en een lekkere yoghurt frambozen cake (zelf gebakken natuurlijk) en zijn van 10 uur s'ochtends tot half 2 s'middags gebleven.
Kade en Jessica kwamen om een uur of 12, dus daar hebben ze ook even gezellig mee gezeten.

Toen Jo en Keith weg waren en Corey op bed lag, heb ik Jessica en Kade meegenomen naar Mount Coottha en even langs Kangaroo Point om de toeristische hoogtepunten van Brisbane even snel aan Jes te laten zien.

S'avonds bleven Kade en Jessica eten en onze vriend Lindal kwam met zijn vriendin. Ook weer erg gezellig natuurlijk.

Zondag ochtend zijn Scott, Corey en ik lekker met z'n drietjes gaan ontbijten in een leuk cafe in Paddington en daarna hebben we heerlijk gewandeld in de Botanical Gardens onderaan Mount Coottha.
In de namiddag biertjes bij Rob en Tammy op de stoep, wederom gezellig.

Maandag avond kwamen Bernice en Grandma slapen en die zijn dinsdag avond ook gebleven. Corey was natuurlijk heeeeelemaal in de gloria.
Het was erg leuk met ze hier in huis.

En woensdag had ik gewoon geen zin om een verse pagina erop te zetten. We hadden lekker gewandeld met de Troys en de honden en tegen de tijd dat we gegeten en opgeruimd hadden zag ik het niet meer zitten. Vandaar een dag te laat deze week.
Vanavond is het ook weer laat want ik was na het eten even bij Michael en Yvonne langs geweest voor een kopje thee omdat zijn zusje op bezoek is uit Melbourne.

Snel erop voordat ik op een panda ga lijken.

21-01-09

Jarigen deze week: Angela van Niels Molenaar, Romy van Niels en Angela, Arjen Staubach, Madelief Muhren van Candy, Frank van Francine en Peter Linzell, Tommy van Nelleke en Dave Kes, Joey van me neef George Lautenschutz

De hele week was ik in tweestrijd; zal ik het nou weer allemaal vertellen of niet... ?
Want het is zo moeilijk geweest elke keer om dan weer het slechte nieuws te vertellen.
Elke woensdag als ik vertel over onze afgelopen week dan beleef ik de hele week zelf ook weer even en als ik erover schrijf dan lijkt het soms of ik alles meer besef dan als ik in het moment zelf zit.
En zo ook met de ivf behandelingen, de goede momenten maar ook de tegenslagen.
Vandaar dat ik het dit keer niet zeker wist.

Maar weet je wat het nou is. Ik heb toch al die kaarsjes nodig en velen leven zo met ons mee en dat steekt toch weer een hart onder de riem.

Dus.... we zijn weer begonnen. Vorige week dinsdag al elke ochtend een prik. Afgelopen zondag moesten we weer vroeg bij Warren zijn, dan zou hij beslissen of hij tevreden was met de hoeveelheid en de groei van de eitjes. Zo niet, dan zouden we meteen stoppen en over een maand de draad weer oppakken. Dit om de hoge kosten te voorkomen. Want als je stopt voor de 10e dag betaal je maar een paar honderd, in plaats van een paar duizend.

Ik slik al vanaf Augustus dat mannelijk  hormoon waar ze nog mee aan het uitproberen zijn. Het bevordert de kwaliteit van de eitjes voor vrouwen met verouderde eileiders.
En ik heb weer elke 24 uur een verse sticker dat de bloedvaten verwijdt.
Door deze twee middelen had ik (denken we) vorige keer zoveel eitjes voor het eerst.
Dus dit keer heeft hij me maar de halve dosering gegeven. Want we willen iets minder eitjes maar betere kwaliteit.
Zondag zag het er goed uit, aan elke eileider 5 eitjes dus we gaan vooruit.
Ook slik ik nu Prednison, dat schijnt ook ergens goed voor te zijn. En ik heb weer een spuit elke dag om mijn bloed te verdunnen.

Woensdag, donderdag en vrijdag avond heb ik een andere spuit om een eisprong tegen te gaan en zaterdag avond om 20:15 moet ik een spuit nemen zodat me eitjes er precies klaar voor zijn als ik geopereerd word. Die prik zullen we waarschijnlijk in een koeltasje meenemen naar de Ierse bar waar we met de buren heen gaan zaterdag avond. Bedakken...

Vanochtend was ik er weer om 5:30 (AU zo vroeg) en hij is dik tevreden. Maandag worden de eitjes er tijdens een operatie uit gehaald. Weliswaar onder narcose gelukkig, zoals altijd. Dat is bij jullie in Nederland niet het geval heb ik vernomen want daar zijn ze gewoonweg barbaars.

Scott is al vanaf maandag in Sydney, tot vrijdag, dus de Troys hebben hun plaats als vervangende echtgenoten weer netjes ingenomen. Dinsdag avond heb ik daar lekker gegeten en heeft Corey daar geslapen. We hebben mijn auto stoeltje in hun auto vastgemaakt zodat ze Corey woensdag ochtend naar het kinderdagverblijf konden brengen toen ik al naar de kliniek was.

Dinsdag zijn Corey en ik trouwens de hele dag bij Jannig en Malcolm geweest. Het is precies twee uur rijden, dus dat was een lange zit maar als je er dan eenmaal bent, kom je helemaal tot rust. Die twee uur terug rijden naar Brisbane vallen ook wel mee want je bent nog helemaal relaxed van je leuke dag. En gelukkig hadden we de CD aan die we van Johan en Geer hebben gekregen, vol met leuke Nederlandse kinderliedjes. Toen Corey sliep (meer dan de helft van de rit) heb ik in me eentje lekker meegezongen. (Ja Snoes je hebt weer gelijk, deze ouwe snoepert vindt het zelf het leukst)

We werden weer zoals altijd als echte royalty ontvangen en Jannig had weer allerlei lekkers klaar gemaakt ook.
Ik kan niet uitleggen hoe het bij ze voelt want dat moet je echt ervaren. Zo heerlijk vredig en welkom.
En dan komt daarbij nog dat het er heerlijk groen ruikt. Dat kunnen ze niet in een potje stoppen die geur.

John en Tiny (Lautenschutz): pas op hoor. Pak je zakdoek maar want ik heb speciaal voor jullie foto's gemaakt van je oude huis. En terwijl ik heel verdacht aan het sluipen was rond je huis, kwam the lady of the house Maggie naar buiten. Jannig en ik dachten dat er niemand thuis was dus wij voelden ons toch wel een als stelletje stalkers.
Maar na een korte uitleg was Maggie heel enthousiast en nodigde me uit om foto's binnen te maken voor jullie. Ze wilde je zeggen dat ze het een geweldig huis vinden en dat ze konden merken dat jullie er erg veel energie en liefde in hebben gestoken.

Volgende week woensdag meer nieuws over de eitjes en de visjes. Steek ondertussen alsjeblieft allemaal maar weer een kaarsje aan.

28-01-09

Jarigen deze week: George Lautenschutz, Jeroen Tuijp, Charlotte van Carla en Marc Sijmonsbergen

Maandag, op de landelijke feestdag Australia Day, zijn mijn eitjes eruit gehaald. Ik had er 13 en ze waren voor het eerst alle 13 goed!

Dinsdag ochtend mochten we bellen om te horen dat ze van de 13 eitjes 6 embryo's hebben kunnen maken (de rest heeft gewoon niet 'gepakt') en dat is best goed vergeleken met vorige keren.
En vanochtend hoorden we dat alle 6 embryo's de nacht hebben overleefd en ze zijn allemaal goed.

Dus dit is wel de beste ronde tot nu toe.

Morgen ochtend (donderdag) om 8:30 worden er twee terug gezet en dan is het 16 dagen wachten op een bloedprik voor de uitslag.

Ik ben redelijk goed hersteld weer zoals altijd. Wel wat ongemakkelijk en zeer maar het is te doen. Maandag uit het ziekenhuis heb ik eerst een uurtje geslapen en toen zijn we naar de Troys gegaan voor een Australia Day barbeque met wat buren. Natuurlijk weer erg gezellig met lekker eten.

Dit hele weekend  hebben we het eigenlijk weer gezellig gehad en lekker gegeten ook.
Zondag ochtend ben ik met de Troys en Corey naar een visafslag gegaan en hebben we verse mosselen en zalm, inktvis en nog meer gehaald.
Corey ging daar zondag avond slapen want de Troys hadden de oppas toen wij maandag naar het ziekenhuis gingen. Dus heb ik een grote pan met mosselen gekookt bij de Troys in de keuken en met de andere vis heb ik een witte wijn met room saus gemaakt met pasta.
T-2 zei dat hij zeker wist dat niemand in de omtrek zo lekker had gegeten die avond als wij. Ik weet het ook wel zeker. We zaten echt te kreunen van genot.

Tijd om te stoppen want het water loopt me weer in de mond bij de gedachte.

En het is vroeg bedtijd vanavond want we moeten Corey al erg vroeg naar het kinderdagverblijf brengen voordat we naar het ziekenhuis gaan morgen ochtend. Gelukkig hadden ze plek voor hem een extra dag morgen want de Troys moeten gewoon werken, anders had het zo bedakkerig geworden om hem mee te nemen naar het ziekenhuis.