03-01-07

Gefeliciteerd deze week: Jessica Tuf en Kees van Ingrid en Hans Pul

Weer een nieuw jaar. Hier loopt iedereen 'Happy Newyear!' naar elkaar te roepen, erg leuk allemaal maar ik probeer er op me werk geen gewoonte van te maken.
Tegen de patienten zeg ik het liever niet, die zitten in het ziekenhuis omdat ze depressief zijn, dan gaat er effe een idioot blije dingen tegen ze lopen roepen terwijl hun het net zonder hun familie en vrienden in een psychiatrische inrichting hebben beleefd.

Er zijn er wel 1 of 2 hoor die ook wel blije momenten hebben en die waren speciaal naar de balie gekomen vandaag om me gelukkig nieuwjaar te wensen, dat was erg leuk. Ik had speciaal een zakje geimporteerde moppies meegenomen om uit te delen en verteld dat ze van stoute kinderen gemaakt zijn in de mopjes molen in Spanje. Hele rare blikken kreeg ik en ik weet zeker dat ze dachten dat ik daar ook in een bed thuis hoorde.

Ik ben een beetje naar ander werk aan het zoeken. Ik kan hier namelijk me energie niet kwijt. Toen ik nog baby brain had was het wel perfekt maar nou dat me hersenen ontwaakt zijn uit hun coma heb ik toch weer iets met wat meer pit nodig. Voordat ik in een plant verander achter die balie. Ik kom met rode wangen in huis elke dag, hooigat van verveling. Verschrikkelijk.
Me oude bazin in het laboratorium had me wel een paar weken geleden terug gevraagd maar dan doe ik weer hetzelfde als 3 jaar geleden, daar zit ik ook niet op te wachten. Ik heb zin in een nieuwe uitdaging.

We zijn op het moment druk bezig met de eerste uitdaging voor dit jaar: dat nieuwe huis. Het is nog niet even 1, 2, 3 te regelen.  Gister hebben we er weer een hele middag voor uitgetrokken en zijn we naar een 'display village' gereden. Die heb je hier overal waar nieuwe woonwijken worden gebouwd. Dan zetten verschillende bouwbedrijven daar huizen neer waar het publiek doorheen mag lopen.  De vertegenwoordigers zitten in de garage die voorlopig omgebouwd is tot kantoor en daar kun je met ze praten. Na een jaar ofzo worden die huizen verkocht en verhuizen de vertegenwoordigers met hun bouwbedrijf naar de volgende nieuwe wijk.
Het is geweldig in de zin dat je er heel veel ideeen kan opdoen. Bij jullie is het namelijk zo dat elk huis dezelfde indeling heeft. Hier mag je dat allemaal zelf invullen, het hele ontwerp is jouw keus. En des te meer keus, des te moeilijker het is om te kiezen.

Een aantal bedrijven zijn nou bezig met de voorbereiding van wat tekeningen voor ons en wat prijzen voor zover dat kan in deze begin fase. Ze werken allemaal erg verschillend en bij sommigen hadden we een goed gevoel, bij anderen niet. We moeten gewoon goed alle feiten op een rijtje zetten voordat we met iemand in zee gaan en ook het ontwerp daar moet goed over nagedacht worden. We hebben dus al een stel tekeningen zoals ik een paar weken geleden al vertelde maar daar zit copyright op omdat die man van dat andere bedrijf die gemaakt heeft voor ons. Uiteindelijk was het wel allemaal ons idee en we willen er toch het een en ander aan veranderen dus dat komt wel goed denk ik.

Het afgelopen weekend is niet spectaculair geweest, vrij rustig maar toch leuk. Met oud & nieuw hebben we bij Simon en Kylie gezeten. Dat is al de 4e keer ofzo dat het bij hun te doen is. De buren hadden ook vrienden uitgenodigd dus zijn we allemaal voor het huis gaan zitten in plaats van achterom. Simon heeft lekkere biefstukken gebakken op de barbeque en Kylie had wat lekkere salades gemaakt. Ze hadden weer om mijn lekkere sate saus gevraagd.
Om 12 uur zaten we wie het hardst te gapen dus zijn we niet lang daarna naar bed gegaan. Corey was ook mee, zijn reisledikant stond naast ons bed. Om 5 uur deed hij zijn ogen open en zag ons dus wilde hij niet meer slapen. Na een flesje is hij toch nog even tussen ons in gaan slapen, met zijn hoofdje onder mijn arm en zijn voetje in Scott z'n nek dus het was een beetje krappies in het bed.

Simon heeft lekker eieren met spek op de barbeque gebakken voor ontbijt en daarna zijn we naar huis gegaan. S'middags zijn we twee uurtjes bij Jill en Riette op visite geweest want we wilden de familie van Jill ontmoeten, die zijn er allemaal vanuit Nederland. Een drukte van jewelste: zijn broer en zus met aanhang en elk een kind en ook Jill's moeder is er. Allemaal slapen ze bij Jill en Riette. Het was erg leuk om ze eindelijk te ontmoeten want we hebben door de jaren heen heel veel over ze gehoord.
Donderdag gaan de moeder en zus van Jill weer weg met haar man en zoontje en zondag de rest. Zaterdag komen de ouders en broertje van Riette dus hebben ze nog een nachtje een vol huis.

Ik ga erop want ik ga morgen ochtend om half 7 naar het vliegveld om Jill's familie uit te zwaaien en nog een kopje koffie met ze te drinken.

10-01-07

Gefeliciteerd deze week: Johan Koning, Noa van Geer en Johan Snoes, Saul Jonk, Tilly en Mark Rijneker

Jenny en Wesley zijn eindelijk bij ons aangekomen!! En in tegenstelling tot voorgaande bezoeken aan Australie, is Jenny nou een 'Kaviaar Backpacker'. Want Wes houdt niet van dat erge bedakkerige rugzakreizen dat Jenny met Inge heeft gedaan. Toch weet Jen hem nog wel in een paar bedakkerige hoekjes te duwen... leuk voor ons want hij reageert zo grappig.

Jenny vertelt deze week over de eerste paar dagen van hun vakantie:

Hier een kleine bijdrage van ons avontuur Down Under. 

Na een voorspoedige vlucht van Amsterdam-Frankfurt-Singapore hebben we kerst gevierd in het regenachtige Singapore. We hebben daar in een prima hotel geslapen, ‘s avonds lekker gegeten bij een chinees, de vis ging levend de pan in… Erug lekker.. We hebben een camera gekocht, en op naar de volgende vlucht naar Perth.  

Weer een voorspoedige vlucht. Ik zweer het je, 4,5 uur naar Gran Canaria is erger dan deze vluchten!! We kwamen s’nachts om 2 uur aan, dus voordat we naar de schapenscheerders reden besloten we eerst te overnachten. Wesley wilde in een hotel slapen, maar dat vond ik gekkewerk, we moesten immers vroeg vertrekken. Dus een hostel (jeugdherberg) gebeld, die een gratis pick up had van het vliegveld. Ze hadden geen kamer meer voor 2 mensen, maar er was wel een lege dorm (een grote kamer met stapelbedden) voor 6 personen. Maar de gratis pick up was alleen voor overdag. Dus wij een taxi naar het hostel $ 30,- lichter bij het hostel aangekomen, bleek die verdomde dorm dus wel vol te zijn, met nog 2 bedden vrij. Op dat moment geen zin meer in discussie, heeft Wesley onze 2 koffers 4 hoog getild. Ik hoorde hem al vloeken: “dit was dus de laatste keer, met je k** hostels”. Toen we in het pikdonker op de kamer aankwamen, bleek dat er een boven bed en een onderbed tegenover elkaar vrij waren. Dus Wesley klom met een gezicht op onweer op het bovenbed. Ik in het onderbed. Boven mij sliep een jongen, die scheten gaf aan de lopende band. Als ik ergens niet tegen kan, is het scheten en boeren… Wesley wreef woedend zijn voeten tegen elkaar. Toen ik 2 uur later wakker werd, zag ik Wesley’s voeten nog steeds heen en weer gaan, dus het was weer tijd om te vertrekken. Inmiddels had de jongen in het bed boven mij geen onderbroek ook meer aan.. Dus Wesley weer 2 koffers van 4 hoog naar beneden tillen… Inmiddels ook bliksem in zijn gezicht te ontdekken..  

We wilden een auto huren, maar aangezien het nog maar half 6 was, waren de auto verhuur bedrijven nog dicht. Ook ging de gratis vliegveld bus pas om 8 uur rijden, dus weer $30,- voor een taxi lichter op het vliegveld aangekomen. Daar hebben we de laatste auto die nog te huur was gehuurd, voor veels te veel geld, maar goed, we waren eindelijk onderweg naar Quindanning.  

Quindanning is een plaatsje waar een handje vol mensen wonen, allemaal schapen scheerders. Ik heb daar een tijdje gewoond. Dus ik wilde graag oude bekende opzoeken. We hebben eerst een paar uur geslapen, en toen iedereen gedag zeggen. Het koppel waar ik voor werkte heeft de pub verkocht en was speciaal voor deze gelegenheid 7 uur naar Quindanning komen rijden. We hebben ‘s avond bij hun gegeten. Ik keek naar Wesley, die kon niets verstaan (ze praten daar erg boers), en verveelde zich duidelijk. Gelukkig hadden de honden nog niets gegeten, dus moest er gejaagd worden. Wesley ging met mijn ex baas en zijn kinderen en 2 shot guns onderweg om op konijnen te jagen. Hij kwam terug en zag eruit als Steve Ervin, met ogen die uitpuilden. De kinderen gingen de konijnen villen, Wesley zijn ogen vielen bijna uit zijn oogkas..(De foto's zullen we jullie besparen want dan krijg je rillingen over je rug)  De dag erna was er Happy Hour, Wesley verstond nog steeds geen woord, maar begreep de bedoeling; drank, veel drank…. Het was een gezellige avond.  

De dag daarna naar Adelaide gevlogen. Wat een saaie dooie stad. Er was echt niks te beleven en we konden daar weer geen camper vinden. Dus na veel zoeken hebben we een auto gehuurd. We hebben de great ocean road gereden, Ik was vaak misselijk, dat was wel jammer, maar gelukkig viel het wel mee. Het is vakantie seizoen hier, er waren bijna geen hotels meer. We hadden de laatste kamer voor  $ 180,- Zo ging het natuurlijk wel erg hard… Onderweg ook een boemetje met de auto zonder verzekering gehad, dus we besloten een paar dagen te gaan kamperen. Dat was erg leuk, we hadden een camping op het strand. Dus we hebben lekker een paar strand dagen gehad.  Vanuit Melbourne naar Brisbane gevlogen, eindelijk Corey dood knuffelen!! Jeetje wat is hij al groot!! En wat is hij pittig!! Scott heeft al aangegeven dat er koffer inspectie is voordat we vertrekken… Vandaag zijn we naar de Gold Coast gegaan. Wesley heeft geprobeerd te surfen, maar de golven waren te heftig. Scott heeft zich wel lekker uitgeleefd. We gaan nu kijken voor een camper, en dan vertrekken we Maandag of Dinsdag naar Fraser Island en dan op weg naar Cairns.

Groetjes allemaal vanuit Down Under!! 

Wesley Smit en Jenny

17-01-07

Gefeliciteerd deze week: Saskia Veerman, Guido Woerlee, Annemarie Consul en Arjen Staubach

Stella en Mike Tol zijn op 6 Januari trotse ouders geworden van een zoon ; Dean.
Hij is op de verjaardag van zijn ome Alexander geboren, dus ook nog gefelicteerd allemaal.

Zit ik dan.... weer helemaal alleen, iedereen heeft me verlaten. Zondag heb ik eerst weer met een brok in me keel afscheid moeten nemen van Jenny en Wesley en een uurtje later heb ik Scott afgezet bij het vliegveld, die is een week naar Cairns met het hele bedrijf.
Van een week vol gezelligheid in onze flat naar absolute stilte (nadat Corey naar bed is dan he).
Zelfs mijn camera is me afgenomen, dat vind ik ook wreed! Scott wilde hem meenemen naar Cairns. Ik heb hem heel zielig aangekeken maar daar gaf hij niks om, hij heeft hem gewoon uit me hand gerukt...wat erg zeer deed want die camera zit in mijn palm vastgegroeid.

Vanmiddag na me werk hebben Pat en Bernice mij en Corey mee uiteten genomen naar hun favoriete visrestaurant, ze zullen me ook wel erg zielig vinden. Vind ik niks erg want het was verdomd lekker.

Jenny en Wesley kwamen vrijdag middag weer terug van Fraser Island en hebben het erg mooi gehad.
Toen ik uit me werk kwam hebben we pizza laten bezorgen en voordat we het wisten was het alweer 12 uur s'nachts. Gank erop want Corey heeft geen genade s'ochtends om 5 uur. Dat is zijn nieuwste gewoonte, een uur eerder wakker worden. Hij sliep namelijk in zijn reisledikant bij ons in de kamer dus als hij eventjes zijn ogen opendeed zag hij ons liggen en ging rechtop staan, roepen totdat we onze ogen opendeden en dan lachen.
Nou dat hij weer in zijn eigen kamertje ligt, vindt hij het nog steeds leuk om ons om 5 uur te roepen.

Zaterdag ochtend zijn we vroeg alweer naar de Gold Coast gereden want Jenny had drop meegenomen voor Cees en Roz en ze wilden haar ook graag even zien.
S'middags weer thuis aangekomen moesten ze de four wheel drive camper omruilen voor een gewone camper. Daarna wilden ze naar de dierentuin van Steve Irwin rijden (uurtje bij ons vandaan) en dan door naar Hervey Bay ( 3 uur bij ons vandaan).
Ze waren zo erg hard aan het gapen, dat zag ik helemaal niet zitten die lange rit, levensgevaarlijk zo'n lange rechte weg als je moe bent. Want we hadden er al een lange dag op zitten, na een kort nachtje.
Dus heb ik, terwijl ze de camper aan het ruilen waren, de buren van Pat en Bernice gebeld om te vragen of we het zwembad mochten gebruiken. Dat was goed.
Toen Pat gebeld of het goed was dat we daar gingen barbequeen. Ook goed. Scott naar de supermarkt gestuurd. Mooi zo. Jen en Wes waren gelukkig makkelijk over te halen dus hebben we nog een dag van ze kunnen genieten.

Zondag ochtend heb ik Scott om 9 uur bij het vliegveld afgezet en ik zou achter Jen en Wes aanrijden naar die dierentuin, dan zouden we daar afscheid nemen voordat ik weer naar huis ging en zij aan hun reis naar Cairns begonnen.
Twintig minuten later belt Scott om te vragen of ik hem weer kan halen want hij heeft zijn vlucht gemist. Er stond een erge lange rij en toen hij eenmaal bij de balie was om zijn koffers in te checken, zat de vlucht al 5 minuten dicht en ze wilden hem er niet doorlaten.
Dus zijn we met z'n allen naar de dierentuin gegaan. Scott en ik konden maar anderhalf uur blijven want Scott moest weer naar het vliegveld voor de volgende vlucht en die mocht hij absoluut niet missen anders kreeg ie last met zijn baas.

Hieronder weer een leuk verslag van de kaviaar backpackers:

We hadden een bushcamper gehuurd om naar Fraser Island te gaan. Ik heb deze reis alleen gepland, want Wesley vond het allemaal wel best en ik was toch al in Australië geweest, dus mocht ik het uitzoeken.
Nou is het best lastig, want Wesley heeft een hekel aan zand. Wij zijn van die mensen die een uur in de auto zitten op weg naar het strand, om daar dan 5 min door te brengen en weer te vertrekken. Veels te veel zand, zijn dan zijn woorden… Dus ik had geen idee of hij Fraser Island wel leuk zou vinden. Kamperen op het grootste zand eiland ter wereld… Een kleine uitdaging dacht ik zo…

De eerste nacht hebben we op de zand duinen van Rainbow Beach gekampeerd. We hebben eten gemaakt op het gasstelletje achter de auto, erg knus en nog lekker ook. Wesley had niet zo lekker geslapen, want het bed was te krap, te warm, te koud, te zanderig, noem maar op. Maar wakker worden met mooi uitzicht over de oceaan en alles was zo weer vergeten.

We hebben bij Rainbow Beach gezwommen en inkopen gedaan (stoelen, tafel, kleppers, snorkels etc.) toen de pont naar Fraser Island genomen. Als je in het slappe zand rijdt word je alle kanten op geslingerd.
Ik heb Wesley laten rijden, je zag hem glimmen van genot (boys and their toys..).
We hebben een paar prachtige meren bezocht. We hebben gesnorkeld en veel door het binneland gereden. Het binneland is prachtig! Je rijdt tussen het regenwoud door op hobbelige zand wegen. Er zitten heftige stukjes tussen, dus het is zeker geen saai ritje!!

We zouden beschut kamperen, tussen de bomen, maar Wesley werd door de vliegen opgegeten. (Ze lieten mij gelukkig met rust J). Dus weer op een zandduin gekampeerd, weer lekker gegeten en een paar potjes “shit head” gespeeld. (Shit head is een kaartspelletje).
Wesley was bezorgd dat de dingo’s hem zouden aanvallen, dus vroeg naar bed. Helaas weer niet zo’n beste nacht voor Wesley…

De derde dag zijn we naar Elli Creek gereden, dat is een soort natuurlijke wild water baan, het water was vrij koud, dus we waren gelijk goed wakker. Toen langs het schip wrak naar Indian Head. Dat is een rots die je kunt beklimmen en dan kun je het zeeleven bekijken. Vorige keer zagen we haaien, schildpadden en manta rays. We zagen nu manta rays en schildpadden. We zijn niet zo lang gebleven want het water kwam al hoog te staan.
We zijn toen naar een meertje gereden, waar we een pokke eind moesten lopen over een zand duin. Ze hadden mij wijs gemaakt dat je daar schildpadden kon zien, maar dat bleek niet zo te zijn.
Mijn voetmaatje 36, had totaal geen grip in dat klote zand… Dus half spijgend terug naar de auto. Wel mega mooi uitzicht. Op naar het volgende meer waar weer schildpadden zouden zitten. En jawel hoor, hier zaten ze wel en veel ook. Wat zijn het toch grappige beestjes!! We hebben lekker gezwommen op een strandje dat werd beschermd door een zandbank. Daar waren alleen de Ozzies te vinden, erg lekker relaxed. We hebben s’ middag al eten gekookt.

‘s Avonds heeft Wesley de ideale kampeerplek gevonden. Op een heuvel tussen de bomen met uitzicht op zee. Ik had een klein probleempje met de stoelgang. Ik kan nou eenmaal niet op mijn hurken poepen. (Daar gaat onze kaviaar status). We hadden 2 stoelen gekocht, waarvan er 1 toch al stuk was, en wij waren ervan overtuigd dat de garantie toch niet van toepassing zou zijn. Dus heb ik met een slagersmes een mooi beschaafd rondje in het midden gemaakt, je snapt het al…. Een echte kakstoel, met uitzicht op zee. Zelf als Wesley nu naar me kijkt, zegt hij: “gatver, ik krijg het beeld niet van mijn netvlies…” Maar ik was er af… Weer een beroerd nachtje in de camper later, zijn we zachtjes aan terug gegaan. Wel nog hier een daar gezwommen en nu weer lekker vertrouwd bij Scott en Sandy. Al en mega avontuur, een paar keer bijna vast gezeten in het zand, maar alles is goed gekomen, helemaal top!  

Groetjes de ex- kaviaar backpackers

Wesley Smit en Jenny Bond.

24-01-07

Gefeliciteerd deze week: Madelief van Candy Muhren, Joey en zijn vader George Lautenschutz

Wat denk je, ik heb geen zin vanavond.

Het is hier bloedheet... Maandag avond heb ik tot 10 uur s'avonds in de keuken gestaan, maaltijden koken voor Corey.
Dinsdag avond heb ik met een natte rug staan strijken en vanavond zit ik met zweetdruppels onder me bril me website te doen. Dus ik hou het kort.

En ik krijg toch meer commentaar als ik geen verhaal schrijf haha, ook al is het in de zin van klachten.

Deze week nog wat foto's van ons laatste toeristen uitje met de kaviaar backpackers, naar de dierentuin van Steve Irwin. Die foto's stonden nog op de camera, die Scott heeft meegenomen naar Cairns (Port Douglas, een uurtje buiten Cairns)

31-01-07

Gefeliciteerd deze week: Angela Knobbel en Angela Prins met het halen van hun diploma als verzorgende  - individuele gezondheidszorg.

Geen jarigen op mijn kalender deze week, hoe vind je dat! Wie is er jarig deze week? Laat het me even weten dan zet ik je op de kalender.

Ja zo'n Knobbel he... ze is meteen al aan het opruimen begonnen in huis en gaat haar printers en alle bijbehorende bende allemaal naar de gemeente brengen want ze is alle troep die een opleiding met zich meebrengt zat.

Het is nog net zo warm als vorige week, het ziet er niet naar uit dat het afkoelt voorlopig.
Morgen moet ik naar een sollicitatie gesprek en heb vanmiddag even snel een rokje met een dun blousje gekocht want met me nette pakje aan dat wordt niks, dan kom ik daar kletsnat aan.
Ik weet trouwens nog niet of ik die baan wel wil hebben, ik wacht het even af.

Vorige week heb ik een gesprek gehad voor een andere baan en de hoofdaccountant, die mijn baas zou zijn, wilde me aannemen voor de 3 dagen in de week naar mijn wens, maar de eigenaar van het bedrijf wil iemand hebben voor 5 dagen in de week. Wel maar 20 uur werken, dus van 9 tot 3 elke dag. Dan ben ik evengoed van 8 tot 4 de deur uit elke dag, dan kan ik net zo goed die twee uur langer blijven zitten in een dag en een normaal salaris verdienen.
Ik wil echt alleen maar 3 dagen werken. De twee dagen in de week die ik met Corey doorbreng, wil ik voor geen goud missen.

Afgelopen vrijdag was het Australia Day. De traditie is om te barbequeen in de achtertuin met veel vlees en bier.
Het was zo warm, daar kon je mij niet voor vangen. Onze vrienden Simon en Kylie hadden een paar dagen ervoor al gevraagd of we naar het strand wilden met de honden.
Dus zijn we bepakt en bezakt met een auto vol naar de Gold Coast gereden: Scott, ik, Corey, Sammi, Pat, Bernice, de strandtent, parasol, stoeltjes en de wandelwagen.

We waren er al om 8 uur en zijn pas rond 2 uur na de gewoonlijke smakelijke hamburger bij het hondenstrand weggegaan. Sammi heeft heerlijk gespeeld in het water met haar vriendje Angus en wij hebben ook genoten, het is altijd gezellig een ritje naar het strand met Kylie en Simon.

Zaterdag vierde Rossi, de broer van Lu en Roz, zijn 50ste verjaardag in de cocktailbar bij Cees en Roz beneden in het apartement, waar Lu en Jan ook getrouwd zijn.
Er waren 70 mensen waarvan er 60 homo waren, waarvan er binnen een kwartier 30 om Scott heen stonden HAHAHA.
We zouden na ons eerste drankje bespreken wie er s'nachts terug naar Brisbane zou rijden maar ik had al snel bepaald dat Scott zijn biertje harder nodig had dan ik! Gelukkig vond Scott het allemaal wel best.
Het was erg gezellig, Ameeka en de zoons van Lu waren er ook weer vanuit Sydney.

Zondag hebben we ons huis besteld. Het bouwbedrijf waar we uiteindelijk voor gekozen hebben, hebben een uitstekende reputatie en bieden hele goeie klantenservice en kwaliteit, in tegenstelling tot het vorige bedrijf waar we bijna mee in zee waren gegaan.
We hebben er een goed gevoel over en zijn erg blij.
Alleen moet nou wel voor de rest van dit jaar de portemonee erg stijf dicht blijven zitten want het kost een hele sloot met geld allemaal.
We moeten in Oktober natuurlijk nog naar Volendam en ook wil de specialist ons dit jaar weer zien omdat de tijd dringt in verband met de ivf behandeling en mijn 'luie' eierstokken, om van Scott z'n luie visjes maar niet te spreken.

Maandag ochtend ben ik alleen met Corey naar de Gold Coast gereden omdat Ameeka er nog tot donderdag is en haar vriendin Melissa kwam maandag ook op bezoek, die heb ik al een hele tijd niet gezien. We hebben lekker gezwommen, gegeten en gekwebbeld.
De foto's zitten nog in me fototoestel dat in de baby tas zit, en die tas staat bij Pat en Bernice.
Die halen Corey morgenochtend vroeg op om naar de begrafenis van buur David Black z'n moeder te gaan. Dan ga ik naar mijn gesprek en daarna naar me werk.