04-02-10

Jarigen deze week:
Charlotte Sijmonsbergen, Marleen Linzell, Kelly Kalf, Jan Molenaar van Tante Lu

Louis heeft zijn motor rijbewijs gehaad, gefeliciteerd.

Onze vader is deze week 9 jaar dood.
Proost Pa. Op jou.

Dus donderdag zijn we weer op stap geweest met Peter en Bam, dit keer naar Tamborine waar Peter zijn tante Miep Muhren woont, ergens onderaan de berg waar Cees en Roz wonen en dan nog een stuk een andere kant op.
Ik was ook al een hele tijd niet bij ze geweest ( het was bijna 2 uur rijden van ons laatste huis dus het is er gewoon niet van gekomen ) en kreeg daarom ook op me kop van tante Miep.
Zoals altijd als ze visite krijgt, had ze een heleboel lekkers gemaakt en was het gezellig bij ze.
Twee van haar dochters, Karen en Kim, waren ook speciaal voor ons gekomen.

S'avonds hebben we bij ons gegeten met Louis en Simon. Lekker shoarma met uiteraard de kruiden van Samir. Het is een leuke avond geworden en ik moest de volgende ochtend wel een paar keer in me ogen wrijven voordat ik op kon staan om naar me werk te gaan.

Scott is vrijdag avond eindelijk thuis gekomen en we hebben het rustig gehouden dit weekend. We zijn veel thuis geweest. Zaterdag eventjes een lekkere hamburger gegeten hier vlakbij en een half uurtje gespeeld met Corey in het park, boodschappen gehaald en toen de rest van de dag heerlijk met elkaar thuis.
Zondag ochtend naar Graeme en Michell om baby Caitlyn te bewonderen en daarna ook weer lekker thuis.

Gister, woensdag, moesten we aan de Gold Coast naar de begrafenis van onze vriendin Jane. Dat was heel triest. Ze was nog maar 41.
Ze heeft vier kinderen met haar man Blair, waarvan de jongste nog maar 10 is. Ze had net haar studie voor verpleegster klaar toen ze borstkanker kreeg.
We gingen uit eten met Simone en Darryl en Jane en Blair in October 2005 om te vieren dat ik net zwanger was van Corey, toen Jane een hele enge knobbel had laten onderzoeken. Drie dagen later hoorde ze dat ze een agressieve vorm van borstkanker had en zijn allebei haar borsten meteen weggehaald plus nog een heleboel ander weefsel.
Ze is twee jaar lang in het ziekenhuis onder behandeling geweest en is proefkonijn geweest voor een aantal nieuwe dingen.
Ze hebben zelfs hun huis verkocht zodat ze voor een nieuw medicijn konden betalen dat de regering niet wilde vergoeden. Duizenden dollars heeft dat ze gekost.
Niet lang daarna begon de regering het wel voor bepaalde patienten te betalen maar ze wilden Jane niet met terugwerkende kracht vergoeden.

De kanker is stukje bij beetje weer hier en daar terug gekomen en 4 jaar en 4 maanden later is het game over voor Jane.
Terwijl ze ziek was heeft ze evengoed altijd gewerkt en gaf ook les in gespecialiseerde taken aan verplegend personeel op allerlei afdelingen want ze was ook onderwijzeres van beroep voordat ze verpleegster werd.
Ze heeft in haar laatste jaar verscheidene reizen gemaakt met haar familie en ook met vriendinnen,  naar o.a. Maleisie, Vietnam, Engeland en Parijs. Deze reizen heeft ze allemaal zelf georganiseerd voor iedereen met allerlei avonturen erin verwerkt.
Jane lachte altijd, je kon haar overal bovenuit horen, en ze bleef positief en sterk voor haar man en kinderen.
 
Blair was zo zielig gister, en hij probeerde zich zo goed te houden. Hij is heel sterk van karakter en heeft ook veel bereikt in zijn leven. Zo heeft hij John Wayne Parr getraind voor zijn eerste 13 gevechten. John Wayne Parr is een kickboxer en heeft een paar wereld titels in Muay Thai Boxen.
Hij organiseerde ook hele grote box wedstrijden aan de Gold Coast, waar hij Scott dikwijls voor uitnodigde.
Toen Jane ziek werd is hij daar voor onbepaalde tijd mee gestopt en heeft hij al zijn energie in zijn gezin gestoken.

Dit soort dingen zetten je wel aan het denken hoor.
Een mevrouw die een stukje voorlas tijdens Jane's begrafenis zei: "We lopen heel voorzichtig door ons leven, zodat we veilig bij onze dood kunnen komen"
Dat houdt natuurlijk niet in dat je nou even 90km/u moet gaan rijden waar je maar 50km per uur mag, maar je mag best wat meer spannende en leuke dingen doen in je leven.
Doe alles waar je blij van wordt. Verspil je tijd niet. Omring je met mensen waar je van houdt en mensen die je inspireren.

10-02-10

Jarigen deze week:
Cathy van Linda en Jeroen Bond

Zijn er nog meer jarigen die op de kalender willen? Want het is niet druk deze week.

Vandaag een verhaal over een klein wonder.

Peta en Jason zijn vrienden die we ook jaaaaren geleden hebben ontmoet via Darryl en Simone.
Twee jaar geleden belde Peta mij met de vraag of ze me af en toe vragen mocht stellen over ivf want ze gingen ook de molen in.
Natuurlijk stemde ik daarmee in want wij weten nou wel van de  hoed en de rand.

De dokter kwam aan met het schokkende nieuws dat Jason 99% onvruchtbaar was.
In het geval van de vruchtbare man zit dat zo: in 1 eetlepel ehh... mannelijk lichaamsvocht (laten we het schoon houden voor de jeugdige lezers) moeten er 50 miljoen visjes keihard zwemmen.
Dit is goed onder de microscoop te zien weten wij want Dokter Warren heeft het aan ons laten zien toen wij bij hem begonnen 5 jaar geleden.

In Jason's geval zitten er met mazzel 1 of 2 visjes in die ene eetlepel. En soms helemaal geen visjes.
In Scott's geval zitten er 4 miljoen visjes in die eetlepel, waarvan er maar 30% goed zwemmen.

Dus Dokter Warren zegt dat Scott makkelijk heel Brisbane kan bevruchten maar daar moet wel ivf aan te pas komen.
Jason's kansen daar had Peta's dokter niet veel goeds over te zeggen.
Maar toch gingen ze dapper de molen in.

Peta moest ook ivf doen net als mij, dus prikken om extra eitjes te groeien en dan die eruit laten halen.
Terwijl ze Peta's eitjes eruit haalden onder narcose, werd Jason ook onder narcose gebracht en heeft de specialist een deel van zijn klokkespel (weer zo'n schoon alternatief) opengesneden in de hoop 1 of 2 visjes eruit te halen en die in 2 van Peta's eitjes te plaatsen en dan tegen alle verwachtingen in, een embryo te maken om weer in Peta's baarmoeder te plaatsen na twee dagen.

De eerste keer is dit mislukt en ook al zag de dokter het somber in om Jason nog een keer open te snijden om misschien een enkel levend visje te vinden, hebben ze toch nog een poging gewaagd.
En toen gebeurde er een groot wonder want in November is baby Eden geboren!!
Gewoon een gezond meisje. Wat een geluk.
En wij hebben het allemaal stap voor stap mee mogen maken door middel van mijn regelmatige gesprekken met Peta.
Terwijl wij onze ivf gesprekken hielden praatten de jongens over surfen en golven want welke man wil nou over dat soort dingen praten natuurlijk. Maakt niet uit, ze wisten van elkaar wat er gaande was en dat was genoeg.
Zaterdag hebben we ze opgezocht aan de Gold Coast om het wonder in het echt te zien.

Eerst zijn we op visite bij Darryl en Simone geweest waar Paul en Lisa en de kinderen ook waren. De kinderen hebben we allemaal niet gezien, die hebben hutten gebouwd in de huiskamer en film gekeken met popcorn.
Erg gezellig zoals altijd en weer dik verwend door Simone.

Zondag kwam Louis even langs om een uur of 1 en is de rest van de dag gezellig blijven hangen.

17-02-10

Jarigen deze week:
Lieke van Marga en Berry Jonk, Tess van Jacqueline en Jack Veerman, Ruud Nieuweboer, Louis Lautenschutz, Tineke Nootenboom, Charlie Derks, Geraldine de Graaf

Over toeval gesproken... en enge aantrekkingskrachten enzo...

Corey en ik hebben Scott afgelopen zondag weer naar het vliegveld gebracht want hij is tot vanavond (woensdag) in Cairns en dan vliegt hij naar Townsville en landt donderdag avond rond 21:00 weer in Brisbane.
Dus hij zit dinsdag avond in zijn eentje op een terras aan de boulevard in Cairns met een sappie... want hij zit midden in een gezondheidskick en is aan het trainen voor een marathon, dus hij 'drinkt niet'.
Hoort ie zijn naam maar ziet niemand die hij herkent. Loopt er een mooie meid naar hem toe en zegt "You are Scott!"
BAM  EN  PETER  !!!

Hij herkende ze eerst niet omdat hij weg was voor zijn werk toen Bam en Peter bij mij waren.
Bam kijkt  elke week naar mijn website al jaren en die weet nou natuurlijk precies hoe Scott eruit ziet.
Peter is dronken mijn auto ingedoken op de dijk voor de Molen op nieuwjaarsdag en lag over Scott z'n schoot met zijn hoofd in mijn schoot om ons gelukkig nieuwjaar te wensen maar die wist niet meer hoe Scott er nou uit zag want dat was in een vlaag van verstandsverbijstering.

Dus Bam pikte hem er zo uit daar op dat terras!
Moet je nagaan he, dat Cairns 1700 kilometer bij ons vandaag ligt, dat ie ze juist daar tegenkomt.
En dat die boulevard ook niet klein is, daar is genoeg te doen en het is een echte toeristenstad omdat je vanuit Cairns met de boot naar het koraalrif gaat. Het is dus gewoon eng hoe toevallig dit is.
Hier twee foto's van het internet gepikt zodat je een idee hebt van  hoe het er daar uit ziet:

Ze hebben Scott uit zijn gezondheidskick gelokt ( zo slecht zijn ze) en hebben tot 3 uur s'ochtends de bloemetjes buiten gezet. Scott was niet fris de volgende ochtend om 6:30 maar het was het waard zei hij.

25-02-10

Jarigen deze week: Lieve neef Dion Jonk, Sem van Jennifer en Cor Bond, Jill Mulder

Mijn te laat briefje:

Lieve allemaal
Ik ben een dag te laat omdat we maandag leuke vrienden (Justin en Sam) te slapen hadden, dus laat naar bed.
En toen dinsdag ochtend kwamen Peter en Bam hun laatste dagje Australie bij ons vieren en bleven ook slapen, dus weer laat naar bed.
Om 5 uur stond de wekker weer want ze moesten om 6 uur naar het vliegveld.
Na het werk woensdag avond had ik best mijn pagina kunnen doen maar vanochtend stond weer de wekker vroeg want Corey en ik moesten om 6 uur bij Dokter Warren zijn.
Ja. We gaan gewoon nog een keer ivf doen. We wonen nou praktisch bij Warren achterom (5 minuten rijden) dus waarom ook niet.

Pak de kaarsen maar weer.