07-02-07

Gefeliciteerd deze week: Kelly Kalf, Jan Molenaar ( van Lu) allebei op 8 Februari, dat is ook de dag dat mijn vader is overleden alweer 6 jaar geleden.

We hadden WEL een jarige vorige week, en dat was Tommy Kes van Dave en Nelleke, dus alsnog gefelicteerd. Hij is alweer 1 jaar, zo snel of het gaat.

Wij hebben afgelopen vrijdag, zaterdag en zondag avond bij Pat en Bernice in huis geslapen want die zijn 3 nachten naar de Sunshine Coast geweest. Dat hadden wij ze gegeven voor kerst.
Natuurlijk heeft grandma gezelschap nodig dus vandaar dat we daar geslapen hebben.
Zondag hebben we haar meegenomen naar Mount Coottha, daar was ze al heel veel jaren niet geweest. Daarna hebben we haar nog een paar andere dingen laten zien.
Ze komt nooit de deur uit, dat wil ze niet, dus toen we zeiden dat we een ritje gingen maken begon ze allerlei redenen te verzinnen waarom ze niet mee kon maar we hebben haar gewoon in de auto gezet.
Achteraf heeft ze enorm genoten en kwamen met het zien van de plaatsen waar ze vroeger heen ging en het uitzicht over de hele stad, alle verhalen van vroeger los. Dit bracht uren luister plezier voor ons met zich mee....

Maandag ochtend heb ik Scott weer om 7 uur naar het vliegveld gebracht, die is tot vanavond in Sydney voor zijn werk. Hij zou om 6 uur landen vanavond maar er was een hele zware storm in Sydney waardoor er geen vliegtuigen konden landen dus alles is vertraagd. Hij komt nou rond een uur of 9 pas aan.

Dinsdag had ik weer twee sollicitatie gesprekken, eentje was het tweede gesprek met het bedrijf waar ik vorige week ook al geweest ben. De ander was met Gliderol garage deuren. Die maken allerlei automatische roldeuren en garagedeuren, ze voorzien vliegvelden tot normale huizen van roldeuren. Ze bestaan al sinds 1974 en zitten door heel Australie heen en ze zijn naar nog een heleboel andere landen uitgebreid.

Het bedrijf van vorige week probeerde me te naaien met mijn uurloon. Scott zei dat ik dan gewoon moest overleggen totdat het naar mijn wens was maar de baas stond me helemaal niet aan, hij had een grote mond en er ging totaal geen positieve energie van hem uit, kortom, ik had geen zin om dat spelletje te spelen.

Gliderol wilde iemand hebben voor 5 dagen, 9:00 tot 13:00 maar dat werkt niet voor mij, ik wil 3 volle dagen werken. Ook boden ze me net iets minder dan wat ik in gedachten had. Maar...uiteindelijk hebben ze me een baan aangeboden voor 3 dagen per week en het uurloon waar ik om vroeg! Dus ik ben erg blij. Een ander voordeel is dat het maar 10  minuten rijden bij Pat en Bernice vandaan is. De manager voor heel Australie heb ik nou een paar keer gesproken en dat ging helemaal van een leien dakje. Ik begin 19 Februari.

Vandaag heb ik ontslag genomen, wat iets minder leuk was, maar toch ook een opluchting. Ik zal mijn collega's, behalve 2 minder leuke, allemaal missen en vooral de gesprekken met de patienten. Misschien kan ik mezelf af en toe laten opnemen, dat is niet eens zo'n gek idee.

14-02-07

Gefeliciteerd deze week: Als eerste, Linda en Jeroen Bond met de geboorte van hun dochter Cathy!
Jarigen: Ruudje Nieuweboer en Louis Lautenschutz

Vandaag is het valentijnsdag, dat hier groots gevierd wordt; elk restaurant zit tot de nok aan toe vol. En juist, ik zit hier achter de computer. Scott had me wel uit willen nemen hoor maar ik zit veel liever in me pyjama. Wij hebben hier erg lekker gegeten met een glas goeie rode wijn erbij.
Vanochtend kreeg ik een mooie kaart van hem, met een heel lief gedicht dat hij zelf had geschreven. Dat heeft zeker weten hoofpijn opgeleverd want hij is niet zo van gedichten schrijven maar het was goed gelukt.
En een leuk kadootje ook, waar hij over nagedacht had.

Als ik niet zo laat klaar ben met me website vanavond, wil ie me rug ook nog wel masseren dus ik hou het erg kort want dat laat ik me geen twee keer zeggen.

21-02-07

Gefeliciteerd deze week: Mijn neef(je) Dion Jonk van Yvonne en Cor, Geraldine de Graaf, Erwin Blondeau, Vanessa en de Belgische Piet Veerman: Charlie Derks.
Die was jaren geleden in de soundmixshow heel ver gekomen met Sailing Home.
Hij komt 11 Maart in 't Gat zingen. Vraag hem of ie ook Urbanus na wil doen, daar is ie echt een ster in.

Nou wat weet ik...
Afgelopen vrijdag heb ik afscheid van het psychiatrische ziekenhuis genomen. Het was helemaal niet leuk natuurlijk want ik zal mijn praatjes met de patienten wel erg missen. Er kwamen er dan ook verscheidenen uit hun kamer om gedag te zeggen. Van mijn collega's heb ik een leuke kaart met van alles erin geschreven gehad, en een kado bon van een winkel met allemaal mooie spullen voor in huis.

Maandag, dinsdag en woensdag heb ik al bij mijn nieuwe baas gewerkt. De nieuwe manager voor de staat Queensland begon ook toevallig op maandag, dus we proberen samen van alles uit te pluizen. En er is zat uit te pluizen in dit kantoor. Ik moet mijn baan leren van een ouwe pruim die er al werkte toen alles nog zonder computers ging.
Ik ben nog nooit zo slecht opgeleid, het is echt bij de beesten af. Maakt niet uit, ik red me al aardig. Het is er best leuk en iedereen is erg aardig.

Zaterdag middag kwamen Pat, Bernice en Grandma bij ons lunchen en s'avonds hadden we een avondje bij Marty en Di thuis, omdat de broer van Di, Patty, eventjes in Australie is.  Hij werkt door de hele wereld heen en is zelden hier dus hebben ze wat vrienden van hem uitgenodigd, dan hoeft hij niet overal langs in de korte tijd dat hij hier is. Hij had zijn nieuwe vriendin uit Israel bij hem, lief meisje.

Zondag ochtend ging Scott om 5 uur al de deur uit om te surfen met Chook, dat was op Patty z'n avondje afgesproken. Toen hij net tien minuten aan het rijden was zag hij een berichtje van Chook op zijn telefoon om te zeggen dat hij liever bleef liggen. Normaal gesproken gaat Scott dan gewoon alleen surfen maar hij besloot terug naar huis te komen en me uiteten te nemen voor een lekker ontbijtje. Vliegend douchen allemaal en om 7 uur s'ochtends zaten we al met z'n drietjes in een gezellig restaurantje in de stad met een uitgebreid ontbijt bestaande uit eieren met spek, zuurdeeg brood, vers geperste sinaasappelsap, lekkere koffie met een krantje er bij.
Daarna hebben we twee hele gezellige doosjes met taartjes gehaald bij een Franse bakker en zijn we naar de Gold Coast gereden om eerst bij Eric en Fran op visite te gaan en daarna bij Cees en Roz. Het was vies, regenachtig en koud, ook wel eens lekker.

S'middags kwamen Jill en Kyanu langs. Riette bleef thuis want die is herstellende van een operatie. Haar milt is eruit gehaald want zij heeft iets met haar bloed. Sommige bloedplaatjes zijn ovaal inplaats van rond en de milt ziet dat als 'zieke' bloedplaatjes dus breekt ie ze af, met als gevolg dat Riette vaak moe is en ook aan bloedarmoede lijdt. Vorig jaar Juli was het zo erg dat ze een bloedtransfusie moest hebben, toen kwam Kyanu bij ons terwijl zij snel naar het ziekenhuis moest. Er was een lange wachtlijst in het publieke ziekenhuis systeem en ze zou nog lang niet aan de beurt zijn, maar ze heeft verteld dat ze graag een tweede baby wil en omdat ze al over 35 is, kan ze daar niet te  lang mee wachten. Als deze operatie nog een eeuwigheid uitgesteld zou worden, zou er van die baby niks meer komen. Gelukkig hebben ze daar rekening mee gehouden en is ze al snel opgeroepen.

Al me al heb ik niet veel slaap gehad dit weekend. Als resultaat lig ik al de hele week voor 9 uur s'avonds op bed.
Hopelijk wordt het vanavond niet veel later. Eerst een glaasje wijn waar een heel verhaal aan vast zit:
Scott had gisteravond een avond georganiseerd met een paar dokters, eten in een luxe restaurant en ziektes en medicijnen bespreken. Dit wordt betaald door het bedrijf omdat het een 'informatie avond' is.
Scott bestelde een fles wijn van $55 dollar die erg lekker was. Toen de fles op was haalde hij zijn gasten over om nog een glaasje te nemen. Ze stemden uiteindelijk toe dus werd er een tweede fles besteld.
Aan het eind van de avond kreeg Scott de rekening en viel bijna van zijn stoel: Scott had de fles van $55 aangewezen op de wijnkaart en de serveerster had na de bestelling de naam van de fles daarboven gezegd. Blijkt dat dat een fles van $185 dollar was.... En dat stond dus tweemaal op zijn rekening.
Daar hadden ze hem mooi even tuk. "Geen wonder", zei hij later tegen mij, "dat de serveerster zo aandrong om de overgebleven halve fles mee te geven".
Toen hij zag hoeveel hij ervoor betaald had heeft ie hem inderdaad mee naar huis genomen!

Ik was er eerst even misselijk van, het zweet brak me uit en ik moest even de waaier aanzetten om weer bij te komen. Ik wilde het niet eens proeven ook gisteravond want het zag er naar uit dat dat uit onze portemonee betaald zou worden omdat dat nooit goedgekeurd zou worden door het bedrijf. Maar nadat Scott het uitgelegd heeft aan zijn baas, is het allemaal goed gekomen gelukkig. Hij had er alle begrip voor.
Dus nou lust ik wel een slokje en ik ga het eerst erg goed op me tong laten pruttelen voordat ik het doorslik.

28-02-07

Gefeliciteerd deze week: Wendy Tuip, Jill Mulder, Pop (de vader van Roz), Nathalie Burger (Visscher), Petra Braan (vd Hogen)

Ik heb afgelopen donderdag een paar mensen gebeld met ons grote nieuws en de roddelpers heeft de rest voor zijn rekening genomen want mijn nieuwtje is inmiddels alweer een oudje: ik ben zwanger!! 
Geen dokters, prikken of operaties, gewoon ZOMAAR zwanger. We lopen nog steeds in een waas rond, wat een geluk he, het is een echt wonder.

Begin December was ik gestopt met borstvoeding geven en precies 4 weken erna werd ik ongesteld en toen niet meer. Dus vorige week dacht ik, zal ik een test halen...nee doe maar niet want die teleurstelling hebben we al jarenlang moeten beleven, laat maar zitten...
Ik heb er toch maar eentje gehaald want we zouden deze week onze tickets boeken om naar Volendam te komen in Oktober. Toen de test positief was werd ik opeens helemaal ziek in me maag en ik dacht echt dat ik flauwvallen zou! Na een uur kon ik nog steeds me broodje niet snijden van het trillen.
Scott wist niet wat ik aan het doen was, ik kwam met dat stripje uit de wc en vroeg of hij even de gebruiksaanwijzing wilde lezen en dan goed naar dat dingetje kijken.
Hij stond me een hele tijd stomverbaasd aan te kijken en heeft me meteen naar het laboratorium gebracht waar hij gewerkt heeft en zijn oude collega's hebben stiekem me bloed afgenomen en dat ook getest en ook dat was positief.  Vier testen later hebben we toch maar de dokter gebeld, die viel ook bijna van zijn stoel af.

En wat denk je, ik ben uitgerekend op de trouwdag van Helen en Martin! Hoe is het mogelijk.... Helen was natuurlijk erg blij voor ons maar ook erg verdrietig omdat ze nou Corey niet kan knuffelen en wij hebben elkaar al langer dan 3 jaar niet gezien. We weten niet wanneer we weer komen kunnen want nou wordt het wel erg druk, 2 kindjes onder 2 jaar oud, een nieuw huis laten bouwen, nieuwe baan... Oja nieuwe baan, OEPS. Ik heb het ze nog niet verteld want ik was namelijk diezelfde week begonnen. Over een week of 2 als we een beetje verder zijn en het gaat nog allemaal goed met de baby wil ik het wel vertellen. En dan maar hopen dat ze niet boos zijn. Maar ja, wie had dit nou kunnen weten??
En hier is het niet zoals bij jullie, dat je doorbetaald verlof krijgt. Als je met zwangerschaps verlof gaat dan krijg je gewoon helemaal niks, ook niet van de regering.  Dus het kost ze in feite niks en na een maand of 3 kom ik gewoon weer terug.

Vrijdag mag ik weer naar mijn verloskundige, hij houdt me goed in de gaten gelukkig. Ik heb de afgelopen week al twee keer bloed moeten geven om te kijken of de hormoon gehaltes goed stijgen en alles ziet er perfekt uit volgens hem.

Zaterdag hebben we het tegen Lu enzo verteld, iedereen krijgt meteen tranen in de ogen als we het vertellen haha leuk he. We hebben zaterdag avond bij Lu en Jan geslapen op Mount Tamborine en weer erg genoten. Het is lekker koud s'avonds op de berg en muisstil. Wel wat anders dan hier in de flat, aan de kant van onze slaapkamers loopt een hele drukke weg. We kunnen elkaar niet verstaan en moeten steeds erg hard praten en slapen dat is ook geen vredige oefening. Corey slaapt s'ochtends maar een uurtje hier, terwijl hij bij Bernice 3 volle uren slaapt.
Dus de stilte en de heerlijke geuren van de berg vielen goed in de smaak. Natuurlijk is het altijd gezellig bij Lu en Jan en Cees en Roz kwamen ook nog langs zondag ochtend om wat karweitjes te doen dus heeft Jan de barbeque aangestoken en hebben we met z'n allen lekker gegeten.

Vanochtend heb ik mezelf wat aangedaan toen ik me even zou uitrekken, ik voelde keihard 'KLIK' in me schouder en nou kan ik me hoofd helemaal niet naar links bewegen, me hele nek zit vast. Met veel pijn en moeite heb ik me uit bed weten te hijsen en ik kon niet rechtop staan, het zweet brak me uit en ik viel bijna om.  Na een uurtje kon ik me weer wat bewegen maar met veel pijn. Zo heb ik ook de hele dag op me werk gezeten dus ik ben helemaal doodop. Morgen kan ik gelukkig bij de fysio komen, die hebben me anderhalf jaar geleden ook erg goed met me rug geholpen.