05-12-07

Gefeliciteerd deze week: Dave Rijneker, Camilla Lautenschutz, Mick van Margreth en Jerry Boxma, Kayleigh van Ingrid en Hans Pul (Bont), Bianca van Ruud

Ik heb geen grote verhalen deze week.

Een beetje dingen uitgezocht en materialen en advies gezocht ivm een klein muurtje dat Scott alvast links naast het huis moet bouwen in de kerst vakantie. De rest daar werken we nog aan.

Het was niet echt een spannend weekend maar wel erg druk en vermoeiend want we zijn zaterdag uit geweest met al mijn collega's, dat was ons kerstfeestje. Jill, Richie en Vanessa hebben ons goed verwend met heerlijk eten bij een Spaanse Tapas restaurant en daarna een prive ruimte in een hele populaire club. Het was weer een ouderwetse gezellige puinhoop, met z'n allen schandalig aan de rol.

Zondag kwamen Eric en Fran vanaf de Gold Coast naar Brisbane, waar wij ze mee uit eten hebben genomen bij het lekker Turkse restaurant waar we graag komen. Daarna hebben we ze meegenomen om ons stuk beton te laten zien, dat wilden ze graag.
Toen nog even bij Pat en Bernice langs met ze, waar Corey zijn middag slaapje deed. Ze wilden hem namelijk graag zijn kerst kadootjes geven.
En s'avonds vroeg erop want we waren nog moe van zaterdag avond.

Verder helemaal geen nieuws hier, alles gaat lekker zijn gangetje.

12-12-07

Gefeliciteerd deze week: Louise Rijneker en Wesley Smit

Nou ik heb mazzel want me computer is vrijdag meegenomen door de computer dokter en nu is ie gelukkig alweer terug. Die dokter (Kevin) is iemand die Pat kent en hij heeft voor hun ook al het een en andere probleem verholpen met de computer.
Na 3 jaar was er voor het eerst iets echt mis met die van mij, hij wilde geen CD's meer herkennen. Kwam Kevin met een nieuw geval om erin te zetten, maar dat wilde mijn computer niet accepteren want er waren allerlei problemen met mijn Windows instellingen. Dussssss zei hij de gevreesde woorden: "Ik zal je computer mee moeten nemen."

"NEEEEEEEEEE!!!" Wilde ik roepen... maar besefte dat ik dan wel erg stakkerig zou overkomen. Wel heb ik hem op het hart gedrukt dat mijn hele leven in die computer zit. Hij gaf me een hele scheve glimlach...misschien was het omdat ik het zo zielig zei.
Toen hij ermee onder zijn arm de deur uit liep was ik misselijk.
Zondag belde hij om te zeggen dat ie klaar was en dat hij hem maandag zou langs brengen maar we zijn hem meteen op gaan halen.
Kevin woont in Redcliffe, dus zijn we eerst even gaan lopen in de wind langs het water want het is daar heel relaxed.

Relaxed....wat is dat? Ik sta onder spanning van dit onding waar ik een haat-liefde relatie mee heb. Want Kevin heeft alles moeten wissen en toen weer opnieuw erop moeten zetten. Met als resultaat dat er een heleboel niet klopt of net effe anders is of om wachtwoorden vraagt die ik niet heb.
Nou kan ik bijvoorbeeld niet de foto's van vorige week in de map van December zetten.
O maar dat is niet zo erg want gister kon ik (tijdens een proefritje) me verse pagina niet eens op het internet zetten. Toen moest ik hem weer bellen en heb ik onder zijn begeleiding allerlei dingen moeten veranderen.
Elk programma dat ik open, heeft weer een andere onplezierige verrassing. Ik raak aan de drank. Jammer dat ik op dieet ben; op het lijstje van dingen die ik mag hebben, staan geen flesjes bier.

Ik hou maar op met klagen. Hij doet het en ik kan op het internet komen, dat is het voornaamste.
Maar morgen ochtend ben ik weer de eerste aan de telefoon met Kevin. Het zal hem berouwen dat ie ons heeft geholpen haha. Nou ja hij heeft er voor betaald gekregen hoor, het was geen liefdadigheid. Me oma zou zeggen "Lait em moar werreke voir ze cente!"

Als iemand soms weet hoe Frontpage werkt, wil je me dan aub een email sturen? sandy_am73@hotmail.com

Er zal heus een hele simpele oplossing zijn zodat ik mijn foto's van vorige week in die map kan stoppen, maar flying solo dat vind ik eng met dit ding want straks druk ik ergens op en dan 'Poef!' alles weg ofzo.
Zo, nou weten jullie het allemaal... ik ben helemaal niet zo slim.

Het weekend was weer leuk, afgezien van het kille gevoel dat diep van binnen werd opgeroepen als ik keek naar de leegte onder mijn buro.

Corey heeft weer hier en daar gespletterd, we hebben wat gewinkeld voor kerstkadootjes, beetje gewandeld...

O ik had nog een grappig verhaal dat ik was vergeten te vertellen. Toen we kamperen waren met Amanda en Chris vertelde Amanda over de keer dat ze met haar ex vriend, Craig, ging kamperen. Hij was niet helemaal zuiver, moet ik wel eerst vertellen. Hij is ook verscheidene keren opgesloten geweest als ie weer helemaal de kluts kwijt was.

In ieder geval, ze waren dus kamperen met ze tweetjes en ze wilden een vuurtje bouwen maar waren het hout vergeten mee te nemen. "Geen probleem," zegt Craig, "ik rij wel even met de auto langs andere plekken om te kijken of mensen soms hout hebben achter gelaten."

Komt ie even later aanrijden bij hun tent en Amanda ziet rook uit de achterbak komen.... had ie een groot stuk hout in de achterbak gegooid dat nog brandde!!!
Geen vlammen meer, maar net als kolen weet je wel, helemaal nog roodgloeiend, 'want dan hoeven we het zelf niet meer in de fik te steken, zo is het makkelijker'. Groot gat in de bekleding van de achterbak natuurlijk en puur bedakt om dat gloeiende stuk hout eruit te krijgen.

We zullen zien of ik deze foto's erop krijg want ik heb al een half uur geen akkefietje gehad met de computer, er zal zo wel weer wat mis gaan. O nee dat moet ik niet zeggen he want dan gebeurt het ook. Nou... de foto's staan er zo op... hopen we.

19-12-07

Gefeliciteerd deze week: Pat, Estelle van Francis en Edwin Karregat, en Johan Loege

Het is helemaal wild in het winkelcentrum op het moment, je kan geen kant op van de zwermen met mensen daar.
De auto's staan overal; op het gras en de stoepen rondom het winkelcentrum zelfs, en het hockey veld aan de zijkant is ook aangewezen als parkeer plaats. En dat terwijl er 6200 parkeerplaatsen onder en op het dak van het winkelcentrum beschikbaar zijn.

Donderdag, morgen dus, zijn de winkels 36 uur non-stop open, van donderdag ochtend tot vrijdag avond. Het schijnt dat er elk jaar ook een heleboel mensen midden in de nacht in het winkelcentrum lopen, dus blijven ze die aktie herhalen.

Het is wel erg gezellig in de winkels, alles is heel mooi versierd en iedereen is aardig tegen elkaar. Dat is hier toch al zo hoor, dat ze erg aardig tegen je zijn in de winkels. Maar rond deze tijd net effe meer, je krijgt net aan geen zoen op je wang als je aan de kassa komt.

Ik loop elke dag langs mijn oude baas James, van de coffeeshop waar ik in '99 anderhalf jaar gewerkt heb, en dan ben ik weer erg dankbaar dat ik cursussen gaan doen om uit de horeca te stappen want jakkes wat hebben die het nou druk. De hele maand november en december kunnen we geen praatje maken, dat komt in januari wel weer.

Ik heb gelukkig alles al in huis, alleen het etenswerk niet. Vorige week vrijdag heb ik me doosjes met kadootjes voor me vriendinnen en familie al per TNT koerier naar Volendam gestuurd, voor het eerst in 12 jaar komen ze hopelijk voor kerst aan. Het is wel weer een opgave geweest  hoor om iets leuks te vinden voor 12 vriendinnen en de familie dat niet te zwaar is om te verzenden. Ik zou het liever zelf komen brengen natuurlijk want het is nou 4 jaar geleden voor mij. Veel te lang.

De koerier kost net zo duur als de post en het is veel veiliger. Het is me in het verleden jammer genoeg overkomen dat ze me doos naar me moeder stuk gemaakt hadden, een gat in de zijkant. Daar doorheen hebben ze gegraaid naar wat ze er maar uit konden trekken. Een mooi ondergoed stelletje voor Helen hebben ze gescoord, ik hoop dat ze er blij mee waren en hun teen erg hard hebben gestoten. Ook hadden ze papier van de andere kadootjes stuk gemaakt tijdens het graaien. Echt een teleurstelling en vooral omdat je niemand een stomp kan geven want je kan niemand aanwijzen als schuldige.

Toen ik de Australische Post opbelde, wilden ze er niks van weten, 'wij doen zoiets niet', en in Nederland kreeg ik hetzelfde antwoord. Leuk he.

Maar goed, op deze manier met TNT gaat het beter.

Zaterdag ben ik naar de 3e verjaardag van Vanessa's dochtertje Jaiden geweest, in een restaurant met een grote speeltuin aan het terras vast. Daar staat een hek omheen dat alleen grote mensen openen kunnen, dus kunnen de kinderen veilig spelen. Echt ideaal.
Scott is niet meegeweest, die was om 5 uur s'ochtends al de deur uit, me neef Louis halen en naar de Gold Coast om te surfen. Daar had hij afgesproken met zijn broer en met Chook.

Met Louis gaat het trouwens erg goed hier. Hij heeft, toen ie net in Brisbane woonde in Augustus, een baantje gekregen in een magazijn.
Dat is natuurlijk saai en vies werk, dozen inpakken in de hitte. Dus heeft ie bij het Casino in de stad gesolliciteerd. Daar is hij aan een zware training begonnen om croupier te worden en van de 140 mensen zijn er uiteindelijk 18 overgebleven, waaronder ook Louis. Dat is wel iets om trots op te zijn want ze nemen je niet zomaar aan.
Hij is vorige week begonnen en werkt momenteel voornamelijk nacht dienst, 'graveyard shift'.

Zaterdag in de namiddag, na Corey's middag slaapje, zijn we gaan lopen van Kangaroo Point naar de stad en langs het Casino weer terug naar South Bank en Kangaroo Point. Lichtjes kijken, want het is zo leuk versierd overal.
We vroegen ons af waarom er zoveel vijftigers liepen met cowboy laarzen en vestjes aan... toen kwam het weer bij me op dat Crosby, Stills & Nash speelden in de Botanic Gardens in de stad, waar we doorheen liepen

Zondag ochtend is Corey naar zijn eerste concert geweest; The Wiggles. Die zijn in een aantal landen beroemd. Het zijn vier volwassen mannen die allemaal leuke kinderliedjes zingen en hele leuke shows en DVD's maken. Ook wel beschreven als Back Street Boys op leeftijd en dan voor peuters. Corey vindt de DVD's te gek. Pat en Bernice hebben hem geleerd mee te doen met een paar liedjes dus toen die gezongen werden, waren zijn oren gespitst.

Ze hebben ook met Steve Irwin een heleboel opgenomen, ook in Amerika, en er zijn nou ook Wiggles onstaan in China en Zuid Amerika en nog wat landen.

Onze kennissen Rob en Julie hadden kaartjes voor ons gekocht omdat Scott hem een paar maanden geleden had geholpen met de voorbereidingen van zijn sollicitatie bij een medisch bedrijf, voor hetzelfde beroep als Scott, en dat is gelukt.
Twee maanden geleden wilde hij solliciteren bij Scott z'n werkgever dus heeft Scott hem weer geholpen en ook deze baan heeft hij gekregen.

Ik zag het niet zo zitten omdat Corey nogal snel bang is en ik was bereid om op de gang te zitten met hem, maar hij vond het helemaal geweldig en heeft anderhalf uur zijn volle aandacht op het podium gevestigd.

Eenmaal thuis gekomen om 12 uur wilde zijn middag slaapje maar niet lukken want hij was veel te opgewonden.
S'middags hadden we met wat vrienden afgesproken in een speeltuin in een park, waar de kinderen drie uur lang gespeeld hebben en wij met wat lekkers gezellig in het gras hebben gezeten.

Gister ben ik om 9 uur s'ochtends al naar het winkelcentrum gegaan met Bernice en Corey, zodat hij met de kerstman op de foto kon.
Hij doet zijn best om 'Santa' te zeggen: "SSSS....ahhhh" en zwaaide erg lief naar Santa met z'n handje terwijl we in de rij stonden om op de foto te gaan.
En toen.... mocht hij eindelijk met Santa in de slee zitten.... even erg lief lachen voor het vogeltje... VERGEET HET MAAR.
Tranen met tuiten. Santa had een goed idee, we zetten Corey weer in zijn wagentje en in plaats van mij, ging Santa stiekem achter de wagen staan terwijl ik achter hem schuil stond. En zo hebben we evengoed weer een foto met de ouwe man, met net zo'n nat en bedakkerig gezicht als vorig jaar.
Vorig jaar moest ik ook bij Santa op schoot en zo hebben we het toen voor elkaar gekregen. Kijk maar bij de foto's van vorig jaar december.

Toen we later weer voorbij liepen, zwaaide Corey weer erg lief naar de goeie man, met een grote grijns op zijn gezicht.
En vijf minuten daarna begon ie met overgeven, midden in het looppad in dat erge drukke winkelcentrum waar veel meer dan 6200 auto's geparkeerd staan.

Helemaal over zichzelf heen en een grote plas in zijn wagentje ook. En huilen dat ie deed! Gelukkig dat Bernice mee was, ook al waren we hulpeloos zelfs met z'n tweetjes. Want die natte doekjes doen niet veel met zo'n  hoeveelheid spijg. Ik had wel reserve kleren mee gelukkig, voor zolang totdat ie bij Bernice in bad kon terwijl ik met shampoo en de tuinslag in de weer was om de wagen schoon te spuiten in de achtertuin met Pat.
Ook een speciale gewaarwording om tussen al die mensen door een wagen vol spijg voor me uit te duwen....

Gelukkig was ie maar een paar uurtjes niet lekker, toen ik hem eenmaal de homeopatische druppeltjes had gegeven waar hij vorige keer ook beter van is geworden, begon ie op te knappen. En vandaag was ie weer de oude.

En nou is het alweer laat en ik wil nog even knutselen met dit programma want ik heb er nog steeds problemen mee.

Allemaal prettige kerstdagen toegewenst!

27-12-07

Gefeliciteerd deze week: Robert van Saskia en Gerrit, Casper Sombroek, Angela Schilder (ons Knobbeltje)

Volgende week geen site, dus alvast gefeliciteerd: Daniel en zijn dochter Amelie de Wit, Jessica Tuf, Alexander Tol en zijn omezegger Dean van Stella en Mike

Zo, deze week zit er op. We hebben elke dag genoten vanaf zaterdag, gezellig zitten en eten en drinken achter elkaar door, het leek wel een marathon.
Vandaag stond er voor het eerst niks op de kalender dus ben ik de hele dag in huis gebleven met slap haar en een ouwebakken shirt aan.
Scott was met Chris naar ons stuk grond om aan een muurtje te beginnen en het was vies weer buiten, dus Corey en ik hebben lekker met z'n tweetjes binnen gespeeld vandaag.

Onze kerst dagen zagen er zo uit:

Vrijdag 21 december
Dit was in feite 'vrijdag van de bouwvak' hier want nou is het hier zomer vakantie. Natuurlijk is het hier geen gekkenhuis net als in Volendam op de dijk maar wel erg lekker om te weten dat je nou een paar dagen vrij hebt en dat is wel een biertje waard. Jill, Richie en Vanessa hebben ons allemaal op een biertje getrakteerd in de bar naast ons kantoor. Daar gaven ze ons allemaal een digitale foto lijst, waar je al je foto's een voor een op voorbij laat komen. Je zet al je foto's op een kaartje die je in de lijst stopt.
Na een biertje zijn we allemaal al naar huis gegaan want zoals ik al zei, is het niet zoals bij jullie.
Ik heb nou lekker tot 4 januari vrij en Scott heeft er dan nog een week aan vast geplakt.

Zaterdag 22 december
S'middags naar de Gold Coast voor een kerst borrel bij Darryl en Simone en kadootjes geven aan onze pete kinderen. Veel gelachen en lekkers gegeten.
Corey heeft daar in zijn reis ledikant geslapen tot half twaalf s'avonds, hij heeft geen kik gegeven toen we hem overplaatsten in de auto en na een uur rijden in zijn eigen bedje.
Ik heb gereden want ik wilde de drukke week niet met een kater beginnen.

Zondag 23 december
Lekker vies weer met wind en regen de hele dag, kreeg ik toch nog dat Nederlandse kerst gevoel, ik moest alleen proberen de warmte te negeren maar als je uit het raam keek was het echt Nederlands weer en dan kreeg je bijna kippevel.
Om 11 uur s'ochtends gingen we al naar Pat en Bernice om kerst te vieren. Niet op eerste kerstdag dit jaar omdat ik graag een keertje bij Cees, Roz, Lu en Jan wilde zijn met kerst.
Bernice maakte altijd warm eten klaar met een bloedhitte in het huis en vorig jaar is ze eindelijk over gestapt op koude verse vis. Dat was een grote hit dus dit jaar weer zo.
We hebben onze buik rond gegeten, op de grond/stoelen/bank gelegen, kadootjes uitgepakt en s'avonds een tweede zitting gehad toen Louise en Ian kwamen met de kinderen. Vol en zoet hebben we nog een tijdje nagepraat.
Scott is erg gevoelig voor mosselen en oesters en dat hebben we weer geweten. We kwamen om half 12 s'avonds thuis en om vijf over half begon het feest. We zijn tot na 3 uur s'nachts wakker geweest, ik heb nog nooit iemand zo ziek gezien. Gelukkig sliep Corey bij Pat en Bernice zodat we s'ochtends even langer konden blijven liggen.
Scott heeft de hele dag plat gelegen.

Maandag 24 december
Terwijl Scott lag te kreunen op de bank heb ik Corey opgehaald en is Pat met me meegegaan naar de supermarkt om boodschappen te halen voor s'avonds.
Dan gaan we namelijk altijd naar de katholieke kerk in de stad waar me moeder altijd kwam als klein meisje.
Daarna eten we hier altijd lekkere Nederlandse dingen die ik zelf maak omdat je ze hier niet kan kopen (een uurtje of 5 in de keuken, maar het is het waard). Zo zet ik de traditie voort want Scott z'n familie deed dit niet en ik miste het zo omdat mijn ooms en tantes altijd zo gezellig bij elkaar zitten in Volendam. We doen het al jaren en zullen het blijven doen want Pat en Bernice vinden het ook leuk. Ik ben alleen met Pat en Bernice en Corey naar de kerk gegaan want Scott was nog ziek.
Simon en Kylie zijn ook komen eten, het was erg gezellig. Kylie is nou 7 maanden zwanger.
Scott heeft een kwartiertje bij ons gezeten aan tafel voordat hij weer moest liggen omdat de kamer om hem heen draaide.

Dinsdag 25 december
Scott voelt zich gelukkig iets beter en heeft een broodje kunnen eten.
Weer Nederlands weer, me gebeden zijn verhoord haha.
S'ochtends om 9 uur Louis opgehaald en om 10:30 waren we op Mount Tamborine, waar we met 14 mensen kerst vierden bij Lu en Jan in hun splinternieuwe huis. Ze zijn er vorige week in gaan wonen. Het is nog niet klaar maar wel leefbaar.
Daar hebben we toch gegeten.....pfffff..... Na het eten dacht ik 'nou kan ik twee dingen doen: liggen gaan en slapen, of een stevige wandeling maken.'
Zo zitten blijven met een buik vol dat was geen optie want het was uiterst oncomfortabel.
Dus zijn Roz en ik gaan wandelen en heb ik Corey in zijn wagen een paar goeie heuvels op geduwd. Dat scheelde enorm toen we terug kwamen.
Natuurlijk was het weer super gezellig. S'avonds hebben we nog tot half 9 bij Cees en Roz gezeten met Pop en Julie en Ross, die sliepen daar allemaal.
Rond kwart over tien s'avonds kwamen we bij Louis aan. Hij moest om middernacht beginnen met werken in het casino, dus hebben we zijn spullen opgehaald en hem weer naar de stad gereden. Anders moest ie in de regen naar de bus lopen enzo en dat is drie keer niks. Corey sliep toch heerlijk in zijn stoeltje dus dat extra ritje daar had hij geen erg in.
Eenmaal thuis gekomen heb ik geen idee hoe we de trap zijn opgeklommen want we waren echt kapot.

Bernice heeft trouwens dit jaar voor het eerst in 41 jaar haar huis verlaten op eerste kerstdag!
Omdat wij op Mount Tamborine waren, waren zij uitgenodigd bij Chris en Annet.

Woendag 26 december
We zouden dus helemaal niks doen maar toen had ik zin om mijn slow cooker te gebruiken die ik van Bernice had gekregen voor mijn verjaardag dus heb ik een groot stuk gemarineerde lam gekocht (de meeste winkels zijn hier open op tweede kerstdag). Ook had ik trek in duivekater, dat heb ik voor het eerst gemaakt dit jaar voor ons etentje na de kerk en die is helemaal perfekt gelukt. Ik heb er zelf niet veel van kunnen eten want eentje is die avond op gegeten en de andere had ik mee naar Lu genomen. Dus wilde ik het nog een keer maken want het was heel erg lekker geworden.
Ik dacht als ik nou toch al dat eten maak dan kunnen we net zo goed de familie uitnodigen. Dus hebben Pat, Bernice, Chris, Annet, Alana en Grandma hier gegeten.
Vandaar geen pagina op woensdag deze week maar een dag later want daar had ik geen tijd voor.

En nou zit ik dus lekker in me ouwebakken kleren al de hele dag. Morgen ga ik weer lekker niksen.

30 December gaan we weer naar Mount Tamborine, daar slapen we tot 3 januari om op het huis en hondje van Lu en Jan te passen. Ina, de zus van Jan, en haar vriend komen op vakantie en ze gaan met z'n vieren oud & nieuw vieren in Sydney.
Dus volgende week geen site.

Allemaal een gelukkig nieuwjaar toegewenst, veel plezier!