02-08-07

Gefeliciteerd deze week:  Annette en Jan Lollie

Een dag later deze week want woensdag zijn we vroeg naar bed gegaan. We moesten namelijk vanmorgen al om 5 uur de deur uit om naar de ivf specialist te gaan. Zaterdag zijn we ook al zo vroeg bij hem geweest, want toen ben ik begonnen met prikken in me buik.
De vorige keer ging het bij onze eerste poging mis omdat ik bijna geen eitjes groeide met het prikken, we hopen dit keer dus dat we wel in een keer door kunnen gaan.
Vanmorgen ging dokter Warren kijken of er genoeg eitjes aangemaakt waren om door te gaan en dat blijkt het geval te zijn dus we zijn halverwege! Ik heb nou nog meer prikken mee gekregen, het zijn er nou twee per dag....plus elk bezoek bloedprikken... ik voel me net als een speldenkussen.
Zondag moeten we weer erg vroeg bij hem komen, dan beslist hij of we volgende week woensdag of vrijdag moeten komen voor een operatie om de eitjes eruit te halen.
Dus het is nou erg spannend, steek maar aan al die kaarsen.

Afgelopen vrijdag en zaterdag heb ik hele leuke visite gehad; Willie, Gerie en Monique uit Volendam. Ze hebben het erg gezellig samen en ik zie ze alleen maar lachen. Monique is voornamelijk de chauffeur, die heeft het meeste lef van de drie om overal maar doorheen te rijden zo aan de linkerkant van de weg. Gerie moet overal op passen zodat ze niks kwijt raken en Willie wijst de weg. 
Ik kende ze helemaal niet, we hebben alleen via de email een paar keer kontakt gehad dus het was wel leuk om ze een beetje te leren kennen. Ik weet nou dat Monique teveel pyjama's heeft en dat Willie bang is voor roltrappen.
Maar zonder dollen, het was erg gezellig met ze.
Behalve in de auto, dat was niet gezellig, toen hebben we allemaal schade aan onze trommelvliezen opgelopen. Corey heeft keihard gehuild toen ze allemaal in de auto zaten omdat ie bang is van mensen die hij niet kent, zo dicht bij hem zoals in de auto. Buiten de auto mochten ze tegen hem praten en hem aanraken enzo en liep hij zelfs naar ze toe, maar met dat we weer in de auto stapten begon ie weer te brullen. Dat heeft ie altijd maar dat moet wel over dat eenkennige want begin volgend jaar moet hij naar het kinderdagverblijf en dan moet ie er toch aan geloven.

Ik zet hier wat leuke foto's op die ik van ze heb overgenomen en op Willie's myspace kun je de rest van hun foto's zien, over het afgelopen weekend lezen en hun Australische avonturen volgen:

http://stekeraip.spaces.live.com/blog/

Wij hebben een hele lange dag gehad vandaag. Na het doktersbezoek hebben we Corey gehaald want die slaapt bij Pat en Bernice als we die vroege afspraken hebben. Toen moesten Corey en ik mee naar Scott z'n werk afspraken, hij had er twee vanochtend dus hebben Corey en ik gewinkeld en een ijsje gegeten samen en ons eigen verveeld terwijl we op Scott wachtten. Dat was omdat we vanuit Scott z'n laatste afspraak meteen de snelweg op moesten naar de Gold Coast toe, om alle kleuren van ons nieuwe huis door te nemen met het bouwbedrijf. De mensen die dat doen zitten dus een uur bij ons vandaan, aan de Gold Coast. We kwamen vanavond om 6 uur helemaal bekaf thuis.
Net even erg lekker gegeten samen en nou ga ik snel de foto's van de reizigers erop zetten en dan zal ik wel in me buro stoel in slaap vallen.

08-08-07

Gefeliciteerd deze week:  Lorena van Marije en Daniel de Wit, Simoon van Arjen en Larissa Staubach, mijn ome Cor Jonk en Sylvia Puppe.

Deze week vrijdag word ik geopereerd, dan worden alle eitjes eruit gehaald. Maandag 13 augustus worden er twee embryo's ingebracht. Corey is twee jaar geleden op 14 augustus ingebracht, dat is wel sterk he. Want dit kun je niet plannen, wanneer het allemaal gebeurt ligt aan je cyclus en je bloed resultaten en nog veel meer.
Ik hoop dat het een goed teken is.

Ik heb het nou wel gehad met al die prikken, gelukkig is vanavond de laatste voorlopig want ik kan geen plekje meer vinden dat niet zeer doet of blauw is. Gister avond moest ik om precies 10 uur mezelf een prik geven die erg zeer deed. Diezelfde prik had ik afgelopen vrijdag avond ook al, dan zet die plek gelijk op in een grote rode warme bobbel en dat blijft een paar dagen zeer doen.
Die andere prikjes doen lang niet zo zeer, die ik elke ochtend heb, maar deze mag de dokter van mij in zijn eigen buik stoppen.
Vanavond om precies 10:15 heb ik twee andere prikken, die maken dat ik over precies 36 uur een eisprong heb, zodat de eitjes zeg maar 'rijp' zijn.
Dus 36 uur na deze prikken, op vrijdag ochtend,  ga ik slapen op de operatie tafel.

De tweede week van mijn nieuwe baan is achter de rug en ik ben erg blij dat ik de sprong gewaagd heb. Ik moet nog heel veel leren maar dat terzijde ben ik al helemaal ingeburgerd want Jill, Richie en Vanessa zijn erg leuk om voor te werken. We kennen elkaar natuurlijk erg goed en ik weet vrij veel over alles wat ze doen, dat helpt. Ook werk ik graag met Michael, die voorheen bij Crest onder mij werkte, en Riette.
Ik ga de boekhouding en internationale logistiek beheren, dus het wordt heel intens de aankomende paar weken.

Al met al ben ik in een wervelwind terecht gekomen, alles is tegelijk op m'n dak gevallen, maar het gaat allemaal goed.

Jill en Vanessa zijn vanmorgen naar New York vertrokken tot maandag ochtend en de week erna gaan Jill, Riette, Richie en Vanessa naar Europa voor een paar weken, allemaal zakenreizen, dus tussendoor hoop ik zoveel mogelijk van ze te leren zodat ik goed functioneren kan terwijl ze afwezig zijn. Michael en ik zijn dan nog maar met z'n tweetjes zie je.

Het is bijna tijd voor mijn prikken dus ik zal de foto's erop zetten.

15-08-07

Gefeliciteerd deze week:  Estelle van Jenny en Guido Woerlee en Dave Kes

En Marc van Ageeth en Johan de Kim nog gefeliciteerd van vorige week, domweg vergeten te vermelden. Ik geef de hormonen weer de schuld.

Alles is goed gegaan het afgelopen weekend. Vrijdag, zoals gepland, ben ik geopereerd om de eitjes eruit te halen.
Ik had 12 eitjes, waavan er 6 goed waren. Daarvan zijn er 4 bevrucht, waarvan er 2 perfekt waren en 2 iets minder. De 2 perfekte embryo's zijn ingebracht en de andere 2 zijn bevroren voor het geval dat we ze ooit nog nodig hebben. Wat hopelijk niet het geval is. Er is overigens geen garantie dat ze het ontdooings proces overleven.

In plaats van maandag wilde specialist me zondag al zien om de embryo's terug te zetten, dus dat is weer een dag minder wachten. Dat had hij zaterdag ochtend vroeg besloten.
Dinsdag 28 augustus mag ik bloedprikken om te kijken of ik daadwerkelijk zwanger ben.
Een lange wacht.
Ik heb een hele tas met pillen en prikken meegekregen, dacht ik effe erg stom dat ik van al die prikken was verlost, krijg ik er nog veel meer!
Er hangt een heel schema aan de koelkast met wat ik allemaal moet nemen en wanneer want het is teveel om te onthouden.

Dit keer had ik wel meer last omdat ik meer eitjes had, dus maakt je lichaam zoveel meer hormonen aan als ze eruit gehaald zijn. Zaterdag voelde ik me behoorlijk belabberd en me buik was erg opgezwollen, alsof ik al 5 maanden zwanger was. Dat is gelukkig afgezakt, het is nog wel een beetje opgeblazen maar me broek kan weer dicht en het doet niet zeer meer.

Zaterdag middag hadden we een verjaardagfeestje bij Steve en Merideth voor Flynn die 1 jaar oud wordt.
Ze hadden, zoals de meeste verjaardagfeestjes, zo'n opblaas kasteel in de voortuin om de kinderen te vermaken. En waarom dat weten we niet maar elke keer als Corey zo'n ding ziet dan gaat hij trillen en is ie helemaal in paniek, waardoor hij me erg stijf vasthoudt en op me schoot blijft zitten totdat we weer naar huis gaan. Voor mij wel leuk want dat doet hij nooit, hij is echt een 'doenerig' kind en kan geen seconde stil zitten. Maar wel zielig voor hem want er is geen ontkomen aan die dingen tegenwoordig.

Zondag zouden we me neef uit Volendam, Louis Lautenschutz, ophalen in de stad, waar hij tijdelijk bij iemand logeert maar dat kon niet omdat we s'ochtends weer naar het ziekenhuis moesten voor de embryo's. Mijn specialist geeft al zijn patienten voor die ingreep genoeg valium om een reus uit te schakelen en daarna moet je, terwijl je in een comfortabele ligstoel ligt, een heel glas brandy en 7-up nemen. Je krijgt er nog kaas en toastjes bij ook op een mooi bordje.
Dan krijg je nog meer valium mee die je bij thuiskomst meteen moet nemen.  Dus ik lag de rest van de dag uitgeteld op bed.
Twee jaar geleden moest ik die valium die ik nou mee naar huis kreeg, al nemen toen ik nog in het ziekenhuis was, met dat glas brandy. Ik weet dus niet meer hoe ik toen ben thuis gekomen. Daarom krijg je ze nou mee, zodat je man je niet de trap op hoeft te sleuren.
S'avonds hebben we pizza's bij Pat en Bernice gebracht en hebben we even gezellig gegeten met z'n allen.

Maandag hadden Scott en ik alletwee vrij omdat we oorspronkelijk die dag naar het ziekenhuis moesten, dus s'middags hebben we Louis toen opgehaald en hebben we hem meegenomen naar Mt Coottha voor een ijsje. Meer spannende aktiviteiten zaten er helaas niet in voor hem omdat ik me nog niet helemaal lekker voelde. Ik moest mezelf echt met tegenzin uit de bank rollen om in de auto te stappen.
Hij is hier voor onbepaalde tijd en probeert op het moment werk en een slaap plaats te zoeken.

Vandaag had heel Brisbane vrij in verband met de kermis in de stad. Niet kermis zoals bij jullie hoor, helemaal niet de moeite waard, dus wij hebben de dag dan ook niet benut om erheen te gaan.
Vanmorgen om 9 uur moesten we weer  bij Melissa zijn omdat het kantoor aan de Gold Coast fouten in hun kontrakt hadden gemaakt, dit kontrakt is voor alle kleuren en materialen die we gekozen hebben. Scott en ik hebben in het weekend elk lettertje doorgenomen omdat we al een gevoel hadden dat er waarschijnlijk verscheidene fouten in zouden staan. Niet dat ik er uitgerekend dit weekend zin in had maar dat moet ook allemaal doorgaan.

Dus dat heeft Melissa weer allemaal voor ons recht getrokken. Zij is 40 minuten rijden bij ons vandaan dus als ik alle uren optel dat we dat ritje al hebben gedaan, dan kom ik wel op een paar weken uit.
En er is nog steeds een punt in ons kontrakt waar Scott niet blij mee is en dat willen ze op het hoofdkantoor niet veranderen dus nou moet Scott met een van de bazen praten want wij geven niet toe.
Zolang wij ze geen toestemming geven om verder te gaan, kan het kontrakt niet naar de gemeente doorgestuurd worden en wordt er niet gebouwd. Ik hoop dat ze dit snel oplossen.

Na onze vergadering met Melissa zijn we naar een visafslag gereden die daar een kwartiertje vandaan zit en hebben we een kilo verse grote garnalen en vier erge lekkere dikke zalmmoten gehaald.
Dat hebben we met Pat en Bernice opgegeten bij hun thuis met sla en patat en na een wijntje, een tokkie en een uurtje spelen met Corey zijn we aan de tweede ronde begonnen want er waren nog garnalen over.
Mmmmmm erg lekker en een gezellige middag.

22-08-07

Gefeliciteerd deze week: Gijs Kok, Chris Kane en Pieter van Petra en Jacco vd Hogen

Familie Zwarthoed uit de Wethouder Koningslaan: het pakketje is vandaag aangekomen, erg bedankt! Dat zal vast geluk brengen hoor, erg lief van jullie.

Ons kontrakt kan nou eindelijk naar de gemeente, vandaag belde Melissa ons om te melden dat het hoofdkantoor eindelijk dat ene punt uit het kontrakt heeft geschrapt.
Wanneer ze beginnen met bouwen dat weet ik niet maar het zal nou  niet lang meer duren.

Wat weet ik? Even denken weer. Afgelopen zaterdag hebben we van alles gedaan in het grote winkelcentrum, even lekker gegeten samen en dingen regelen en kopen.
S'avonds kwamen Pat en Bernice bieten met vis en butter en eek eten. Dat vinden ze het allerlekkerste van alles wat ik maak.

Zondag gaf Eric een feestje ter gelegenheid van zijn 60ste verjaardag. We bidden al maanden om regen en laat het nou uitgerekend op de dag van zijn feestje beginnen met storten. Keihard, met harde wind en ijskoud ook. Het is nou nogal bezig.
Ze hadden catering geregeld, met geroosterd vlees en een buffet met van alles en we zouden aan lange tafels in de tuin zitten.
Gelukkig pasten de tafels in de garage en is het toch niet helemaal in het water gevallen. Het eten was lekker en het was gezellig, meer heb je niet nodig.

Vandaag zijn we verhuisd met het bedrijf, gister middag om 3 uur begonnen we met inpakken, effe snel in twee uurtjes. Het was een puinhoop natuurlijk maar alles is nou in het nieuwe kantoor. Daar is de puinhoop nog groter want de electricien is nog bezig met draden trekken, de schilder was vandaag de muren nog aan het schilderen, de kraan in de keuken doet het nog niet en de telefoon wordt morgen pas aangesloten en ook het internet. Dus moet ik me werk laptop mee naar huis nemen en hier me emails binnenhalen voor het geval er iets erg belangrijks aan de hand is.
De  heeeele dag door krijg je emails uit China, jeetje wat een heen en weren. Ze houden me druk bezig in ieder geval.

Jill, Riette en Vanessa hebben het ook erg druk en die vliegen morgen voor drie weken naar Europa, voornamelijk voor twee bezigheden: werk en zuipen. O, en Jill en Riette zoeken ook nog hun vrienden en familie op. Richie zou ze de week erna achtervolgen voor een weekje maar er zijn een paar dingen fout gegaan in China bij een aantal fabrieken die produkten voor ons maken, dus we moesten met spoed zijn tickets veranderen en nou vliegt hij vanavond al naar China voor anderhalve week om het proberen op te lossen. Dus Michael en ik zijn helemaal alleen in het nieuwe kantoor, omringd door stof, werklui en dozen. Ik hoop dat we het internet aan de praat krijgen morgen want dat soort dingen neemt Richie normaal gesproken voor zijn rekening.
Ik heb morgen vrij en vrijdag ook, maar vrijdag ga ik toch even twee uurtjes naar Michael toe om hem te helpen.
 
Corey begon gister verkouden te worden. Scott was gisteravond op een diner / doktersvergadering die hij georganiseerd had. Terwijl hij van een malse biefstuk met een rood wijntje genoot, probeerde ik thuis Corey te troosten want die was huilend wakker geworden. Opeens begon ie toch over te geven! Helemaal over zichzelf heen en overal om hem heen. Op de vloerbedekking lag het wel een halve centimeter dik... Hij was er zelf zo van geschrokken dat ie zich stevig aan mij vastklampte, schreeuwend. Ik dacht 'waar moet ik nou beginnen?' dus heb ik Pat gebeld en die is meteen gekomen terwijl ik Corey alvast in het bad deed. Hij heeft naast het bad gezeten en Corey aangekleed terwijl ik alles heb schoongemaakt.

Dat soort dingen gebeuren altijd als Scott er niet is, de vorige keer ook al. De duivel speelt ermee.

Nog vijf nachtjes slapen, dan horen we of ik zwanger ben. Tot nu toe ziet het er goed uit.

29-08-07

Gefeliciteerd deze week: me pijtje Jeannet Lautenschutz, Bianca (Eerdhuizen) Buijs, Tiny (de moeder van Marco, Henk en Ingrid Post) en Finn van Anna en Alexander van Vlaanderen

Nou, na 16 lange dagen wachten mochten we gister ochtend om 7 uur komen om bloed te prikken. Om kwart over 9 mochten we bellen voor de uitslag: mislukt.

Al dat getetter aan me lijf, een opgezwollen buik vol blauwe plekken, een beschadigde bankrekening, en allemaal voor niks.

Toen Scott de telefoon neerlegde en zei dat de uitslag negatief was, dacht ik eerst dat ie zou zeggen 'geintje'. Want dit kan toch niet? Maar het is dus geen geintje.

We hebben nog wel twee bevroren embryo's, volgende week donderdag gaan we bespreken wanneer we die gaan gebruiken. Als het goed is kan dat over drie weken ofzo al, het ligt er net aan wat mijn lichaam doet.
Natuurlijk hebben die embryo's het ook zwaar te verduren ; ze moeten het ontdooien maar zien te overleven.
We hopen dat dat gaat lukken want dat betekent dat het hele circus dat eraan vooraf gaat me bespaard blijft dit keer ; die paar weken van te voren steeds om 5 uur s'ochtends naar de specialist in de stad en wekenlang prikken, gevolgd door weer een operatie.

Het was ook een fijne week op me werk, vorige week donderdag moest onze telefoon internet aangesloten worden maar de klojo die ervoor betaald wordt om dat allemaal te regelen, heeft er een regelrecht kutzootje van gemaakt. Hij heeft me de hele week beloftes gemaakt zonder die na te komen.
Michael en ik zaten daar in dat kantoor met alle dozen en troep nog steeds, zonder kontakt met de buitenwereld. We moesten steeds alle emails thuis downloaden en dan proberen in het kantoor weer alles op te volgen want we moeten aan de computer op het werk aangesloten zijn om met de bestanden te kunnen werken.
Elke dag krijg ik een stuk of 35 - niet overdreven - emails van mensen in China over van alles wat ze nodig hebben en weten willen.
En die lul in de pot bezorgde ons nachtmerries met zijn onprofessionele gedrag, ik heb dagen lang netjes geluisterd naar hem, terwijl ik van binnen schreeuwde.

Nou hij heeft het geweten maandag, ik weet zeker dat ie s'avonds aan de eettafel over mij heeft verteld thuis want ik heb me helemaal op hem uitgeleefd.
Mijn uitschieter heeft blijkbaar geholpen want diezelfde avond is het internet nog aangesloten en de ochtend erna is het telefoonsysteem geaktiveerd.

Vandaag had ik de hele dag een cursus, ik hoop dat ik morgen positieve energie aantref in het kantoor.

Scott maakte me wel blij gister middag, toen hij thuis kwam met twee bosjes tulpen om me op te vrolijken, lief he.

Hij is vanochtend vroeg weer voor zijn werk vertrokken naar Mount Isa, de mijnstad vol rode stof, werkmannen en een paar dronken aboriginals.
Vrijdag avond komt ie weer thuis, rond een uur of tien. Hij moest om 7:50 vliegen maar toen hebben ze een hele tijd in het vliegtuig gezeten en moesten er weer uit, er was iets mis. Voordat ze een ander vliegtuig gevonden hadden, was het 11 uur dus hij heeft net een kwartiertje geklaagd aan mijn oor, toen hij belde. Hij moest zijn dokters praktijken bellen om afspraken te verzetten enzo, een heel gedoe.

Al met al mag deze week ook in het zwarte boek, samen met die week voor Pasen.

Pat en Bernice boden aan om me vanavond mee te nemen naar hun favoriete visrestaurant, waar we afgelopen vrijdag ook vingerlikkend en vol als een toeter uit gerold zijn, zo lekker of dat was.
Maar ik wilde liever thuis blijven, dus hebben ze hier net met mij spaghetti gegeten. Ook lekker.