02-04-08

Gefeliciteerd deze week: Sjon Karregat, Vincent van Jolanda en Gerard Koning, Niek van Sandra en Michiel, Demi van Hilda en John Tuip, Jazz van Brenda en Niels Tuip

En Elly en Richard Steur gefeliciteerd met de geboorte van hun zoon Nick!!

Daar zijn we weer, gewoon weer thuis en gewoon weer aan het werk.
Gerrit zegt altijd "Je moet af en toe weg gaan want dan kun je ook weer thuis komen" en dat is een lekker gevoel, dat thuis komen.

We hebben een hele mooie week gehad, weer enorm genoten van elkaar en van de omgeving en de rust.
We zijn zaterdag avond al terug gekomen in plaats van zondag, want het weer sloeg vrijdag avond om. Toen het zaterdag ochtend nog steeds noodweer was, hebben we eerst  rustig ons ontbijtje gegeten, krantje gelezen, tv gekeken, lunch gemaakt en toen besloten we om onze spullen in te pakken en naar huis te gaan. We hebben er in totaal 7 uur over gedaan, met twee pauzes van elk 45 minuten zodat Corey rondjes kon rennen in de speeltuin bij McDonalds.
Corey werd wel een beetje ongeduldig en begon te jengelen op het laatst maar dat kwam ook  omdat ie moe werd dus hij is een uur voordat we thuis kwamen in slaap gevallen, rond zijn normale bedtijd, en toen hebben we hem zo in zijn bedje kunnen leggen.

Op de heenweg hebben we er de hele dag over gedaan, omdat we langere pauzes hadden.  Eerst zijn we gestopt voor wat lekkers bij het hele grote pompstation waar van alles is (daar halen we altijd een chocola croissant en koffie als we op de snelweg rijden) en toen kwam mijn oude collega Janice (van mijn tijd in het laboratorium) erin lopen met haar man Laurie. We schrokken er allemaal van want het is wel anderhalf uur bij haar huis vandaan en ook niet in de buurt van waar wij wonen. We hebben erg gezellig bij gepraat. Ik ben altijd bevriend met haar gebleven maar we hebben elkaar al een paar maanden niet gezien dus we waren erg blij met deze verrassing.

Toen zijn we doorgereden naar Noosa, Castaway Beach (Sunshine Coast), waar Duncan en Tanya wonen. Dat hadden we eerder die week al afgesproken met ze. Daar hebben we weer gezellig gezeten en allemaal gepraat zonder adem halen omdat we die ook al een tijd niet hadden gezien. Ik had een lekkere zelf gemaakte frambozen-yoghurt cake meegenomen en Tanya had veel lekkers op tafel gezet dus met een volle buik begonnen we aan de lange rit. Corey heeft leuk gespeeld met Callie en Cameron,  die was er ook klaar voor.

En om 6 uur s'avonds kwamen we eindelijk op onze vakantie bestemming aan, net op tijd om nog snel vis en patat te halen want rond 7 uur zit alles daar op slot.
Er is echt helemaal niks daar, een paar kleine winkeltjes en dat was het. Anderhalf uur bij de volgende plaats vandaan, welke kant je ook op rijdt.
Perfekt om te relaxen. Als het weer dus meezit en dat was gelukkig zo de hele week, tot vrijdag middag. Want als het regent dan kun je hem wel schudden... een paar interessante tijdschriften vullen dan wel een middag maar dan heb je het echt wel gehad.
Maar als de zon schijnt dan heb je een stukje van de hemel om je heen. Je voelt de energie je lichaam binnenstromen als je om je heen kijkt.

Corey heeft het ook erg leuk gehad; elke dag s'ochtends om 7 uur al lopen langs het strand, daarna allemaal zwemmen, spelen en spartelen, dan een slaapje en in de namiddag weer in het water spelen, gevolgd door een stoeipartij met zijn pappa en tekenfilmpjes tijdens een knuffelpartij met zijn mamma.
Geen wonder dat ie altijd blij is.

Zondag zijn we s'ochtends al naar Pat en Bernice gegaan met wat lekkers mee. Corey rende het huis in om ze te zien!
We zijn naar ons huis gereden om even te kijken wat ze gedaan hebben de afgelopen week en Chris en Annette zijn daar ook gekomen. Alle buren (de enige twee huizen die naast ons staan) waren buiten  aan het werk in de tuin dus hebben we even gezellig staan praten en de Troys kwam ook kijken.
De rest van de dag hebben we gezellig doorgebracht bij de oudjes thuis met Chris en Annette en Alana. Ik heb lekkere vis op ze Volendams gestoofd en Scott heeft patat gehaald, gezellig tafelen met z'n allen.
Dus we waren blij dat we zaterdag al terug waren gekomen want deze zondag was leuker dan de geplande zondag langs de weg.

Ik ga me kopje thee opdrinken, met wat lekkers erbij dat Nathalie ons heeft gestuurd. Er stond bij thuiskomst een doosje vol leuke verrassingen op tafel. Bedankt Natje! Ik heb je al proberen te bellen maar kreeg geen gehoor dus ik probeer het deze week nog wel een keer.

Volgende week zal ik wat vertellen over de geschiedenis van The Town of 1770, vanavond is me puf op.

09-04-08

Gefeliciteerd deze week: Eline Tol, Ome Cor en Henk Lautenschutz, Simon Tuip, Laura Bond, Leo Visscher van Nathalie en Jack

Jannig stuurde me gister een berichtje, die ligt al 4 dagen in het ziekenhuis in Murwillumbah, aan de voet van de berg waar zij en Malcolm wonen. Ze kon geen adem halen en er bleek vocht in haar longen te zitten en haar hartslag was onregelmatig. Ze heeft immers een paar weken geleden een nieuwe hartklep gekregen, dus dit is vrij ernstig.
Hopelijk horen we deze week meer.

O ja.. de geschiedenis van The Town of 1770 zou ik nog vertellen.
Nou ja in het kort is dit de tweede plek in Australie waar Captain Cook aan land kwam. Hij kwam hier 23 mei 1770 aanzeilen en zodanig wordt dit plekje de geboorte plaats van Queensland genoemd.

Als je echt super veel interesse hebt, kun je hier verder lezen:
http://www.townof1770-agneswater.com.au/history.htm

Na mijn grote verhaal en lange rits met foto's van vorige week is het deze week rustig.

Afgelopen donderdag zijn Michael en Yvonne verhuisd naar hun nieuwe huis, vlakbij ons nieuwe huis.
Michael was nog in West Australie (daar werkt hij door de week een paar maanden lang), 7 uur vliegen naar het westen, en zou vrijdag avond pas thuis komen. Yvonne had niemand om te helpen dus heb ik Corey naar de oudjes gebracht voor zijn middag slaapje en ben Yvonne gaan helpen. Scott was vroeg begonnen met werken s'ochtends dus die is al vroeg in de middag gekomen om ook te helpen. Hij heeft de bedden van de kinderen in elkaar gezet en opgemaakt enzo, zodat die in ieder geval normaal naar hun bedje konden s'avonds.

We hebben het weekend grotendeels met Michael en Yvonne en de kinderen doorgebracht, nog een beetje helpen met de verhuizing enzo en ook om de gezelligheid. Michael's ouders waren vrijdag uit Melbourne gekomen en daar kunnen we het altijd goed mee vinden dus zijn we met z'n allen uit eten gegaan zaterdag avond, in dat restaurant waar die speeltuin aan vast zit, waar we laatst met alle vrienden waren geweest.
Zondag heb ik een grote pan Nasi Goreng gemaakt met gemarineerde kip en satesaus en een lekkere cake. Dat hebben we allemaal meegenomen naar Michael en Yvonne en daar hebben we gezellig weer gezeten.
Dat hadden we aangeboden omdat Yvonne al genoeg te doen had met haar schoonouders op visite en onverwachts ook de hippie zuster van Michael erbij. Anita is erg leuk en echt een hippie, ze woont een beetje hier en daar en daar en daar. Bij vrienden of in de auto slaapt ze. Ze vertoeft veel in Nimben. De mensen die hier zijn geweest weten wel hoe dat plaatsje is. Daar hebben de vrouwen allemaal harige benen en oksels en is iedereen de hele dag stoned.

Het ligt vlakbij Byron Bay, een hele mooie omgeving. Stukje geschiedenis: in de jaren 70 zijn alle hippies daar naar toe getrokken voor een feest, met als doel het regenwoud te redden. Uiteindelijk hebben ze 3% kunnen redden door het inzamelen van geld tijdens een benefietconcert en zijn ze uiteindelijk blijven hangen. Er werd veel wiet gerookt en die traditie is blijven bestaan. Hoewel het niet legaal is, bestaat er een soort "kijk door de vingers" houding bij de politie omdat de inwoners van dit dorp geholpen hebben heroine verslaafden weg te jagen (die kwamen naar nimbin met de gedachte van drugs is legaal daar, de inwoners vinden het gebruik van wiet ok, maar heroine absoluut niet). Dus al met al: je kunt er wiet kopen.  Het dorpje bestaat letterlijk uit 1 straat en je gaat echt terug de tijd in. Alle winkeltjes en huizen hebben hippie kleuren en de mensen zien er met hun kledij ook nog echt uit zoals de Cats van vroeger. Alle shops zijn pro wiet en laten propaganda van vroeger en nu zien in hun oorlog tegen het verbieden van wiet. Ze hebben een museum waar als je naar binnen loopt, het een grote wiet handel is. Natuurlijk gaat alles onder de tafel want, wiet is nog steeds illegaal. Ondertussen zijn er wel dagelijkse jointrol lessen!

Maar Nimbin is meer dan alleen drugs. Er wonen rond Nimbin een hele hoop mensen met een Alternative lifestyle. Zo'n 5-10 km in de heuvels zijn een aantal communities (gemeenschapjes) die samen proberen om alleen maar van het land te leven zonder veel invloeden van buitenaf. In complete harmonie met de omgeving. Electriciteit van zonnenpannelen, waterkracht en wind en tuinen waarin ze groente fruit verbouwen en hun eigen uitwerpselen composteren en afvalwater zuiveren en op het land hergebruiken. Tuinen helemaal in harmonie en in evenwicht. Nemen van het land en weer terug geven aan het land. Sober leven, maar wel met heel veel voldoening.
Hm... zij liever dan ik. Ik ga liever naar de wc dan dat ik het in een emmer doe en in de tuin kieper.

Ik moet eerlijk zeggen dat hoewel wij wel vaak naar Byron Bay zijn geweest, we nog nooit in Nimbin zijn geweest. We zeggen wel elke keer 'zullen we even kijken?' maar dan rijden we evengoed maar verder.

Deze week wat foto's van andere sites gestolen, om je een idee te geven van hoe het er daar uit ziet.

16-04-08

Gefeliciteerd deze week: Pijtje Tiny Lautenschutz, Jack Visscher, Kenny van Barbara en John Schilder, Marieke Tol, Gerie Steur, Jolanda en Rosalie Koning

Marije en Daniel de Wit gefeliciteerd met de geboorte van hun zoon Dylan op 8 april!

Zoals sommigen hebben gezien had ik gister problemen met me site. De server heeft het een en ander veranderd  en toen liep alles hier in de soep. Tot 23:15 s'avonds met zo'n nerd aan de telefoon gezeten en die kon de klus maar niet klaren.

Ik werd helemaal gek. Me site effe weg! Ik moest om het maar even grof te zeggen zowat spijgen.
Boos ben ik op bed gegaan en boos weer wakker geworden.

Toen kwam vanmiddag Jill uit China terug en die is de reddende engel geweest en heeft het vanaf zijn eigen computer helemaal in orde gemaakt. Het was iets heel voor de hand liggends.
Maar niet voor mij dus want ik weet alleen hoe ik een nieuwe pagina moet maken, technisch aangelegd dat ben ik niet.

Nieuws?
Het huis gaat goed. De badkamers zijn getegeld. De garage deur is te laat, had ik al verwacht want ik heb voor dat bedrijf gewerkt en ze zijn hopeloos. De keuken is iets te laat maar wordt deze week erin gezet.
Ivf dat schiet niet op want ik moest eerst twee keer ongesteld worden voordat we weer mochten beginnen maar de eerste keer is al 17 dagen te laat. Gewoon omdat me lichaam weer een knal heeft gehad.
En verder gaat alles lekker.

Ik kreeg van de week een filmpje toegestuurd van een stukje dat uitgezonden werd tijdens de show Love & Kick'n van Kees en Jenny. Ze zijn wel goed hoor, me buik was stijf van het lachen.
Naar aanleiding daarvan heb ik aan iemand gevraagd of je die shows niet ergens op het internet kan bekijken en meteen kreeg ik een link toegestuurd.
De LOVE doet namelijk niet wat de Nederlandse TV zenders doen, dat je alles bij www.uitzendinggemist.nl kunt bekijken.

Ggelukkig voor mij zijn alle afleveringen van Love & Kick'n hier te vinden:
http://www.showpics.nl/gallery/gallery2/v/loveandkickin/

Voor de mensen van buiten Volendam; Jenny Smit en Kees Tol presenteren dit programma drie wekelijks en praten met bekende en interessante mensen. Het is een kijkje waard.

Scott had zaterdag een vrijgezellendag aan de Gold Coast en bleef daar ook slapen (Go-Karting en een barbeque bij de bruidegom thuis) dus Corey en ik hebben met z'n tweetjes plezier gehad. S'ochtends hebben we even gewinkeld, toen wat lekkers bij Pat en Bernice gebracht voor bij een koppie.
S'middags hebben we daar alletwee een slaapje gehad (Corey slaapt daar lekkerder overdag omdat wij zoveel verkeer onder ons slaapkamer raam hebben in de flat) voordat we naar New Farm Park gingen waar we afgesproken hadden met Jo & Sarah en Michael & Yvonne en de kinderen.
S'avonds hebben we lekker gegeten bij Pat en Bernice.

Zondag ochtend was het weer zo mooi dat ik onze zwemtas heb ingepakt voor een bezoekje aan South Bank.
Rond 12 uur kwamen we weer thuis en wie troffen we daar aan.... een slapende Kater op het bed... met een grote K.
Hij probeerde nog even te doen net alsof ie helemaal kiplekker was maar viel al snel door de mand.
"Ik kan niet me broodje met Corey eten aan tafel.... wil jij het alsjeblieft maken en mag ik het dan liggend in de bank opeten????"

Ik vond hem zo zielig dat ik hem de douche in gestuurd heb en de rest van de dag heb meegesleept.

23-04-08

Gefeliciteerd deze week: Liza, de kleindochter van Cor Nootenboom, Mary en Janine de Boer, Danique en Kenzo Idsinga, Ingrid Klouwer, Lucille
En onze Corey deelt zijn verjaardag maandag met Emma van Ingrid en Hans, Sven van Loek en Thea, Henk Klouwer, Nina van Catharina en Koele Erik, Demi van me pijtje Yvonne en ome Cor en mijn overleden opa Lautenschutz.

Wij kregen deze week erg goed nieuws. Onze originele ivf specialist, Dr DeAmbrosis, die Corey heeft gemaakt en die afgelopen november met pensioen is gegaan, is terug! Hij is al ettelijke keren met pensioen gegaan en iedereen maakte er grappen over, hoe lang het dit keer zou duren voordat ie terug zou zijn.
Maar dit was toch echt de laatste en echte keer beweerde hij.

Via via heeft Scott gehoord dat ie het weer niet laten kon, dus hebben we maandag ochtend om 7.30 meteen gebeld en jawel hoor zijn (stok)oude vertrouwde receptioniste Sharon nam alsof het nooit anders is geweest de telefoon op en vertelde dat hij dat pensioen gedoe maar niets vond en dat hij zich zorgen maakte over zijn patienten. En terecht.
Want niemand is zo goed als hij.

Uiteraard gaan we voor de volgende poging weer naar hem.
Het is jammer dat hij niet in The Wesley ziekenhuis komt want daar was het zoveel beter geregeld met de verpleegsters en de steun die je van ze krijgt.
De groep waar hij toe behoort zijn niet met The Wesley te vergelijken, ze zijn niet eens half zo goed. Het personeel is wel heel aardig hoor en de verpleegsters zijn ook altijd geweldig, maar de processen kloppen gewoon niet, het is erg rommelig geregeld allemaal.

We vinden onze andere specialist, dr Turner, ook heel lief en leuk maar die heeft tot nu toe het slechtste resultaat opgeleverd en wilde voor de volgende behandeling dezelfde methode toepassen omdat die 'volgens de statistieken' de beste resultaten oplevert. Ik heb het er met hem over gehad en gezegd dat ik daar geen vertrouwen in had en hij blijft maar op de 'statistieken' terug komen. Maar ik pas niet in dat rijtje van statistieken want ik reageer niet goed op die hormonen. Dus dat is gekkenwerk om dan je poot stijf te houden met die methode. Hier zeggen ze dat is net als 'pushing shit uphill' .... poep de klucht op duwen. Daar bereik je niks mee.

Mocht ik weer zwanger raken dan gaan we wel weer naar dr Turner voor de keizersnee.

Deze week werd ik precies drie weken te laat ongesteld dus ik geef me lichaam nog maar een maandje rust want het is nog niet zoals het moet zijn. Dr DeAmbrosis gaat toch ook tot midden juni op vakantie dus afhankelijk van hoe mijn cyclus loopt, kunnen we rond die tijd weer met verse moed beginnen.

We hebben weer een druk weekend gehad. Zaterdag ochtend even snel naar ons huis voordat we Corey naar zijn Poppy en Grandma brachten want we gingen voor een nachtje naar de Gold Coast voor de bruiloft van Brett en Sarah.
Het was erg gezellig ondanks dat het de hele dag en nacht noodweer was.
Zondag wilde ik zo snel mogelijk weer naar Brisbane want als Corey niet bij me is dan voelt het alsof ik me rechter arm kwijt ben. Ik heb zelfs over hem gedroomd nadat Scott s'ochtends veel te vroeg was gaan surfen.

Tijdens het ontbijt aan het strand belden de Troys. Die hadden zaterdag avond een grote house warming party gegeven en de koelkast puilde uit van het overgebleven eten. Of we zin hadden om s'middags langs te komen.
Natuurlijk hadden we daar zin in.
We hebben heerlijk gegeten, eerst buiten met wat drinken, toen staande in de keuken en ter afsluiting aan de tafel.

Corey was ook weer erg blij om zijn vrienden de Troys te zien, hij heeft de hele middag en avond rond gerend met ze en hing de clown uit, meer dan normaal. Hij was erg grappig.

Hij gaat nou sinds twee weken van alles nazeggen. Ik zeg nog twee weken geleden tegen Scott dat Corey zo weining zegt en zo opeens floept alles eruit. Alles in het Engels, geen Nederlandse woordjes, maar hij verstaat wel Nederlands gelukkig.
Als ie het maar verstaat dan ben ik al blij. Praten dat komt later wel dan. Ik ben natuurlijk de enige die Nederlands tegen hem praat en dan ook niet de hele dag door omdat je dat  niet maken kan als er anderen bij zijn die het niet verstaan, dus hij hoort meer Engels.

Nou, hopen dat deze week wel alles goed gaat met me site want als ie weer helemaal wegvalt dan gaan er ongelukken gebeuren.

30-04-08

Gefeliciteerd deze week: Jessy van Catharina en Erik, Peter Smit, Niels Molenaar, Rick van Gerrit en Saskia, Ilona van Paula en Dennis de Corn

Jeetje het is al laat. T-1 kwam namelijk eten vanavond want de andere Troy is in China voor zijn werk.
T-1 is maandag begonnen bij een nieuwe baas. Hij gaat over de arbeidsveiligheid, gezondheid en welzijn van een hele grote keten van sportzaken. Twee hele grote bedrijven worden momenteel samengesmolten en Troy moet alle processen van arbeidsveiligheid, preventie en rehabilitatie gaan uitzoeken in de nabije toekomst.
Die heeft nog een hele taak voor de boeg.

Toen Corey en ik twee weken geleden met Troy koffie gedronken hadden in het winkelcentrum, dat was speciaal om nieuwe kleren met hem uit te zoeken voor zijn nieuwe baan. Dus hij ziet er helemaal flitsend uit.

Een nieuwe baan is altijd opwindend natuurlijk en hij was er ook best zenuwachtig over, slecht slapen enzo, en met T-2 de hele week weg ook dachten we dat het wel gezellig zou zijn als ie hier een avondje kwam eten.
En het was even gezellig natuurlijk zoals verwacht, hij was blij dat ie gekomen was want hij was helemaal aan het stressen vanmiddag.

Dus nou ben ik veel te laat nog bezig met me site.

Ik hoop er snel een eind aan te breien want ik ben nog steeds moe van het weekend.

Vrijdag was het een vrije dag, Anzac Day. Ter ere van alle gevallen soldaten. Dan wordt er s'ochtends om 6 uur een plechtigheid gehouden op verscheidene lokaties door het hele land. Daarna is er in de stad een hele grote optocht van mensen die in het leger hebben gezeten en familie leden van overledenen.
Zo ook Bernice, die loopt elk jaar mee in die optocht want haar vader is overleden als soldaat toen ze nog maar twee jaar oud was.
Honderden mensen staan langs de kanten te juichen en te zwaaien, het is een hele toestand.

Wij stonden ook al vroeg naast ons bed maar niet om met de soldaten te marcheren. Het meisje dat de marketing baan van Riette heeft overgenomen nou dat Riette met zwangerschapsverlof is (ze hoorde vandaag dat ze 14 mei een keizersnee krijgt), komt uit Zuid Afrika en zij en haar man wonen nog maar sinds kort in Australie.
Al hun meubelen worden per boot vervoerd en komen pas over twee maanden aan. In de tussentijd hebben ze helemaal niets. Letterlijk een leeg huurhuis. Ze slapen op een luchtbed dat ze midden in de nacht een paar keer moeten opblazen.

Scott en ik lenen ze zolang ons tweepersoons logeerbed want dat staat toch maar in de garage onder de flat.
Vanessa leent ze een bankje en Jill leent ze een koelkast.
Scott en ik hadden de aanhangwagen van de Blacks geregeld om het bed te brengen en toen vroeg Michell, onze nieuwe collega, of we ook alsjeblieft de koelkast en bank wilden ophalen. Ja natuurlijk is dat goed.... maar het betekende wel dat we s'ochtends vroeg al de aanhangwagen moesten halen bij Pat en Bernice, half uur rijden naar Jill, half uur rijden naar Vanessa en twintig minuten rijden naar Michell's huis aan de andere kant van de rivier en een  half uur rijden naar Pat en Bernice om de aanhangwagen weer terug te brengen. En al het getetter tussendoor natuurlijk niet te vergeten. Al met al waren we van 7 uur tot 12:30 langs de weg en Corey had het wel gehad tegen die tijd.

Om 12:30 kwamen we aan bij de Troys want we zouden met ze naar Bribie Island gaan om te picknicken in het park aan het strand en te dobberen in hun bootje. Maar de wind ging al harder waaien en het zag er niet naar uit dat we nog veel aan onze middag zouden hebben dus hebben de Troys de koelbox weer uitgepakt en hebben ze de hamburgers thuis op de barbeque gebakken. Ook gezellig. Daar hebben we evengoed nog een leuke middag gehad.

We hadden afgesproken om dan zaterdag ochtend vroeg naar Bribie Island te gaan want s'ochtends vroeg staat er minder wind.
Om 7:00 stonden we alweer bij ze op de stoep met wat lekkers van de bakker mee en T-2 had croissantjes met ham en kaas in de oven gedaan.
Heerlijke ochtend gehad in het water gevolgd door een picknick in het park.

T-2 moest om half vijf s'middags hockey spelen, hij speelt op een vrij hoog niveau en is keeper. Ze vroegen of we ook kwamen kijken. Dus vliegend nadat we de Troys en hun boot thuis hadden gebracht zijn we naar huis gegaan om te douchen en rechtdoor naar de  hockey wedstrijd.
De hele tribune heeft gelachen om Corey want hij vindt op het moment vliegtuigen erg leuk en zegt het ook steeds in het Engels als ie er een ziet. Dat Hockey veld is vlakbij het vliegveld en elke vijf minute vloog er eentje heel laag voorbij. Dan begon Corey te wijzen en keihard te roepen: "PLANE! PLANE! PLAAAAAAAAANE!!!"
Na een paar vliegtuigen begonnen de mensen Corey al te waarschuwen dat er weer eentje aankwam in de verte. Ik heb er een filmpje van gemaakt maar moet het even op youtube zetten ofzo, zodat ik het kan laten zien.
Dat heb ik nog nooit gedaan en daar  heb ik nou geen zin in maar misschien dat ik deze week de inspiratie en tijd kan vinden om het te proberen.
Nadat Troy twee wedstrijden had gespeeld was het donker en koud en wij waren allemaal moe en hongerig, dus hebben we pizza gehaald en bij ons de in flat opgegeten.

Zondag ochtend hadden we om 5:30 alweer T-1 hier want hij moest T-2 om 5:15 afzetten bij het vliegveld, voor zijn vlucht naar China. Wij worden toch rond 6 uur wakker dus hadden we hem uitgenodigd voor ontbijt.
Daarna is ie meegegaan naar de stad waar we met onze vriend Darren hadden afgesproken en na een tweede ontbijt zijn we naar South Bank gegaan omdat het zo erg mooi weer was.
S'middags hebben Corey, Scott en ik alle drie een dutje gedaan want we hadden geen energie meer.
Na het dutje even boodschappen halen, toen met wat dips en stokbrood naar Simon en Kylie voor wat drinken en even bijpraten.
Het gaat erg goed met ze en Hayden groeit lekker.

Ik begin bijna te denken dat ik naar me werk ga om me rust te pakken. Zo voelde het wel maandag in ieder geval.

Corey was natuurlijk jarig afgelopen maandag en heeft een leuke dag bij zijn Poppy en Grandma gehad. Als je vraagt "how old are you?" zegt ie "Twooooo!" maar ik denk niet dat ie weet wat het betekent allemaal.
Bernice had lekker eten voor ons gekookt, dat was een leuke verrassing toen we Corey kwamen halen. Ze zei dat we dan meer tijd met Corey konden besteden, in plaats van in de keuken staan. Ze denkt overal aan he.

Tot slot nog even nieuws over Jannig, die ligt weer in het ziekenhuis want haar hart is aldoor maar niet goed nadat ze die nieuwe hartklep heeft gekregen. Haar hartslag gaat te snel, ook al heeft ze medicijnen om dat probleem te verhelpen. Ik heb Malcolm gister avond gebeld en hij zei dat het wel goed ging en dat ze nog wat uitslagen zouden krijgen vandaag. Dus ik zal morgen weer even bellen.

Scott ligt al een uurtje te slapen in de bank dus ik ga hem eraf duwen.
Welterusten.